Ժամկետանց քծնողները մտել են խաղի մեջ. երբ փոխվում են «տերերը»
«...Ամեն քայլ, արարք անելուց առաջ պետք է մտածել նախ պետությանը չվնասելու և միայն հետո նեղ անձնականի մասին...»:
Այս մեկ տողը վերցրել ենք մի գրառումից, որի հեղինակը հեռուստահաղորդավար Ալեքսանդր Սայադյանն է (նա մտքի նմանատիպ «առկայծումներ» շատ ունի)...
Այս պահին երևի թե շատերն իրենք իրենց հարց տվեցին՝ էդ ո՞վ է... մյուսներն էլ երևի մտածում են, թե՝ լա՛վ է ասել...
Իհարկե, լավ է ասել, բայց կարճ է մտածել...
Իրականում շատերին ոչինչ չասող այս անուն ազգանունով մարդը սովորական, շարքային քծնող է...
Դեռ նախկին տարիներից մնացած սովորության համաձայն՝ նա քարկոծում է բոլոր նրանց, ովքեր իշխանության դեմ են խոսում:
Բայց, ի տարբերություն իր ջահել տարիների՝ նա հիմա «շանս» է ստացել հայհոյել այսօր արդեն «նախկին» դարձած այն ղեկավարներին, որոնց ոտքերի տակ դեռ երեկ «պառկած» էր և որոնց շահերն էր սպասարկում...
Հիմա, որպես ընդդիմության ընդդիմություն ու տրամաբանորեն նաև Նիկոլ Փաշինյանի բարեկամ, մեզ արդեն քիչ թե շատ ծանոթ դարձած ժամկետանց այս քծնողը, «երկու խոսք» վերտառությամբ, աջ ու ձախ վատաբանում է իր նախկին տերերին ու գովում նորին...
Նա գովում է այն նորերին, ովքեր ստի ու կեղծիքի վրա եկան իշխանության, ովքեր ժողովրդի հետևում դավեր հյուսեցին, ովքեր դավաճանեցին հողն ու հայրենին և թուրքի առաջ մատաղ արեցին հայ տղերքին...
Ու փոխանակ իր հռետորական հարցադրումներն ուղղելու կապիտուլյանտ իշխանությանն ու քննադատելու նրա դավաճանական արարքները, Սայադյան Ալեքսանդրը իր «երկու խոսք»-ով հարձակվում է նրանց վրա, ովքեր փորձում են կանխել Նիկոլի դավաճանական արարքները...
Ասում ես՝ ... պետք է մտածել պետությունը չվնասելու մասի՞ն...
Իսկ մտածո՞ւմ էր Նիկոլը պետությունը չվնասելու մասին, երբ թշնամի երկրի ղեկավարի հետ պայմանագիր էր ստորագրում ու երկիրը մաս-մաս տալիս նրան...
Նկատի ունենալով Նիկոլին ընդդիմացողներին՝ ասում ես, թե՝ «պատերազմական դրության մեջ գտնվող երկրի ներքին փխրուն կայունությունը խարխլողը դավաճան սրիկա է»...

Լո՞ւրջ...
Իսկ այդ դեպքում ինչ անուն կտաս երկիրը թուրքին հանձնողին, տղերքին մեջքից հարվածողին ու թուրքի հետ ներքին պայմանավորվածություն ձեռք բերողին, պարո՛ն Ալեքսանդր... «դուխդ» կհերքի՞ նրան դավաճան ասել...
Կհամարձակվե՞ս նրան նման հարցադրումներ անել, թեկուզ որպես հանրային հեռուստաընկերությունում տարիների վաստակ ունեցող ու փորձառու հաղորդավար...
Կարո՞ղ ես նրան քո հարցադրումներով դեմ տալ պատին, թե՞ դու Նիկոլին շատ ես սիրում, ու նրան դիմում ես միայն «բարեկամաբար, որպես ավագ ընկեր...»...

Թերևս Ալեքսանդր Սայադյանն այն մարդն է, ով նույնիսկ նախկին նախագահներին էլ չի կարող դեմ առ դեմ ասել այն, ինչ գրում է ու ինչպես հայհոյում է իր ֆեյսբուքյան էջում...
Նա միայն ֆեյսբուքյան տիրույթում է իրեն ավելի համարձակ զգում, ինքնահաստատվում ու իր նեղ ֆեյսբուքյան շրջանակի համար է գրում: Նրանց համար, ովքեր ամեն մի գրառմանը «ծափիկներ», «սրտիկներ» ու «լայքեր» են դնում՝ հասկանալով, որ քծնողը միշտ քծնանքի է սպասում...
Թերևս այսքանը...
Հ.Գ. Հիշեցի վերջերս մեկի կողմից ասված մի խոսք.
Եթե այսքանից հետո, որևէ մեկը դեռ հարգում է Փաշինյանին, պաշտպանում ու գովում նրան, ուրեմն սպանդի գնալու պատրաստ հոտի միջի ոչխար է...
Այս մեջբերումը թերևս չհիշեի, եթե հանկարծ չհանդիպեի այս հրապարակման հերոսի էջում նման գրառման...
