Խաչատուր Սուքիասյանի և Սամվել Ալեքսանյանի առաքելությունը պարզ է

30 տարի փայփայված և շենացված Արցախը վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի ձեռամբ հանձնվեց Ադրբեջանին. սա իրենց ազգությամբ հայ համարող ամեն մեկի համար կրկնակի ցավ է, որովհետև Ադրբեջանին հանձնվեց ազատգրված Արցախը։

Այսօր թշնամի պետության դրոշը ծածանվում է ազատագրված Շուշիում, որի համար մի ամբողջ Եռաբլուր գոյացավ։ Բարոյականության ու հայրենասիրության նշույլ ունեցող ամեն մի հայի համար սա ցավ է՝ մրմուռի աստիճան, իսկ բարոյականություն ունեցող պաշտոնյայի ու քաղաքական գործչի համար՝ քաղաքական մահ։

Այդպես է եղել աշխարհում կապիտուլյացիա ստորագրած պետությունների ղեկավարների հետ՝ նրանք քաղաքականապես մահացել են, դարձել ոչնչություն, մերժվել այդ նույն հասարակության կողմից, իսկ Հայաստանի դեպքում, ինչպես շատուշատ հարցերում, այս օրինաչափությունը չգործեց։

Հայաստանի վարչապետը Արցախի ազատագրված տարածքները հանձնում է Ադրբեջանին ու շարունակում է այդքանից հետո պաշտոնավարել։ Իհարկե, հողերը հանձնելուց հետո մեկ-երկու օր անցկացրեց տարատեսակ բունկերներում, հարբեց, բայց միևնույնն է, կարողացավ երես ունենալ ու մտնել կառավարության շենք ու աշխատել այնպես, ինչպես մինչև սեպտեբերի 27-ն էր աշխատում, կարծես ոչինչ չի եղել, կարծես հանձնվող տարածքնեը ողողված չեն ավելի քան 5000 զինվորի արյամբ, կարծես հազարավորները չեն անդամահատվել ու հաշմանդամ դարձել ու այդ ամենը շնորհիվ մեկ մարդու ապիկարության։

Բանը հասել է նրան, որ արցախցիները ադրբեջանական զորքի ծաղրանքի ու սադրանքների ներքո են դատարկում իրենց հայրենի օջախները, բանը հասել է նրան, որ գյուղապետ են ադրբեջանցիք առևանգում ու ետ բերում։

Սա ցույց է տալիս մեկ բան՝ Հայաստանում այլևս չկա իշխանություն, Արցախում ևս Արայիկ Հարությունյանը զրկված է իշխանությունը վարելու ունակությունից ու ազատագրված տարածքներում 30 տարի ապրող մարդիկ հիմա իրենց հույսը պետք է դնեն կամ սեփական ուժեի կամ ռուս խաղաղապահների վրա։

Ստեղծված իրավիճակում Նիկոլ Փաշինյանը, ով կտրված է իրականությունից և շարունակում է չգիտակցել, որ ինքն էլ իշխանություն չունի, շարունակում է ուժի ցուցադրումը։

Այսօր իր ուժը ցուցադրեց հանդիպելով մի քանի գործարարի։ Չենք ցանկանում քննարկել հարցը, թե Խաչատուր Սուքիասյանն ու Սամվել Ալեքսանյանն այդ ինչ հրատապ ներդրումների ծրագրով էին եկել կառավարություն, պարզից էլ պարզ էր, որ նրանց հանդիպումը Փաշինյանի հետ ուներ ընդամենը քաղաքական ենթատեքստ։

Վարչապետը փորձում է ցույց տալ, որ ունի այս գործարարների աջակցությունը, որ այս երկրում դեռ կան մադիկ, որոնք իր հետ կարող են նույն սեղանի շուրջ նստել ու բան պլանավորել։

Փաշինյան Նիկոլի հույսը մնացել են Խաչատուր Սուքիասյանն ու Սամվել Ալեքսանյանը, որոնց միջոցով փորձում է նաև տնտեսական ծայրահեղ ծանր վիճակում գտնվող երկրում իր իշխանությունը քարշ տալ։

Հավանաբար այս գործարարները կստանձնեն հաջորդ ամիս կենսաթոշակ ու աշխատավարձ վճարելու պետության պարտավորությունը, ինչը կօգնի Փաշինյանին մի փոքր ձգել իր իշխանությունը։

Հիշեցնենք, որ հոկտեմբերին այդ իշխանությունը ձգելուն նպաստեց Համահայկական հիմնադրամը, երբ հիմնադրամին փոխանցված փողերից փոխանցեց կառավարությանը։

NewsPress.am