Ընդդիմությո՛ւն կոչված, ինքդ զբաղված լինելով տոնածառաբդային բերկրանքներով - քննադատում ես ֆուտբոլ նայողին․ Աննա Աբրահամյան

«Այսինքն խնդիրը ընդդիմության ֆանարիկներն ու տոյոտայի գործարքները չեն, մանդատներով պարը չի, դավաճանի հետ գործարքի գնացողները չեն, ազգային վրեժի պահանջը թամադայության ու բաժակաճառի վերածողները չեն, էշշշշի ականջում քնած, մատը-մատին չտվող օլիգարխներն ու էլիտան չի, այլ ֆուտբոլի համաշխարհային առաջնության ֆինալը նայող հայ ժողովուրդն ա (ականջդ կանչի Սարյանի վրա կոֆե խմող հայրենակից ջան)։

Ըմբոշխնեցի, վայելեցի 1986-ից ի վեր գավաթի համար бой տվող Արգենտինայի խաղի ամեն մի վայրկյան։ Ամեն այդ վայրկյանը հագեցված էր տարիների քրտնաջան, անխոնջ աշխատանքով, թիմային ու առաջնորդական բացառիկ ընդունակություններով։ Բոլորն իրենց տեղում, առանց ռուպըռաբազառի ու թամադայության ու մանդատացավի, առանց էգոների վիպենդրյոշների, բոլորը՝ միացած իրենց երկրի հավատով, դրոշով, ֆուտբոլային իրենց շկոլայի ընդգծված ոճին հավատարիմ մնալով։ Երկրպագուներ՝ ոգևորված թիմով, թիմ՝ ոգևորված նվիրյալ երկրպագուներով։

Ողջ աշխարհ՝ հմայված թիմ-երկրպագու-ազգ ներդաշնակությամբ։ Բոլոր նախկինում գաղութացված մայրցամաքների ազգերը Արգենտինայի հաղթանակն էին ուզում. Աֆրիկա, Լատինական Ամերիկա, Ասիա։ Արաբական աշխարհը ևս։ Էմիրը Մեսսիին նվիրեց արաբական արքայական ընտանիքներում միայն կրվող հատուկ հագուստ՝ ի նշան մեծագույն հարգանքի։

Ընդդիմություն կոչված, վերը նշված հատկանիշներից ո՞ր մեկով ես ակնածանքդ հայտնել 300000-ից ավել քո կողքին ժամանակին կազմ պատրաստ կանգնածներին, որ հիմա - ինքդ զբաղված լինելով տոնածառաբդային բերկրանքներով - քննադատում ես ֆուտբոլ նայողին։

Նոյեմբերի 9-ից ի վեր ամեն օր հետևում եմ աշխարհի ցանկացած կետում տեղի ունեցող իշխանափոխություններին։ Ֆուտբոլոից հեռուներին բացատրեմ, որ երեկ ֆուտբոլում ևս իշխանափոխություն տեղի ունեցավ ու ես հազար ծիծիլյոներորդ անգամ բարի նախանձով նայեցի ազգ-հաղթանակ հերթական հաջողված համադրության հեղինակներին։

Ցու՛յց տվեք ինձ հերթական դավաճանի կոչով պղծված Ամանորից առաջ նախատեսված գործողությունների օրակարգ՝ գանք միանանք մասնակցենք։ Ազատեք մեզ ձեր դատարկամիտ պաթոսից ու բառերի պանոսից։

#ֆուտբոլս_ուտեք

Սպորտից դիսցիպլինա է պետք սովորել, վճռականություն, մինչև վերջ бой տալու պատրաստակամություն, առաջնորդի համեստ գլխակախ պատասխանատվության ու պարտքի գիտակցում։ Թե չէ՝ Թահի՜թի, Թահի՜թի... Եթե Արգենտինան սպասեր տեսներ Ֆրանսիան ինչ խաղ կխաղա, նոր կողմնորոշվեր, ոնց դուք եք սպասում եթիմն ու եթիմկան ինչ կբարբաջեն ու կանեն թուրքի զակազով, որ նոր կողմնորոշվեք՝ երեկ ֆուտբոլում իշխանափոխություն չէր լինի։

#չընդդիմադիրներ»: