Մենք ենք ընտրում` ուզում ենք կորցնել հիշողությունն ու դառնալ կենդանի, թե մնալ մարդ. Մարուքյանը կասկածի տակ է դնում Արցախի անկախությունը
Հատուկ հանձնարարություններով դեսպան Էդմոն Մարուքյանը, ով, ըստ սահմանված կարգի, կատարում է երկրի վարչապետի պաշտոնն զբաղեցրած Փաշինյանի ամենատարբեր հանձնարարություններ, հաղորդումներից մեկի ժամանակ կասկածի տակ դրեց Արցախի անկախությունը։
Արձագանքելով հաղորդավարի հարցին՝ նա կլորացրած աչքերով ու զարմացած հայացքով` ասաց.
«Ինչի՞, մինչև 2020-ն Արցախն ո՞ւմ կազմում է եղել...»։
Հաղորդավարը փորձեց շտկել իրավիճակը` դիտարկմամբ, որ մինչև 2020 թվականն Արցախն անկախ է եղել։ Սակայն նա չհասցրեց արտաբերել «անկախ» բառը, երբ վրա տալով` Մարուքյանը հարցրեց.
«Ո՞ւմ կազմըմ ա եղել, Հայաստանի կազմըմ ա եղե՞լ...»...
Իսկ երբ հաղորդավարն ավարտեց իր խոսքն ու ասաց, որ Արցախն անկախ է եղել, Մարուքյանն արձագանքեց.
«Կարո՞ղ ա, օրինակ, մազերը թափած մի մարդ, իր տանն անընդհատ խոսա, թե` փարթամ մազեր ունեմ...»։
Այլ կերպ ասած՝ Փաշինյանի մոտ հատուկ «հանձնարարականներով» դեսպան աշխատող Մարուքյանը կասկածի տակ դրեց Արցախի անկախությունը` միևնույն ժամանակ շեշտելով, որ այն նաև Հայաստանի կազմում չէր...
Եթե սա ասեր փողոցային, անկիրթ, տգետ, չկարդացած ու էլի նման որակումներով, օրինակ, մի «թափառական», գուցե շան տեղ չդնեինք ու ասեինք` դե անգրագետ շուն է` հաչում է...
Բայց Մարուքյանին նման բան չենք կարող ասել, որովհետև նա ունի բարձրակարգ կրթություն, անդամակցում է բազմաթիվ միջազգային իրավապաշտպան բարձր վարկանիշ ունեցող ցանցերի, իրավական ոլորտում անցած ճանապարհ ունի, հանդիսանում է կուսակցության նախագահ ու էլի մի շարք տիտղոսների է հասել...
Այնպես որ, պարզապես ասել, թե նա տգետ է` սխալ կլինի, ուրեմն պարզապես անհայրենիք է։
Մենք` չէ, բայց մի առիթով ՔՊ-ական Ալեն Սիմոնյանը Մարուքյան Էդմոնին ասել էր՝
«Հոգնած, անբարոյականի վաստակ, քաղաքական տրյապկա»․․.
Չշարունակենք թվարկել այն որակումները, որոնք այդ օրը հնչեցրեց Սիմոնյան Ալենը, այլ պարզապես, հիշեցման կարգով, ներկայացնենք այդ օրվա տեսանյութը` մասնավորապես փոխադարձ «ռմբակոծությունների» հատվածը և անցնենք առաջ...
Սա` ի միջի այլոց...
Իհարկե, Ալեն Սիմոյանը, ինչպես ասում են, ևս նվեր չէ, ու Մարուքյանին ուղղված նրա բառապաշարային որակումները երևի թե չհիշեինք, եթե Էդմոնի պահվածքն անընդհատ չհիշեցնի իրեն տրված այդ գնահատականները...
Ինչպես, ինչ ճանապարհով այս գործիքը, ներեցեք` «գործիչը», հայտնվեց քաղաքական դաշտում` իր պատմությունն ունի։
Առհասարակ, փոքր մարդիկ քաղաքականության մեջ հայտնվում են անսպասելի, փորձում իրենց ոտքն ամրապնդել ստոր քայլերով ու իրենց դեմագոգիկ ելույթները հրամցնում ժողովրդին` գունավոր փաթեթավորումներով։
Սրանք, սովորաբար ունեն տերեր...
Ինչ վերաբերում է Մարուքյանին, ապա նա սկզբում փորձում էր «տեր գտնել» Բաղրամյան 26-ում, որտեղ, ըստ տեղեկությունների, Մարուքյանին, մեղմ ասած, մեջքով կանգնեցին։
Հետո նա, ընդդիմության շղարշի ներքո, սկսեց տեր փնտրել իշխանությանը մոտ գտնվող` մերձավոր մարդկանց մեջ։ Թերևս գտավ, ծառայեց, հետո նույն տրամաբանության մեջ էլ թերևս հասկացավ, որ «օգտագործված ու շպրտված է»։ Երբ Մարուքյանը հասկացավ, որ «Լուսավոր Հայաստանին» ոչ մի լուսավոր բան չի սպասվում, լուսանցքում մեկընդմիշտ չմնալու համար, այժմ էլ սկսեց սիրաշահել «հեղափոխական» իշխանությանը` դարձյալ խաղալով ընդդիմություն։
Այս անսկզբունքային ու միայն շահի հետևից վազելու տրամաբանության ֆոնին, ամենևին էլ զարմանալի չէր, որ Մարուքյանը, արդեն բացեիբաց, կստանձներ հատուկ Նիկոլին յուրահատուկ ծառայելու պարտավորությունը։ Սա նրա գրպանային թաշկինակ լինելու գործառույթում է։
Զարմանալին ու տհաճն այն է, որ այդ ծառայությունից չընկնելու համար, նա անգամ իր երկիրն ու հողն է պատրաստ ուրանալ...
Դասականը կասեր` էդմոնմարուքյաններն են խայտառակում «ռեսպուբլիկան» նրա նմաններն են, որ, գլոբալ առումով, մեզ բոլորիս տանում են դեպի ոչնչացում` երկրի, պետության, ազգային և հոգևոր արժեքների, մշակույթի ու ի վերջո` պարզ մարդկային հարաբերությունների.․․
Նրանք հանուն պաշտոնի ու փողի «զոմբիացված» ծառայում են ինչ–որ մեկին ու նմանվում կենդանու. այսինքն` կորցնում են հիշողությունը, զառանցում` կասկածի տակ դնելով մեր պատմությունը, դառնում կենդանի ու ի վերջո` մորթվում հորթի նման։
Ալեքս Սահակյան
