Փաշինյանը Սպարապետի հիշատակը հարգում է դիպուհարների ու մեծ թվով ոստիկանների ուղեկցությամբ՝ կառավարությունից երկու քայլ այն կողմ

Այսօր՝ մարտի 5-ին, Սպարապետ Վազգեն Սարգսյանը կդառնար 62 տարեկան, բայց Վազգենի կյանքի թելը կտրվեց ընդամենը 40 տարեկան հասակում՝ դավադիր կրակոցից: 

Վազգենն ապրեց իր կյանքը թեև կարճ, բայց հաղթանակած: Ու հաջորդներին նույնպես  հաղթանակած, հպարտությամբ ապրելու իրավունքն ու անվտանգ հայրենիքն իբրև ժառանգություն թողեց: 

Այսօր, սակայն, Սպարապետի՝ երբեմնի ամենաողբերգական ծննդյան օրն է: 

Հայաստանի երրորդ հանրապետությունն այսօր պարտված է գլխովին՝ կորսված է Վազգենի ազատագրած Արցախի 75 տոկոսը: Արցախյան առաջին պատերազմի 5-6 հազար զոհերին, Ապրիլյան պատերազմի 100 զոհերին, 1994-2020-ի ընթացքում հայրենիքը պաշտպանելու ժամանակ հարյուրավոր զոհվածներին գումարվել է ևս 5000 կյանք ու այդ ամենն այժմ որակում են զոհվել «հանուն ոչնչի»: 

Եվ իսկապես, Վազգենի մասնակցությամբ ազատագրված Շուշին այսօր Ալիևի ոտքի կոխան է դարձել, Շուշիում պղծվում է հենց Վազգենի արձանը: Հայաստանը կտրատվում է թշնամու կողմից, թշնամու սրտի ուզածի չափ ու ճաշակով: 

Հայ ազգն, իհարկե, չի հաշտվում կատարվածի հետ, բայց այդ ազգին շարունակում է ղեկավարել մեկը, ով Սպարապետի ծննդյան օրը Եռաբլուր չի գնում: Չի՛ կարող: Այնտեղ մարդի՛կ են՝ Վազգենի զինակիցները, զոհերի հարազատները, լրագրողները: Վախ ունի: 

Ոստիկանական ուժերը հերիքում են միայն կառավարության շենքից մինչև Վազգեն Սարգսյան փողոց գնալ՝ Վազգենի հուշարձանին, մինչև Եռաբլուր պատկերացնո՞ւմ եք՝ քանի ոստիկան ու քանի դիպուկահար պետք է հսկի:

Այսօր՝ Սպարապետի ծննդյան օրը, վիրավոր Հայաստանում, փշալարեր, դիպուկահարներ, մեծ թվով ոստիկաններ են պետք, որ երկրի փաստացի ղեկավարը կարողանա հարգել Սպարապետի հիշատակը՝ մի քանի ծաղիկ խոնարհել նրա հուշարձանի առաջ: 

Այսօր Հայաստանի ղեկավարը երես չունի մարդամեջ դուրս գալու, հայամեջ դուրս գալու: 

NEWSPRESS.am