Իշխան Սաղաթելյանի ինքնաարդարացման խղճուկ փորձը
Նիկոլ Փաշինյանն օրերս Ազգային ժողովում, պատասխանելով պատգամավոր դաշնակցական պատագամավոր Քրիստինե Վարդանյանի որոշ դիտարկումների՝ բառացիորեն մեղադրեց ավագ դաշնակցականների ստախոսություն մեջ:
Սաղաթելյան Իշխանը՝ ՔՊ-ական Ալեն Սիմոնյանի «տեղակալ», մի քանի օր անց ինքնաարդարացման խղճուկ փորձ արեց, թե իրենք սուտասան չեն:
Իսկ Սաղաթելյանին Իշխանին՝ ՔՊ-ական Ալեն Սիմոնյանի «տեղակալ» հավատալու պատճառներ հանրությանը գրեթե չի մնացել: Չէ՞ որ հենց նա էր, ով համակարգում էր Հայրենիքի փրկության շարժումը, ասել է թե՝ Նիկոլ Փաշինյանի հեռացման ու Վազգեն Մանուկյանի ապագա վարչապետության համար մղվող ցույցերը: Չէ՞ որ հենց նա էր, որ տապալեց ոչ միայն այդ ամիսներին անձրևին ու ձյանը ընթացող ցույցերը, այլև մարդկանց հույսն ու հավատը իրական, ոչ փաշինյանական ապագայի հանդեպ:
Հենց այս ընդդիմությունն էր, որ համաձայնեց ընտրությունների գնալ պատերազմի լուզեր Փաշինյանի հետ: Հենց այս ընդդիմությունն ու հենց այս Սաղաթելյանն էր, որ համաձայնեց գնալ ու նստել, ասենք, Սիմոնյան Ալենի կողքին, ասենք, Թագուհի Ղազարյանի ու Հովիկ Աղազարյանի կողքին ու դեպուտատ-դեպուտատ խաղալ:
ԱԺ-ում ծվարած ընդդիմությունն իսկապե՞ս հավատում է, որ մարդիկ քվեարկել են «Հայաստան» կամ «Պատիվ ունեմ» դաշինքների համար, որովհետև նրանց ցուցակները ֆանտաստիկ էին՝ մարդկային ռեսուրսների առումով, թե՞ քվեարկել էին, որ նրանք Ազգային ժողովում ընդդիմություն դառնան և սուր հարցեր տան իշխանությանն ու Փաշինյանին: Իհարկե, ոչ, իհարկե, նրանք քվեարկել են Փաշինյան Նիկոլի դեմ:
Ու ի՞նչ: Ի՞նչ է ստանում իսկապես հայրենիքի փրկության մասին մտածող քաղաքացին, երբ Ազգային ժողովում Նիկոլ Փաշինյանի պատգամավորներին «նեղն են գցում» ընդդիմադիրները: Ի՞նչ է ստանում քաղաքացին, երբ Իշխան Սաղաթելյանն ավելի քան կես ժամանով եթեր է ունենում, արդարանում, թե պատերազմի ընթացքում իրենք Նիկոլին այս են ասել, այն են ասել: Ասենք թե, ենթադրենք, Նիկոլն իրենց աչքի առաջ դավաճանում էր հայրենիքը, ինչպես հետագայում իրենք կպնդեին, իսկ ընդդիմության ղեկավարումը ստանձնած ուժերն ինչի՞ մասին էին: Եվ ամենակարևորը՝ ինչո՞ւ պետք է հավատա հանրությունը Սաղաթելյան Իշխանի խոսքին, եթե վերջինս շուրջ մեկ տարի թաքցրել է, որ իրենք դեռևս պատերազմի ընթացքում են իմացել, որ Նիկոլը պատրաստվում է հայրենիք զիջել:
Իշխանի՝ տեսանյութեր անելուց Հադրութն ու Շուշին վերադառնո՞ւմ են հային, բանակը հզորանո՞ւմ է, ադրբեջանցիները հեռանո՞ւմ են Գորիս-Կապան ճանապարհից, Տավուշը, Երասխը, Գեղարքունիքը, Վայոց ձորն ու Սյունիքն ավելի անվտա՞նգ են դառնում:
Իսկ Փաշինյանը սեփական խողովակներով մամուլ արտահոսք է արել, որ նոյեմբերի 9-ին նոր կապիտուլյացիա է պատրաստվում ստորագրել: Այսօր հոկտեմբերի 1-ն է: 10 օր է անցել հրապարակումից և 8 օր է մնացել նոյեմբերի 9-ին:
Կտրուկ քայլեր անելու՝ հերթական պարտությունը կանխելու փոխարեն Ազգային ժողովում մեղմորեն, սահմանադրաբար «պարոն Փաշինյան» լսող հանրության համար ընդդիմությունը դառնում է Նիկոլի շարքային գործընկերը, եթե չասենք՝ գործիքը:
Մնացածը լիրիկա է:
Արմեն Սյունեցի