Նիկոլից ավելի նիկոլ. երբ նժարին սեփական հետույքի փրկությունն է
Հայկական ազգանունով ՔՊ-ական պատգամավոր Գուրգեն Արսենյանը հայտարարել է․
«Արցախի հարցը լուծվել է ռազմական ճանապարհով. մնացածը տեխնիկական պրոցես է։ Իհարկե՛, արցախցիները կարող են ապրել ադրբեջանցիների հետ. իհարկե՛, կարող են։
«Արցախի հայկական բնակչությունը չի կարող ապրել ադրբեջանցիների հետ» թեզը Հայաստանի ներքաղաքական կյանքը պղտորելու նյութ է»։
Իհարկե, երբ թերթում ես Գուրգեն Արսենյանի կենսագրական էջերը, անմիջապես պարզ է դառնում, թե ուր են տանում ադրբեջանցու հետ ապրելու Արսենյանի անհագուրդ ցանկությունները․․․
Նույն ինքը՝ «ՄԱԿ» կուսակացության հիմնադիր-նախագահ, նույն ինքը՝ ԲՀԿ ցուցակով 2012-ին ԱԺ մտած ու պատգամավոր դարձած Արսենյանը, 2021-ին էլ որոշեց բռնել ՔՊ պոչն ու սողոսկել ԱԺ՝ հարստությունն ու հետույքը փրկելու համար։
Թե ինչ ունեցվածքի տեր է Արսենյանն ու ինչեր է հայտարարագրել, թերևս դրա մասին բազմիցս հրապարակվել է։
Իր «հերոսություններով» աչքի է ընկել նաև Արսենյանի որդին, ով մի շարք աղմկահարույց պատմությունների մեջ է ընկել, իսկ վերջերս էլ բերման է ենթարկվել թմրանյութ և սառը զենք պահելու կասկածանքով։
Այժմ, որոշ տեղեկություններով, նրա որդին գտնվում է հոգեբուժարանում («Հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն» ՓԲԸ-ում), որտեղ դարձյալ պատմության մեջ է ընկել։
Չի բացառվում, որ Արսենյանը, տղային հոգեբուժարանում տեղավորել է՝ նրան անմեղսունակ ճանաչելու հույսով․․․ ինչևէ, ամեն դեպքում, իր ծրագրերում հաջողելու և իր պատառները չկորցնելու համար, այսօր Արսենյանը փորձում է հայկական տարածքները միտումնավոր թշնամուն հանձնելու մեջ մեղադրվող Փաշինյան Նիկոլից ավելի Նիկոլ լինել․ մի ժամանակ ԱԺ-ում «հարուստների շահերը» պաշտպանող Արսենյանն այժմ էլ ադրբեջանցիների «փաստաբանն» է դարձել ու նրանց շահերն է պաշտպանում։
Նա ուղիղ տեքստով Արցախ է հրավիրում ադրբեջանցիներին ու բարբաջում, թե՝ «Արցախի հայկական բնակչությունը չի կարող ապրել ադրբեջանցիների հետ» թեզը Հայաստանի ներքաղաքական կյանքը պղտորելու նյութ է»․․․
Էլ չասենք, որ հենց գուրգենարսենյաններն ու նրանց որդիներն են պղտորում ներքաղաքական կյանքը։
Ու երբ Արսենյանը հոխորտում է, թե թուրքերը մեզ երբեք չեն սպառնացել, թե հնարավոր է ադբեջանցիների հետ ապրել, թե ադրբեջանցիները կարող են գալ Արցախ՝ հարց է առաջանում՝ պատրա՞ստ է նա իր ընտանիքով ապրել ադրբեջանցիների հետ, նրանց ենթակայության տակ:
Տեղյակ չէ՞, Արսենյանը, թե ինչ են արել այդ «բարեգութ» ադրբեջանցիները մեր հայ զինվորների, գերիների ու նույնիսկ կանանց հետ։
Մոռացե՞լ է Արսենյանը, որ այդ նույն ադրբեջանցիներ էին սեպտեմբերին, Հայաստանի սահմանին մասնատել հայ կին զինծառայողին, կտրել նրա ոտքերը, մերկացրել նրան ու կտրած մատները դրել բերանի մեջ։
Այդքան շո՞ւտ եք մոռանում Քյարամ Սլոյանի ու նրա նման բազում զինվորների կտրած գլուխներն ու մասնատված մարմինները, որոնց հեղինակը նույն ադրբեջանցիներն են։
Իհարկե, այս հիշեցումները կարող էին շատ լինել, եթե ամեն մի տառ ու տող գրելն այդքան ցավեցնող ու արցունքոտ չլիներ․․․
Զարմանալի է՝ իսկապե՞ս այս տհաս ուղեղներին թվում է, որ իրենք ավելի լավն են խոշտանգված հայորդիներից ու ադրբեջանցիներն իրենց կխնայեն ու այս ճակատագրին չեն արժանացնի։
Իսկ Արսենյան Գուրգենին ռեալ կյանքում պահելու երևի թե մեկ բանաձև կա. իր տան թանկարժեք լուսանկարները հանել, որոնք, ի դեպ, իր թույլ տեղն են, փոխարենը ադրբեջանցիների ու թուրքերի կողմից կատարած վայրագություններից լուսանկարներ կախել, որ ամեն օր նայի ու իրեն պատկերացնի այդ մարդկանց փոխարեն: Գուցե հայ մարդ դառնա:
Արմինե Մկրտումյան