Ինչու է Աննան ծաղրում որդեկորույս մայրերին

Հայտնի Էրատոն՝ Նիկոլ Փաշինյանի կինը, որը այդպես էլ չկարողացավ իր ջոկատով գոնե մի դիրք պահել, փոխարենը հասցրեց ազգին հիացնել իր կամուֆլյաժներով ու ոչ միայն, շարունակում է իր ֆեյսբուքյան էջում ծաղրել որդեկորույս մայրերին։ Հակոբյան Աննան դա անում է մեծագույն հրճվանքով, ինչպես կաներ անբնազդ, անսիրտ ու անհոգի դահիճը։ 

Աննան մեկ այցելում է զինվոր կորցրած ընտանիքին ու ցինիկավարի ժպտում հեռախոսի էկրանին նայելով, մեկ աջ ու ձախ դստեր խաղալիքների դարդը լացում, մինչդեռ հազարավոր հայ մայրերի աչքերից արցունքը չի չորանում, չեն հաշտվում , իրենց որդիներին կորցնելու մտքի հետ անգամ։ 

Աննան ամուր գրկում է Մայրամիկին ու փիառվում սոցիալական էջերում՝ մոռանալով, որ այսօր բազմաթիվ մայրամիկներ զրկված են իրենց հայրական գուրգուրանքից, գրկից, հայացքից, ժպիտից միայն այն բանի պատճառով, որ Մայրամիկի պապան որոշել էր, որ իրենց հայրերը պետք է զոհվեն, նահատակվեն, արյան գնով հող պահեն, որը Նիկոլը վաճառքի հանեց։ 

Լավ, մարդիկ որքա՞ն ցինիկ կարող են լինել, որ գործելուց առաջ չմտածեն գուցե մանրուք թվացող, բայց կարևոր բաների մասին։ 

Լավ, որքա՞ն լպիրշ պետք է լինի հոգիդ ու էությունդ, որ ուրիշի դժբախտության վրա հրճվես։

Աննա Հակոբյանն ու Նիկոլը դարձել են ցավի, վրեժի ու ամոթի մարմնացում, որդեկորույս ցանկացած մայր նրանց դեմքը տեսնելով սարսռում է մինչև վերջին բջիջը ու այդ զգացողությունն ունենում է ամեն օր, որովհետև այր ու կին ամեն օր են զբաղված իրենց էժանագին փիառով։ 

Ամեն անգամ այս մարդկանց դեմքին նայելիս ցավ է ապրում Կարին Տոնոյանը, որդեկորույս մայրերից մեկը, որը ցավը կոկորդում խեղդելով, այդ ամուսիններին պարբերաբար հարցեր է ուղղում։ 

«Տիկին էռատոյին ի պատասխան 4 հարց միայն-

- իսկ դժվար չէ՞ր հազարավոր երեխաներից խլել իրենց Նոր տարվա նվեր խոստացած հայրերին

- Իսկ դժվար չէ՞ր հազարավոր երեխաներից խլել իրենց տունն ու հայրենիքը

- իսկ դժվար չէ՞ սեփական երեխային այդքան անեծքի տակ թողնել....

- իսկ դժվար չէ՞ այդքան լկտի լինել ու արնախում .....

Բռնեք ձեր երեխայի ձեռքն ու գնացեք այն մայրերի մոտ, որ օրուգիշեր իրենց զավակների մարմիններն են փնտրում և ասեք նրանց, որ դուք եք նրանց զավակների կորստի պատճառը, որ իր այս տարվա եղևնու զարդերն արյունոտ են լինելու»,-հարցնում է Տոնոյանը։ 

Սրանք հռետորական հարցեր չեն, սրանք որդուն հողին հանձնած մոր հոգու ճիչ են ու այդպիսի ճիչերը հազարավոր են։ 

Լավ, դժվա՞ր է հարգել այս մարդկանց ցավն ու պարզապես չքվել, անէանալ։

Լավ, դժվա՞ր է թաղվել ձեր վաստակած միլիարդների հորձանուտում ու դրանք վայելել բոլորի աչքից հեռու, բոլորի ցավից հեռու։

Հեռացեք հեռու, որ մարդիկ ապրեն...

NewsPress.am