Սմբատս, և՛ քո, և՛ հազարավոր հերոսների կորստյան հատուցումը անողոք է լինելու... Սմբատ Մազմանյանն այս օրերին տուն էր վերադառնալու․ նրա հայրը գրառում է արել

Արցախյան 44-օրյա պատերազմի ժամանակ զոհված հերոս Սմբատ Մազմանյանի հայրը նոր գրառում է արել։ Հերոսն այս օրերին արդեն պետք է տուն վերադառնար։

Նրա հայրը՝ Հմայակ Մազմանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում տեղադրել է որդու ուսանողական տարիների միջոցառման հետ կապված մի տեսնյութ: 

ՀՊՄՀ֊ ի ՄՖԻ (մաթ., ֆիզիկա, ինֆ.) ֆակ֊տին, որի ուսանողներից մեկն էլ Սմբատը։ Նա 2019թ. կարմիր դիպլոմով ավարտեց ՀՊՄՀ֊ ը և ստանալով մաթեմատիկոսի որակավորում, մեկ֊ երկու շաբաթ անց մեկնեց Արցախ (Հադրութ) որպես լեյտենանտ (հրետանավոր) իր պարտքը տալու Հայրենիքին։

Ցավոք, Սմբատի պարտքը հերոսաբար զոհվելու հատուցումով եղավ...

Հերոսի հայրը տեսանյութին կից նաև գրառում է արել.

«Ամենասիրելի Սմբատ որդի ջան հուլիս ամիսն է արդեն, երբ դու Հայրենիքին պարտքդ տալով պետք է վերադառնայիր տուն։ Բայց ինչպես 2020֊ի սեպտեմբերի 27֊ը մեր ընտանիքի համար Սև և Դաժան եղավ, նույնքան էլ Սև ու Դաժան եղավ 2021֊ ի հուլիս ամիսը։ Երբ պետք Տուն գայիր վաստակած պատվով և բազում֊ բազում ծրագրերի ու անելիքների անսպառ պաշարով, որ պիտի հետո կյանքի կոչեիր։

Սակայն դու չեկար և որպես հերոս ժամանակից շուտ մարմինդ բերին,իսկ ոգիդ,ոգիդ, կենսախինդ ոգիդ սավառնում է հար հայոց լեռների, բա՜րձր լեռների երկնակամարում։
Տեխնիկայի և տեխնոլոգիաների այս դարում, Սմբատ ջան, մենք չունեցանք քեզանից համարյա ոչ մի տեսաձայնագրություն (իսկ կարող էինք ունենալ բազմաթիվները, քանզի առիթները քիչ չեն եղել)։ Իրավ է՝ հային ետին խելքը բան չի փոխում։

Սակայն ինձ համար գյուտ եղավ Սմբատիս համալսարանական դասընկերների տարբեր հավաքույթ֊ միջոցառումների և էքսկուրսիաների տեսաձայնագրությունների այն պատառիկները, որոնցում միշտ կենդանի և պայծառ, խելացի, հմայիչ և հպարտ որդիս կա։ Սմբատիս բոլոր ուսանողական ընկերները շատ ծանր և ցավագին տարան իրենց ընկերոջ կորուստը, քանի որ շատ կապված էին հետը և անչափ սիրում ու հարգում էին իրեն։

Այս փոքրիկ տեսագրությունը, որ դնում եմ, հուսով եմ, որ որդուս դասընկերները ինձ ճիշտ կհասկանան, որովհետև այստեղ առավելապես երևում է որդիս և քիչ թե շատ իր մի քանի դասընկերները։ Շնորհակալություն որդուս դասընկերներին։

Կարծում եմ Սմբատիս հետ կապված այս տեսաերիզային պատառիկները որոշ չափով հետաքրքիր կլինեն որդուս ճանաչող ազգականներին, մերձավորներին, ծանոթներին, ինչպես նաև որդուս անծանոթ իմ բազմաթիվ ֆեյսբուքյան ընկերներին։

Եվ այս կադրերը դնում եմ այսօր, որպես Սմբատ որդուս բանակից գալուն դիմավորելու ուրախության չիրականացած պահ, որ ավա՜ղ իրականություն այդպես էլ չդարձավ, այլ մնաց մեզ համար անհաս՝ մի չքնաղ երազ։

Թող երիցս անիծվեն այն բոլոր չմարդիք, որոնք պղծեցին մեր և հազարավոր,բազում հայ ընտանիքների շքեղ երազներն ու սպասումնորը։

Սմբատս և՛ քո և՛ հազարավոր անմահ, եղերականորեն զոհված մեր քաջարի հերոսների կորստյան ու վրեժի հատուցման պահը վաղ թե ուշ գալու է, անպատճառ գալու է։ Ես հավատու՛մ և սպասում եմ այդ օրվան։ Այդ օրը երևի այնքան էլ հեռու չէ և հատուցումը կարծում եմ անողոք է լինելու...»