Եթե սկսել են հարցեր տալ, մի օր էլ դուրս կգան փողոց․ Փաշինյանը մտահոգ է

Անցյալ հանգստյան օրերից սկսած վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի մոտ, կարելի է ասել, անհավանական ակտիվացում է սկսվել սոցցանցում։ Նախ հայտնի «լայվը» կապված նոր առանձնատան ներկայացման հետ, որտեղ տեղափոխվել էին Փաշինյանները մի քանի օր առաջ, ապա երեկվա «լայվը» ու այսօրվա «լայվը» կարելի է համարել աննախադեպ վերջին շրջանում ու հիշեցնում է այսպես ասենք՝ «աղջիկ վախտերի» Փաշինյանին, նոր եռանդով լցված։

Իհարկե լավ է, որ երկրի ղեկավարը խոսում է քաղաքացիների հետ, ապահովում իշխանություն հասարակություն հետադարձ կապն ամենաբարձր մակարդակում, սակայն ամեն դեպքում դա անհանգստացնող է, որովհետև սովորաբար նման ակտիվացումը ինչ որ վերահաս զարգացումների մասին կարող է վկայել։ Ընդհանուր տրամադրությունները, եթե ի մի բերենք, հետևյալն է․

հասկանալով, որ վարկանիշային առումով անկում են գրանցում բավական արագ, իսկ մեդիա ու սոցիալ-մեդիա հարթակներում նույնիսկ պարտություն կրում, ինչպես նաև, հասկանալով, որ շատ «զոմբիներ» արդեն խումարաթող են եղել ու սկսել են ինքնուրույն մտածել, ու ինչը ամենավատն է, հարցեր տալ՝ գործող վարչապետը որոշել է քարոզչական ճակատի առաջին գիծն անձամբ իր ձեռքը վերցնել։

Հայտնի դ՛Արտանյանի մասին խորհրդային մուլտը թերևս շատերը կհիշեն, երբ հրացանակիրներին որսալու համար կարդինալը կարգադրում է ամենալավերին իր զինվորականներից առանձնացնել ու դնել այդ առաջադրանքի կատարման տակ, իսկ երբ ասում են, որ մարդ չի մնացել, ասում է ամենավատերին հանեք ոտքի։ Քարոզչական առումով նույն վիճակն է։ Լավագույն ռեսուրսները արդեն սպառված են։ Կադրային սովն այնքան է խորացել, որ ասում են Երևանի քաղաքապետ Մարության Հայկը դիտմամբ չի հետ գալիս արձակուրդից, որ Մնացականյանի ազատման թղթերը չստորագրի։

Ամենավատերն էլ, հասկանալի է, զուտ գրագիտության ու մակարդակի առումով չեն գերազանցում «արգանդներ օծելու» ու «սեռական օրգաններ» համտեսելու սանդղակից։ Ու կարելի է ասել գրեթե մենակ մնալով՝ միայն կնոջ ու Մարիամի վրա հույս դնելու ունակ, Փաշինյանը որոշում է անձամբ նետվել մարտի։ Ոչ ոք իրենից լավ չի կարողանա կրկին մանիպուլացիաներ անել, կրկին հետ բերել կորած զանգվածները։ Այլ է հարցը, թե այս քայլերի էֆեկտներն ինչպիսին են լինելու։

Եթե մարդիկ սկսել են հարցեր տալ, մտածել ինքնուրույն, ուրեմն մի օր էլ դուրս կգան փողոց։ Չէ որ եղանակներն արդեն ցրտել են, ամառային պտուղ-բանջարեղենի սեզոնն էլ չկա այլևս, ու հիմա արդեն հաց տալու ժամանակն է։ Իսկ հաց չկա։ Մնում է կրկին դիմել ավելի դիտարժան, ավելի աղմկոտ ու վառ տեսարաններին։

Յակոբ Բերգեր