Եռաբլուրում նկարվե՞լ էր ուզում` անաղմուկ նկարվեր, չոքել-լացե՞լ էր ուզում` թող այդպես նկարվեր, բայց իր մուտքը Եռաբլուր` շքերթի չվերածեր, շոու չսարքեր ու չանարգեր սուգը

«Թե բա` իրա պես վարչապետ չենք ունեցել` լրացում է...

Նախ, չի լացում` խաղում է... Հետո էլ, եթե անգամ իրապես լացեր, ապա միայն նրա համար, որ հասկանում է` աթոռն իր տակին երերում է, ու շուտով այն իրենն այլևս չի լինելու... Հասկանում է, որ այդ տղաների արյունն իր խղճի վրա է... Հասկանում է, որ իր գերեզմանն այդպես չի հարգվելու` ինչպես այս տղերքինը, ում ինքը դավաճանեց... Հասկանում է, որ իր գերեզմանը պղծելու են, ինչպես ինքն անարգեց Եռաբլուրը` բախումներով, ծափահարություններով ու բացականչություններով...

Նա այդ օրը գնաց Եռաբլուր` միայն իր «պրինցիպն» առաջ տանելու համար, թե տեսաք` որոշեցի, ուզեցի և եկա...

Եկա` ջարդ ու փշուր անելով, որդեկորույս մայրերին անարգելով և հրելով, ամեն շենքի վրա դիպուկահար կանգնեցնելով ու զինված թիկնապահներով, քաղաքացիներին ծեծի ենթարկելով ու ՇՔԱԽՄԲՈՎ (հերն էլ անիծած, որ այդ շքախմբի, այո՛, շքախմբի մեծ մասը քաղաքացիական հագուստով ուժային կառույցների ներկայացուցիչներ էին), այդ շքախմբի մարդկանց ձեռքին` ցուցադրաբար 5 և 10 հազար դրամանոցներ թափահարելով...

Եթե այդպես չէ, ու դա սկզբունքի հարց չէր, ապա թող գար աննկատ, հանգիստ, առանց հայտարարելու իր երթի մասին, առանց շոուների...

Եռաբլուրում նկարվե՞լ էր ուզում, թող գար նկարվեր... չոքել֊լացե՞լ էր ուզում` թող այդպես նկարվեր, բայց իր մուտքը Եռաբլուր` շքերթի չվերածեր ու չպղծեր սգո օրը և զոհերի հիշատակը...

Ասում եք` լացո՞ւմ է... բա ի՞նչ պետք է անի, նրան միայն այդ լացն ու մեղանչելը կարող է փրկել Աստծո դատաստանից, ամոթից ու խայտառակությունից, այն էլ, եթե նրա մեջ մնացել է մարդ տեսակից...»:

Արմինե Մկրտումյանի ֆեյսբուքյան էջից