Սասուն Միքայելյանն ընդհատակ է անցել․․․

ԵԿՄ նախագահ Սասուն Միքայելյանն ընդհատակ է անցել։ Համենայնդպես երկրի համար օրհասական պահին, երբ Արցախի որոշ տարածքներ, մասնավորապես՝ Ասկերանի շրջանի գյուղերն ու Քարագլուխ սարի որոշակի հատված անցել են թշնամու վերահսկողության տակ ու տեղեկություններ կան, որ թշնամին նոր հարձակում է պատրաստում, Սասուն Միքայելյանը լուռ է՝ ընդհատակ է անցել․․․

Իհարկե, կարելի է նրա լռությունը գնահատել որպես «ռազմական գաղտնիք», սակայն դա միայն մի պահ, քանի դեռ չես հիշում մի քանի դրվագ Միքայելյանի պահվածքի հետ կապված․․․

Նախ, չպետք է մոռանալ ՔՊ քարոզարշավի ժամանակ Սասուն Միքայելյանի հայտնի տեքստը, թե՝ «Հեղափոխության հաղթանակն ավելի կարևոր էր, քան Արցախյան ազատամարտը»․․․

Սա, հատկապես Արցախյան ազատամարտի թոհուբոհի միջով անցած մարդու համար ամենաանհեթհեթ արտահայտությունն էր, որ նա կարող էր անել․․․

Մյուս կողմից էլ, Սասունը կարծես «շատ բան» չի ուզում այս կյանքից՝ միայն ապահովել իր ընտանիքի ապագան, ունենալ իշխանական լծակներ․․․ Ունեցավ: Ու հայրենիքի հերն էլ անիծած։

«Հեղափոխությունն» Արցախյան ճակատամարտից վեր դասող Սասունն անտարբեր մնաց 2020-ի սեպտեմբերի վերջին սկիզբ առած պատերազմին...

Արդարության համար պետք է հիշել, որ Սասունն իր ջոկատով պատերազմի սկսելուց մի քանի օր անց մեկնեց ճակատ։ Իսկ մոտ 15 օր անց էլ՝ իր համար շատ հարմար պահի, «վիրավորվեց» ու «ճիշտ ժամանակին» էլ դուրս եկավ հիվանդանոցից (երբ արդեն կապիտուլիացիայի փաստաթուղթը ստորագրված էր)։

Հիմա էլ նույնն է՝ Սասունը տեղյակ է հնարավոր դավադրության մասին․․․ նույնիսկ մի քանի առիթով արդեն ակնարկել է, որ կարող է լինել հարձակումներ, սակայն տեղից չի շարժվում։

Ամոթ ու տգեղ երևույթ է, երբ հայրենիքի համար «կռված» տղերքը՝ հասկանալով հայրենիքի անվտանգության գինը, հայրենիքի փրկության ճանապարհին կորցնելով բազում ընկերներ՝ վաճառում են հոգին ու մտնում քաղաքական առևտրի մեջ․․․

Սասունի համար էլ արժեքները փոխվել են․ եթե նրա համար արդեն ավելի կարևոր է տարածքները տալ թշնամուն, միայն թե «նախկինները» չգան, ուրեմն էլ ի՞նչ սպասես նրանից...

Փաստն այն է, որ Սասուն Միքայելյանը, ով ղեկավարում է Երկրապահ կամավորների միությունը և պատասխանատու է երկրի անվտանգության համար, ներում է դավաճանության ու հողեր հանձնելու մեջ մեղադրվող և կապիտուլյացիայի փաստաթուղթ ստորագրած իշխանությանը, ժամանակ առ ժամանակ արդարացնում նրան՝ քաղաքացիներին կոչ անելով մի կողմ թողնել քաղաքական գզվռտոցն ու կանգնել իշխանության կողքին, իսկ երկրի համար նեղ պահերին՝ լքում «պոստը»․․․

Եթե այդպես չէ, ապա ո՞ւր է հիմա Սասուն Միքայելյանը․․․ թե՞ նրա համար կարևոր ձեռքբերումն այդպես էլ մնաց «իշխանափոխությունը»․․․

Ա․Սահակյան