Ինչու ենք պարտվել պատերազմում. պաշտոնաթող դատավորի և գնդապետի զրույցը

Գնդապետ Սենոր Հասրաթյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.

«Երեկ մի թոշակառու դատավորի հետ էի զրուցում: Խոսում էինք մեր այսօրվա վիճակից, 44-օրյա պատերազմից... Ասում է՝

-Սխալներ շատ ենք թույլ տվել, դրա համար էլ այս օրին ենք,- հետո էլ, որպես ասվածի ապացույց, ավելացրեց, որ չկարողացանք ուժեղ բանակ ստեղծել...

Հարցնում եմ՝

- Ինչո՞ւ...

Ասում է՝

-Թալանել են...

Ասում եմ՝

-Դատավոր մարդ եք, ի՞նչ հիմքեր ունեք, որ նման լուրջ մեղադրանք եք ներկայացնում... (կարող էի նաև հարցնել, եթե «թալանօ կար, ապա որտե՞ղ էր դատական իշխանությունը)

Ասում է՝

-Բա որ պատերազմում պարտվել ենք, դա բավարար հիմք չէ՞ ...

Ասում եմ՝

-Չէ, բավարար հիմք չէ... (չասացի, որ եթե անգամ բավարար հիմք է, ապա դա պետք է վերաբերի պատերազմում պարտված իշխանությանը)

-Բա էդ դեպքում ինչու՞ ենք պարտվել...

-Պարտվել ենք, որովհետև մեր այդ «թալանված» բանակի զինանոցում ունենալով աշխարհի ամենաարդիական զինատեսակներից մեկը՝ «Իսկանդերը», չկարողացանք նպատակային օգտագործել. որովհետև ունենալով С-300 բազմուղի զենիթահրթիռային համակարգ, որն ունակ է միաժամանակ ուղեկցել 6 թիրախներ և 12 հրթիռի կիրառմամբ խոցել 150-ից 300 կմ հեռավորության գերցածր և գերբարձր թռչող նշանակետեր, ոչ միայն նպատակային չօգտագործեցինք, այլև անկարող եղանք գոնե մեկ հրթիռ արձակել. որովհետև ունենալով ժամանակակից գրեթե բոլոր հեռահար հրթիռահրետանային համակարգերն ու զրահատանկային ուժերը, «շնորհիվ» ապիկար ղեկավարման, պատերազմի հենց առաջին օրերին այդ ամենը դարձան թիրախ. որովհետև ունենալով էշոլանացված ինժեներական կառույցներով պաշտպանություն, չգիտես ինչու սկսեցինք անկազմակերպ նահանջել և այդպես շարունակ... Պարոն (թոշակառու) դատավոր, մենք պարտվեցինք, որովհետև ունենալով, գոնե պաշտպանվելու համար, ամեն ինչ, չունեինք գրագետ կառավարում... Իսկ մնացածը սոսկ նիկոլական երգեր են, որը, ցավոք սրտի, դեռ լսողներ կան...

Թվում էր, թե զրուցակիցս պիտի շարունակեր, բայց ձեռքս սեղմելով՝ հրաժեշտ տվեց... Իսկ ես դեռ ասելիք ունեի...»: