Ինձ ի՞նչ` կարո՞ղ ա Շուշին իմն էր կամ աներձագինս... մինչև թուրքը հասնի Երևան` կգնամ Իրկուտսկ` խնամուս մոտ. զրույց մոտ 60 տարեկան մի Երևանցու հետ

Զեհված զինվոր Աբգար Նազարյանի հայրը, ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Գեղամ Նազարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում անդրադարձել է իր և Երանի բնակչի միչև տեղի ունեցած մի զրույցի, որը NEWSPRESS.am-ը ներկայացնում է ամբողջությամբ.

Երեւան, Արեշ, 20.11.2021թ. Զրուցում են 55-60 տարեկան երկու տղամարդ։ Մոտ եմ կանգնած, լսում եմ.

_Երբ պիտի ազատվենք էս հրեշից, էս երկիրն ի՞նչ օրը գցեց, ոնց էլ էշի նման երկու անգամ դրան ընտրեցի։

_ Ախպեր, լավ էլ հավեսով ղեկավար ա, դրանից լավին հո՞ չենք գտնելու։

_ Լավ էլի, տեսար ամսի 1֊_ին ինչ եղավ։ Էլի զոհեր, ասում են գերիներ ունենք։ Սա էլ Հայաստանի տարածքում։

_ Այ ախպեր, ինքն ինչ անի, հո ինքը չի սպանում, գերի վերցնում։ Թուրքերն են չէ հարձակվում։

_ Բա երկրի ղեկավարությունն ինչի համար ա։

_ Հո նիկոլը զինվորների տեղը չի կռվելու։ Թող կռվեն, էդ էլ հո բոզի տղա ասելը չի։ Ոնց իրանց ճղում էին թող հիմա էլ ճղելով թուրքի հետ կռվեն։

_ Լավ, դու չգիտեմ ոնց ես մտածում։ Բա էս բենզինի ու գազի գները, թանկացումները, մեր վիճակը։ _ Իբր չգիտես, որ նիկոլը դրա հետ կապ չունի։ Կարող ա մտնում ա խանութներ կամ կալոնկեք ու գները թանկացնում։

_ Դու իսկական զոմբի ես։

_ Ինձ զոմբի չասես։ Քո մասին մտածի։ Ես ինձ լավ եմ զգում, տղես հավեսով քուչում ֆռֆռում է մեկը չի ասում աչքիդ վերեւը ունք կա։

_ Լավ դու զոհված տղերքի, տարածքների մասին չես մտածո՞ւմ։

_ Ինձ ինչ։ Կարող ա Շուշին իմն էր կամ աներձագինս։ Ինձ մեկ չի Համիդն ա քաղաքապետ թե Պողոսը։ Հիմա շինարարությունում լիքը գործ կա, արմատուրաս լավ թանկ ծախում եմ, նիկոլի ցավն էլ տանե։

_ Արա թուրքը քիչ ա մնում Երեւան հասնի։ Հեչ պետքդ չի։

_ Ինչ ես ստից խոսում։ Երեւան ինչի պիտի գան։ Չեն գա։ Հետո մինչեւ գան կգնամ Իրկուտսկ, խնամուս մոտ...

Սրանց թիվը կրճատվում է, բայց դեռ կան...