Դիլիջանյան հանգիստ՝ պողոսների հաշվին

Ազգային ժողովի «Իմ քայլը» խմբացությունն արդեն երկու օր է Դիլիջանում է, պարզվում է Ազգային ժողովի դահլիճներն այլևս բավարար չեն խմբացության պատգամավորներին, և նրանք իրենց հանճարեղ մտքերը երկնելու համար կարիք ունեն դիլիջանյան մաքուր օդի ու ջրի։

Խմբակցությունով գնացել հանգստանում են Դիլիջանում, ձեռքի հետ էլ մտածում, թե ինչպե՞ս դուրս գան այն փոսից, որի մեջ հայտնվել են իրենց անգրագիտության և այդպես էլ օրենք կարդալու ունակությունից զուրկ մնալու պատճառով։

Սահմանադրական դատարանի դատավորներին վաղ կենսաթոշակի ուղարկելու մասին օրենքն ընդունելուց հետո տեսան, որ Սահմանդրական դատարանի դատավորները կաշառքի չեն գնում, հիմա էլ մտածել են այլ տարբերակ, որոշել են սահմանադրական փոփոխությունների գնալ` առանց Սահմանադրական դատարանի կարծիքը հաշվի առնելու, որպեսզի ազատվեն իրենց համար անցանկալի դատավորներից և Վահե Գրիգորյանի նախագահությամբ Սահմանադրական դատարանում ունենան իրենց ենթակա դատավոր։

Ինչպես տեսնում եք, Սահմանդրական դատարան տանող ճանապարհները դժվար ու խրթին են օրենքից ու դրա տառից բան չհասկացողների համար ու հիմա, իրենց համար ստեղծված այս ճգնաժամային իրավիճակից դուրս գալու համար` հավաքվել են լրագողների աչքից հեռու` Դիլիջանում ու մտածում են...

Իհարկե, մտածելու բան ունեն այն պատգամավորները, որոնք իրավագիտության գիտակ Վահագն Հովակիմյանի հեղինակած օրենսդրական նախաձեռնություններին պետք է կողմ քվեարկեն, իհարկե մտածելու բան ունի Ազգային ժողովի այն նախագահը, որն օրենքի խախտմամբ Ազգային ժողովի արտահերթ նիստ գումարելու մասին որոշում է ստորագրում Վահագն Հովակիմյանի հեղինակած օրենքի նախագծերը առաջին և երկրորդ ընթեցրում անցկացնելու համար, իսկ համայն ֆեյսբուքահայության առաջ խայտառակ լինելուց հետո որոշում է ինքն իր ստորագրած որոշումը չեղյալ հայտարարել։

Իհարկե մտածելու բան ունեն այն պատգամավորները, որոնք այո են ասելու հակաօրինական, հակասահմանադրկան օրենսդրական փոփոխություններին ու դրանով մշուշոտ ու մռայլ են դարձելու իրենց ապագան, բայց արդյո՞ք այդ մտածմունքների համար, Դիլիջանի թանկարժեք հյուրանոցներից մեկում մեր պատգաավորների վիքենդը ապահովելու համար, ընտրված վայրի համար պետք է վճարենք մենք՝ հարկատուներս: ։

Այս սրա մասին էլ պետք է մտածեն, բայց արդեն այստեղ մտածելու հերթը չարքաշ աշխատող ու հարկ վճարող այն պողոսներինն է, որոնք անգամ վիքենդից են զուրկ։