Ընդդիմությունը լիզում է իր թքածը
Ազգային ժողովի «Հայաստան» խմբակցության դաշնակցական պատգամավոր, Ալեն Սիմոնյանի հետ գինի խմող Աղվան Վարդանյանն այսօր եկել էր Ազգային ժողով՝ ասելու, որ ընդդիմությունում կարողացող չկա, բոլորն անկարող են:
Եկել էր ասելու, որ Հայաստանի միակ կարող տղամարդը Փաշինյան Նիկոլն է:
Ընդդիմության՝ ԱԺ-ում լինել-չլինելու, և ընդհանրապես, լինել-չլինելու վրա թքած ունեցող իշխանական կոճակ սեղմողներին եկել էին ասելու, ավելի ճիշտ՝ ջիջիլ գցելու, թե իրենք էլ են պատգամավոր, մի խոսքով, մանկական պահվածք՝ չկայացած դեռահասի վարքագծով:
Հայկական պետությունը կործանած Նիկոլ Փաշինյանի հետ գործարքի, իմա՝ ընտրության գնացած ու նրա համար պատգամավոր աշխատողները ստիպված են լիզել իրենց թքածը, կամ էլ ընդունել, որ իրենք շարքային ձախողակ են, Արթուր Ղազինյանի և Արթուր Վանեցյանի օրինակներով:
Աղվան Վարդանյանը նշել է, թե փողոցում ժամանակավոր դադար է, հիմա Ազգային ժողովում են: Ասել կուզի՝ վերադառնալու են փողոց: Բայց Վարդանյանը նկատի չի ունեցել, որ Ֆրանսիայի հրապարակում հավաքվողների թիվը, «շնորհիվ» այս ապիկար ընդդիմության, սահուն կերպով նվազում է: Միգուցե հենց միտումնավո՞ր է արվում՝ հանուն Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության երկարաձգման: Իրականությունից կտրված ընդդիմությանը հուշենք՝ Ֆրանսիայի հրապարակում համառորեն հավաքվողների մեծամասնությունը հենց ա՛յդ կարծիքին է:
«Պատիվ ունեմ» խմբակցության ղեկավար դարձած Հայկ Մամիջանյանն էլ, օրինակ, հանրահավաքներին քանիցս հիանում էր, թե՝ «ժողովուրդ ջան, էս ի՜նչ շատ եք»: Զուգահեռաբար, նույն ընդդիմությունից որոշներին էլ հավաքվածների քանակը չէր բավարարում, թե՝ կրիտիկական զանգվածը չի հավաքվել, պետք է գնաք տուն, վաղը գաք: Մամիջանյանը պնդում է, թե իրենք ռադիկալ ընդդիմություն են՝ չմասնավորեցնելով, թե գեղեցիկ ու դիպուկ, բայց ընդամենը հասարակ ճառերից բացի, ի՞նչ է անում՝ Հայաստան պետության կոկորդին քաղցկեղ դարձած մեկ անձին իշխանությունից հեռացնելու համար և որտե՞ղ է այդ ռադիկալությունը:
Պաշտպանության նախկին նախարար, «Հայաստան» խմբակցությունը ղեկավարող, իր պաշտոնավարման ժամանակ բավականին լուրջ հարգ ունեցող Սեյրան Օհանյանն էլ առանձին է ծաղրի ենթարկում իրենց ընտրողներին, կամ էլ, ավելի ճիշտ՝ ինքնախոստովանական ցուցմունք տալիս, թե՝ հանրահավաքները նրա համար չեն, որ վերածվեն գործողությունների:
Հարցնենք պարոն Օհանյանին, որին դատում են, դատում են, բայց այդպես էլ չեն դատում, թե իսկ ինչի՞ համար են հանրահավաքները՝ հանրության գիտակից, մտահոգ հատվածի զայրույթը պարպելո՞ւ, հանրահավաքները ցրելո՞ւ, մարդկանց տուն ուղարկելո՞ւ: Կարծում ենք՝ հենց այդ մտքին է Օհանյանը: Հիշեցնենք ընթերցողին, որ Օհանյանն էր, որ սեպտեմբերի 14-ի, լույս 15-ի գիշերը, երբ մարդիկ կապիտուլյանտի հերթական խայտառակ հայտարարությունից հետո ինքնաբուխ հավաքվել էին Բաղրամյան պողոտայում, եկել ու ասում՝ գնացեք տուն: Իհարկե, հավաքվածների սուլոցներն Օհանյանին ուղարկեցին այնտեղ, որտեղին նա արժանի էր:
Հիմա այս ընդդիմությունը, որին մարդիկ չեն ընտրում նույնիսկ Փաշինյանի ֆոնին, վերադառնում է Ազգային ժողով: Որ ի՞նչ անի: Վաղուց քաղաքական դաշտից, այդ թվում՝ Ազգային ժողովից, այս ընդդիմության հեռանալու ժամանակն է:
Սրանք թքում են իրենց լիզածը՝ գլուխները կախ վերադառնում են Ազգային ժողով և հերթական անգամ ապացուցում՝ սրանց նպատակն ամենևին էլ Նիկոլ Փաշինյանից ազատվելը չէ, այլապես դա վաղուց արած կլինեին:
Եվ վերջապես, մի Նիկոլի «հարցերը լուծել» չկարողացողների խմբակն ինչպե՞ս է Ալիևի և Էրդողանի «հարցերը լուծելու»: