Գործը թողած, գործ անողի տպավորություն թողնելու համար, իզուր ջուր եք ծեծում․ Դուք էս ինչ պարապ եք․ Լեզվի կոմիտեում որոշել են՝ ոչ թե արդուկող, այլ արդուկիչ․․․

Լեզվի կոմիտեն չի դադարում միջազգային բառերի «հայաֆիկացմամբ» զարմացնել հայ ընթերցողներին։ Թեև այս բառերը երբեմն ավելի օտարածին են հնչում, քանի մինչ այդ մեր ականջին սովոր միջազգային շատ այլ բառեր, սակայն կոմիտե չի նահանջում ու ջանասիրաբար շարունակում է հայաֆիկացումը։

Ավելին, կոմիտեի անդամներն այնքան են տարվել «նոր» բառերի ստեղծմամբ, որ  գերակատարել են իրնեց աշխատանքը, կամ (թող ներեն մեզ կոմիտեում), ինչպես ռուսները կասեն` перестарались...

Այսպես օրինակ կոմիտեում ինչ-որ մեկն առավոտյան արթնացել ու որոշել է, որ արդուկող բառը սխալ ենք օգտագործել մինչ օրս ու պետք է լինի ոչ թե արդուկող, այլ արդուկիչ․․․

Իհարկե չենք մանրամասնում, թե ինչ է ասոցացվում անմիջապես, երբ ասում ենք «արդուկիչ», կներկայացնենք միայն օգտատերերի արձագանքները, որոնք տեղ են գտել այս «նորության» ներքո․․․

Նրանցից մի քանիսը հեգնանքով են արձագանքել՝ առաջարկելով իրենց տարբերակներըը․ օրինակ՝ արդուկահար, ադուկարար և այլն․․․

Օգտատերերից մի քանիսն էլ քննադատել են․

-«Արդուկող֊ը կա ու շատ լավն է, ինչո՞ւ եք ձևափոխում, չի ընդունվելու։ Եթե այդպես լինի, ապա մեքենա կամ այլ բան վարողին պետք է ասենք «վարիչ»։ Դա սփյուռքահայերի խոսքն է, թողեք իրենց»։

-«փոշի սրբելը որպես աշխատանք անող անձ՝ սրբիչ, աման լվալը որպես աշխատանք անող անձ՝ լվիչ...

Ախ, ախ, ախ»․․

-«Հայերենում վաղուց առկա է «արդուկող» տարբերակը, որն ավելի բարեհունչ է, ինչպես օրինակ՝ «գրող, մատուցող, նորոգող, աշխատող, սպասարկող» և այլն։
Ավելի ցանկալի կլինի, եթե օտար եզրույթների համար նոր բառեր ստեղծեք, ոչ թե հայերենում առկա բառերը ձևափոխեք և խեղաթյուրեք։
Տպավորություն է, կարծես թե անտեղյակ եք հայերենի բառակազմական օրինաչափություններից»։

-«Կներեք դուք ֆինանսավորվում եք մեր հարկերից՞, ուզում եմ հասկանամ ես էս աբսուրդի համար վճարում եմ թե չէ»․․․

--«Զարմանալի է, ասենք լիքը օտարածին անհեթեթ բառեր ու տերմիններ կան, որ չեք էլ փորձում թարգմանել, երբ թարգմանիչները իրենք են մտածում, ոնց անեն, դուք այստեղ արհետական ու արհեստածին բառեր եք հորինում»․․․

-«Կասկածի տակ եմ դնում Լեզվի կոմիտեի աշխատանքը: Երբեմն ինձ թվում է հատուկ են անհեթեթություններ առաջարկում: Իրենք կամ մայրենի լեզվին քաջատեղյակ չեն, այն լավ չեն տիրապետում, կամ էլ հատուկ դիտավորություն կա: Հայերենում եղած բառերի՝ հատկապես ածակաների, հոմանիշերի առատորեն գործածումը խթանելու գործը թողած, գործ անողի տպավորություն թողնելու համար իզուր ջուր եք ծեծում:

Մենք ծուլանում ենք մեր լեզվի հարուստ բառապաշարից առատորեն օգտվելուց:

Խոսակցական և այո՜, պաշտոնական լեզուն էլ, լի են օտար բառերով՝ սովետական շրջանից եկած ռուսերեն, այժմ էլ անգլերեն անհարկի բառերով ու եզրերով:
Այս հարցի մասին շատ մտածելուց հետո եկել եմ եզրահանգման. մարդիկ լեզուն օտար բառերով շաղախելիս կամ՝ լեզվին լավ չեն տիրապետում, կամ օտար լեզվի տիրապետելու, բանիմացի տպավորություն են ուզում թողնել, հատկապես ֆրազեր օգտագործողները, կամ էլ ծույլ են:

Եկեք փորձենք խոսել հայերեն, մտերմիկ, խոսակցական հայերենով էլ հնարավոր է սրամտել, անգամ գռեհկաբանել ՀԱՅԵՐԵՆ: Այս անելու համար այո՜, ջանք թափել է պետք, եկեք չզլանանք:

Հաջողություն...»

-«Դուք էս ինչ պարապ եք»․․․ 

NEWSPRESS.am