«Տղերք, հաղթենք՝ գնանք, որ հոկտեմբերի 19-ին աղջկաս հարսանիքն է. բոլորիդ կանչելու եմ». զոհված հերոս Իշխան Պետրոսյանի ծննդյան օրն էր (լուսանկարներ)

Արցախում զոհված Իշխան Պետրոսյանի այրին՝ Արուս Հարությունյանը ֆեյսբուքյան գրառմամբ դիմել է վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին՝ պահանջելով նրա հրաժարականը։

Արցախում զոհված հերոս Իշխան Պետրոսյանի ընտանիքն ու մտերմինները նրա շիրմի մոտ նշեցին Իշխանի ծննդյան 44-րդ տարեդարձը՝ առանց Իշխանի․․․

Պահեստազորային Կապիտան Իշխան Պետրոսյանը ծնվել է 1977թվականի հունիսի երկուսին Երևանում:

Հայրը հայրենիք էր վերադարձել 1945- թվականին՝ Թեհրանից: Մայրը Էջմիածնի Հայթաղ գյուղից էր:

Իշխան Պետրոսյանը սովորել է Երևանի Համո Սահյանի անվան N-70 միջնակարգ դպրոցում:

1995թվականին զորակոչվել է ծառայության և ծառայել Սիսիանում։

1997թվականին ավարտել է ծառայությունը:

1999թվականին ամուսնացել է :

2000թվականին ծառայության է անցել ռազմական ոստիկանությունում: Իր նվիրումի և մեծ հայրենասերլինելու շնորհիվ հասել է կապիտանի աստիճանի:

2004 թվականին տեղափոխվել է Հայաստանի զինված ուժերում ՀՕՊ զորքերի չորրորդ դիվիզիոնում:

2015թվականին դիվիզիոնը լուծարվելուց հետո տեղափոխվել է Արաբկիրի զինկոմիսարատ:

2016թվականին քառօրյա պատերազմի ժամանակ ակտիվ մասնակցություն է ունեցել: Նույնիսկ մեր հերոս տղաների մահվան լուրը նրանց ծնողներին փոխացելը՝ կապիտանի ուսերին էր։ Նա ստիպված էր հայտնել հարազատներին այդ բոթը ու յուրքանչյուր ծնողի հետ տառապել և զգացել այդ ցավը:

Քսան տարի ծառայել է հայոց բանակում, 2018 անցել էր թոշակի, բայց պատերազմի առաջի իսկ օրվանից կամավորագրվել էր ռազմաճակատ մեկնելու:

Դուստրերը պատմում էին, որ պատերազմի առաջին օրերին տեղը չէր գտնում, ասում էր ամաչում եմ, որ դեռ Երևանում եմ:

Հասավ նպատակին, գնաց ու կամավորագրվեց Արաբկիրի զինկոմիսարիատում: Նա պատերազմի դաշտ մեկնեց այն պարզ գիտակցումով, որ սա հասարակ պատերազմ չէ, սա տարածքային կոնֆլիկտ չէ, այլ գոյության պայքար, հայրենական պատերազմ, որտեղ որոշվում է մեր բոլորիս հայ մնալու իրավունքը։

Հոկտեմբերի 3-ին գնաց պաշտպանելու Ջաբրայիլ դիրքերը:

Ընկերները պատմում են, որ արնաքամ լինելով, դեռ մի բան էլ տղերքին էր փրկում: Ասում են, որ կապիտանը տղերքին ասել էր. 

«Տղերք, հաղթենք գնանք, որ հոկտեմբերի 19 ին աղջկաս հարսանիքն է բոլորիդ կանչելու եմ»:

Իսկ այսօր արդեն, առանց հրավերի, ընկերները եկել են նրա ծծնդյան օրը հիշելու՝ գերեզմանի մոտ ու խնկարկել այն...

Զինվորական ընկերները շեշտում են, որ ինչպես իսկական հրամանատար, նա նետվել է իր ընկերներին օգնության և մինչև վերջին շունչը պայքարել` հանուն հայրենիքի պաշտպանության, որովհետև կռիվ էր տալիս թշնամու դեմ «Ո՛չ մի քայլ հետ» կարգախոսով:

Շատերն են ասում, որ մեծ ցավ է Իշխանի մասին խոսել տխրությամբ, որովհետև նրա հումորն ուրիշ է:

Անգամ այդ ծանր մարտի օրերին իր կատակներով ու խոսքով դեռ մի բան էլ քաջալերում էր դուստրերին.

«Դուք չզանգեք, ես անպայման կզանգեմ»,-ասել է Իշխանը դուստրերին։

Բայց չզանգեց, լռեց հերոսաբար: Ամսի 9-ին անմահացավ Ջաբրայիլի մարտերում:

Իշխան Պետրոսյանի վերջին հեռախոսազանգը եղել է ամսի 8-ին, ժամը 12:00-ին։

Լավ տրամադրությամբ է խոսել։ Կնոջը՝  Արուս Հարությունյանին, միշտ հանգստացնում էր։ Գիտեր, որ անհանգիստ բնավորություն ունի:

Նույն օրը 08:10 վերջին նամակն է եղել կնոջը: Խնդրել է, որ չանհանգստանա, որ ինքը լավ է և ամեն ինչ լավ է լինելու․ «մենք չենք նահանջի մինչև վերջ պայքարելու ենք»:

Այդ ամենը կարդալուց հետո կինը անմիջապես զանգել է: Կռվի թեժ պահին կնոջ հետ խոսել է, և միաժամանակ ղեկավարելով մարտը, զինվորներին հրահանգ տալով՝ դիրքավորվել: Կռվի ամենաթեժ պահին փրկելով զինակից ընկերների կյանքերը՝ իր վրա էր վերցրել թշնամական արկի բեկորները։

Իշխան Պետրոսյանը զոհվել է հանուն հայրենիքի, հանուն մեզ, հանուն հայի։

Նա զոհվեց, որ մենք ապրենք ու հպարտությամբ ասենք, որ հայ ենք։

Չափից շատ էր սիրում կյանքը։ Շատ հումորով, կատակասեր ուրախ քեֆ անող էր: Որտեղ երգ և երաժշտություն լիներ այնտեղ էլ կապիտանի ազգագրական պարերն էր:

Շատ նվիրված է եղել և´ ընտանիքին, և´ ծառայության, և´ հայրենիքին:

Կապիտան Իշխան Պետրոսյանը ունի երկու դուստր: Նա աղջիկների համար միայն հայր չէր․ այլ նաև լավ ընկեր:

Հավերժ փառք ու խոնարհում անմահացած կապիտան Իշխան Պետրոսյանին:

Բազմաթիվ շքանշանների արժանացած Կապիտան Իշխան Պետրոսյանը, հետմահու պարգևատրվեց «Մարտական ծառայության» մեդալով։

Նա իր ծառայության ընթացքում պարգևատրվել է Վազգեն Սարգսյան, և Անդրանիկ Օզանյան գերատեսչական մեդալներով:

Անբասիր ծառայության համար ստացել է երեք աստիճանի մեդալ:

Արժանացել է բազմաթիվ Հ/Կ ների Շնորհակալագրերի Պատվոգրերի և շքանշաների: