Հայաստանը, հայ ժողովուրդը խաղադրույք է՝ դրված ինչ-որ մեծ սեղանի, սա ամենավախեցնողն է. Վահե Հովհաննիսյան

Այն ինչ կատարվում է, ունի անհանգստացնող միտումներ. խնդիրը Ռուբեն Վարդանյանը չէ, խնդիրն Արայիկ Հարությունյանը չէ, խնդիրն այն մթնոլորտն է, որ այսօր կա պաշտոնական Ստեփանակերտում, պաշտոնական Երևանում և հայ հասարակության մեջ: Այս մասին այսօր լրագրողների հետ ճեպազրույցում ասաց «Այլընտրանքային նախագծեր» խմբի համահիմնադիր Վահե Հովհաննիսյանը:

«Ստվերային պրոցեսը, որի մասին շատ հաճախ իմանում ենք կա՛մ ադրբեջանական մամուլից, կա՛մ միջազզգային հեղինակավոր գործիչներից, բայց ոչ Երևանից և Ստեփանակերտից, տագնապային է և երեկվա ելույթին և պաշտոնանկությանը նայում եմ որպես այդ պրոցի մի դրվագ»,- ասաց Հովհաննիսյանը:

Նրա խոսքով՝ Երևանը տանում է երկու ուղղություն՝ ազգային կանիբալիզմի. ներտեսակային գիշատչության մի փիլիսոփայություն է՝ զիջենք, ուտենք մեր ի մասը, որը մնացածն ավելի կուշտ ու ապահով ապրեն:

«Դա Երևանի փիլիսոփայությունն է, որ իրական քաղաքականության մեջ կրում է հետևյալ բնույթը. ես համաձայն եմ բոլոր զիջումներին՝ տեսականորեն կայունություն ստանալու համար: Չի լինելու նման բան»,- նշեց նա:

«Երկրորդ ուղղությունը հակառուսական գիծն է, որը չի արտահայտվում վիրավորանքներով և այլ դեմարշներով, այլ ուղղակի տարվում է համառ արդեն ակնհայտ քաղաքականությամբ՝ ողջ պրոցեսը տեղավորել արևմտյան հարթակներում: Այս երկու ուղղությունը, երբ սինթեզում ես, ստացվում է մի իրավիճակ, որ այո, մենք համաձայն ենք բոլոր զիջումներին: Մեզ պետք է ոչ թե խաղաղություն Հայաստանի հաշվին, այլ խաղաղություն Հայաստանի համար»,- ընդգծեց քաղաքագետը: 

Հովհաննիսյանը նշեց, որ մի երեկոյի մեջ մեջ փոփոխություններ  են տեղի ունենում, բայց մեր ամենամեծ խնդիրն այն է, որ մենք տեղյակ չենք, թե ինչ է կատարվում ստվերում. «Դա շատ վտանգավոր բան  է: Մենք՝ Հայաստանը, հայ ժողովուրդը խաղադրույք է՝ դրված ինչ-որ մեծ սեղանի: Սա ամենավախեցնողն է, որովհետև ամեն ժամ, ամեն րոպե կարող է նոր իրականություն ձևավորվել, որը նորից մեծ ռիսկեր է պարունակում: