Պետական բյուջեի միջոցների անորոշ և ռիսկային վատնում

ՊԵԿ նախկին աշխատակից, «Մեկ Հայաստան» կուսկացության քաղխորհրդի անդամ Հայկ Ֆարմանյանը, անդրադառնալով ՊԵԿ-ի կողմից Գյումրիում ավտոմաքսատուն կառուցելուն՝ ֆեյսբուքում գրառում է արել.

«Պետական բյուջեի միջոցների անորոշ և ռիսկային վատնում

Կապված Գյումրիում կառուցվող, այսպես կոչված, ԱՏԳ (արտաքին տնտեսական գուրծունության) կենտրոնի հետ՝ ակներև են վարչա-հրամայական էկոնոմիկայի տարրեր, երբ բիզնեսին վերևից պարտադրվում է, թե որտեղ իրականացնել իր արտաքին տնտեսական գործունեությունը։ Ոչ ռացիոնալ, ծախսատար ինչ որ սխեմա, «մարշրուտ»․․․․։

Ինչպե՞ս, ո՞ր ռազմավարական կամ վերլուծական կենտրոնը հաշվարկեց, որ ԱՏԳ իրականացնելու տեսակետից՝ բիզնեսի համար ամենաարդյունավետ ճանապարհը անցնում է Գյումրիով, իսկ գուցե մեր տնտեսության առանձնահատկության տեսանկյունից հեռանկարում այդ ուղին պետք է անցներ Մեղրիով (ապագա երկաթգիծ), կամ Արմավիրի մարզով (ապագայում ՀՀ-Թուրքիա սահմանի բացում ), կամ գուցե Բագրատաշենով․․․․․։ Ճիշտ էր կառավարության անդամը (Ջանջուղազյանը)՝ ասելով , որ այդ կառույցի կամ ձեռնարկի նպատակահարմարությունը պետք է տնտեսությունից ծնվեր, այդ կարիքի ձևակերպողը ՊԵԿ-ը չի կարող լինել։ Դա այնպիսի ռազմավարական խնդիր է, որ անթույլատրելի է «թեթև» վերաբերմունք։ Ի սկզբանե՝ վարչապետի հանձնարարությունը, կարծես թե վերաբերում էր միայն ավտոմաքսատունը Գյումրի տեղափոխելուն, սակայն չգիտես ինչու հետագայում այն ընդլայնվեց, դարձավ արտաքին տնտեսական գործունեության իրականացման հետ կապված, ինչ որ անհասկանալի ու մշուշոտ ապագայով կենտրոն։ Առավել ևս, որ ոչ ոք չի ձևակերպել այդ գործառույթը։ Ահա, թե ինչ կարող է լինել, երբ որևէ գաղափար, ձեռնարկ, իրականացվում է «սպոնտան», առանց հաշվարկի ու պատշաճ վերլուծության։ Իսկ ով է վստահ, որ 6 միլիարդ դրամ գումարը կարող է լինել վերջնական․․․․։

Շատերը դրա վերաբերյալ ունեն լուրջ և հիմնավոր կասկածներ, չէ՞ որ ծախսերը սկսել են իրականացվել առանց նախագծա-նախահաշվային փաստաթղթերի և վերջնական գումարը միշտ էլ հակում ունի մեծանալու Ինչու՞ է այդ հսկայական ներդրումը իրականացվել և իրականացվում մեկ անձից գնման ճանապարհով՝ առանց մրցույթի։ Չափազանց կասկածելի է, որ լրացուցիչ պահանջվող ՝ առայժմ մոտ 4 միլիարդ դրամի մի մասը կամ համարյա կեսը, ինչպես կառավարության նիստում հայտարարեց ՊԵԿ նախագահը, արդեն ծախսվել է և պատվիրատուն (ՊԵԿ-ը) այդ չափով պարտք է կառուցապատողին (հավանաբար՝ կապալառուին)։ Կասկածելի է այն առումով, որ այդ կազմակերպությունը առանց գումարի ստացման երաշխիքի՝ գնացել է այդպiսի ռիսկային ծախսերի։ Գուցե կա՞ն ինչ որ գաղտնի երաշխիքներ։ Վերջապես ո՞վ է այդ կազմակերպությունը, ՀՀ հարկատու՞ է, թե՞ ոչ։ Կա՞ն, թե ոչ կոռուպցիոն լուրջ ռիսկեր այս պատմության մեջ, թողնում եմ ընթերցողի երևակայությանը․․․․․ ։

ՀՀ-ում այսօր դժվար է պատկերացնել որևէ շինարարական կազմակերպություն, որը ի վիճակի կլիներ միայն սեփական միջոցներով, առանց կանխավճարի՝ կատարել շուրջ 2 միլիարդ դրամի ռիսկային ներդրումներ։ Մեկ էլ տեսար վարչապետը հրաժարվեց ստորագրել լրացուցիչ գումարի հատկացման մասին որոշումը․․․․․․․․։

«Մեկ Հայաստան» կուսակցության քաղ․խորհրդի անդամ, տ․գ․թ․, դոցենտ՝
Հայկ Ֆարմանյան