«Հյուսիս-հարավ» մայրուղին լեշ է, որից սնվում են լեշակերները

962 մլն դոլար, 556 կմ արագընթաց, ժամանակակից ճանապարհ` Ահա այսպիսին պետք է լինի Հյուսիս-Հարավ մայրուղին, որը Հայաստանի հարավը` Մեղրին կապելու է հյուսիսի` Բավրա անցակետի հետ:

Նախ հիշեցնենք, որ ճանապարհի շինաշխատանքները սկսվեցին 3 տարի ուշացումով, որը Հայաստանի բյուջեի վրա 300 000 դոլար գումար արժեցավ, մինչև այժմ էլ, ըստ ամենայնի, չի բացատրվում ինչու, և ով է պատասխանատու դրա համար:

Երբ 2012թ-ից վերջապես սկսվեց աշխատանքները, արդեն մեկ տարի անց պարզ դարձավ, որ մայրուղին վերածվել է ճոխ խոհանոցի` ով հասել սնվել է, թեև այդպես էլ պարզ չդարձավ, խնջույքի բոլոր մասնակցիների անունները, միայն «Հյուսիս-Հարավ ճանապարհային միջանցք» ՊՈԱԿ-ի գլխավոր գործադիր տնօրեն Արա Հովսեփյանը ազատվեց աշխատանքից:

«Հյուսիս-Հարավ» ծրագրի շրջանակներում` ՊՈԱԿ-ից պատասխանեցին, որ չարաշահումներ չեն եղել, իսկ շինաշխատանքների ուշ սկսումը պայմանավորված է եղել բանակցություններով: Այսինքն, հնարավոր է ստել ու ոչ էլ ամաչել: Դա արդեն կարծես թե գործելաոճ է դարձել:
2013թ-ի Վերահսկիչ պալատն անդրադարձել էր մայրուղու խնդրին, նշել էր չարաշահումների մասին և արձանագրել, որ տեխնիկական վերահսկողություն իրականացնող ընկերությունը ըստ համաձայնագրի, չի կատարել իրեն վերապահված լիազորությունները: Ջրահեռացման վիճակը ահավոր է, ջրահեռացում չեն արել, ջրագոյացում են իրականացրել: Խախտումներ են արձանագրվել նաև վերակառուցման աշխատանքների ժամանակ:

ՎՊ-ի զեկույցից հետո Արա Հովսեփյանն ազատվեց աշխատանքից և Տրանսպորտի ու կապի նախարար Գագիկ Բեգլարյանը շտապեց հայտարարել, թե չարաշահումներ չեն եղել, այլ թերացումներ են:

Իհարկե կարելի է խաղալ բառերի հետ` վատ աշխատանք, թե ավելի վատ աշխատանք,սակայն փաստը մնում է փաստ, որ չարաշահումներ են եղել:

Այն, որ չարաշահումներ են եղել, նշեց նաև ՀՀԿ պատգամավոր Գագիկ Մինասյանը` պատասխանելով newspress.am-ի չարաշահումների վերաբերյալ հարցին, նա նաև նշեց, որ այն ինչ չարաշահվել էր` վերադարձվել է, իսկ թե որքան գումար է կազմում չարաշահումները` Գագիկ Մինասյանը չնշեց:

Հանրապետության նախագահի գլխավորությամբ որոշ ժամանակ առաջ բացվեց Երևան-Արտաշատ հատվածը, զգացվում էր, որ պայման էր դրված տեղավորվել ժամանակի մեջ, և պատասխանատուները քափ ու քրտինքի մեջ փորձել էին իրենց թքած-կպցրածը անցկացնել արագընթաց, ժամանակակից մայրուղու տեղ:

«Ճանապարհի այն հատվածը, որտեղ գրունտը պետք է չանցներ երեք սանտիմետրը, այլ պետք է պնդացվեր ու շարունակվեր շինարարությունը, չի արվել, քարի կույտեր են նախատեսված երեք սանտիմետրի փոխարեն: Վերահսկիչ պալատի ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ ճանապարհաշինարարները չեն պահպանել բետոնի պահանջվող հաստությունը, բետոնի որակը ցածր է, շինարարությունն իրականացնում են տեխնիկական թերություններով, չեն ապահովում ջրահեռացումը, բավարար չեն ամրացրել կամուրջը և այլն: Նման շինաշխատանքերը ՎՊ-ն գնահատել է` խայտառակ:

Մեծածավալ շինաշխատանքներում ֆինանսական չարաշահումներ չեն բացառվում»,- Newspress-ին ասաց ՀՀԿ պատգամավոր Գագիկ Մինասյանը:

«Հյուսիս-Հարավ ճանապարհային միջանցք» ՊՈԱԿ-ից կատեգորիկ պատասխանել են, որ չարաշահումներ չեն եղել, իսկ եթե ըստ Գագիկ Մինասյանի չարաշահումներ եղել են, գումարները վերադարձվել են: Սա ևս կարող ենք դիտարկել երկու տեսնակյունից: Կամ չարաշահված գումարը ևս յուրացրել են և ՊՈԱԿ-ն է ստում, կամ չարաշահված գումարը չեն վերադարձրել` ստում է Գագիկ Մինասյանը:

Ինչ վերաբերում է Արա Հովսեփյանի անձին, ապա հիշեցնենք, որ Արա Հովսեփյանի մասնակցությամբ տեղի ունեցավ աղմկոտ միջադեպ, որի արդյունքում իր պաշտոնից զրկվեց Երևանի քաղաքապետ Գագիկ Բեգլարյանը, իսկ հետագայում նշանակվելով տրանսպորտի և կապի նախարար` չարաշահումների ֆոնին 2013թ.-ին աշխատանքից հեռացրեց Արա Հովսեփյանին` իհարկե ոչ առանց պատճառի:

Այսքանից հետո նշանակվել է Որոտանի կասկադի սեփականատեր` ամերիկյան «ContourGlobal» ընկերության հայաստանյան ներկայացուցիչ, ինչն արդեն իսկ խոսում է, որ Արա Հովսեփյանին հովանավորում են, թեև նրա յուրաքանչյուր չարշահումը թանկ է նստում ՀՀ բյուջեի և երկրի վրա, իսկ նա շարունակում է աշխատել` «չաղ ու բախտավոր»:

Այս նշանակումը կարող էր երկու բան նշանակել: Նախ Արա Հովսեփյանը մենակ չէր գործել, կամ էլ նա այնքան էլ մեղավոր չէր, քանի, որ չի բացառվում չարաշահումներից բաժնեմաս ստացած լինի:
Նշենք, որ միայն Հայաստանի նման երկրներում հնարավոր է չարաշահողները կրկին նշանակվեն ավելի բարձր պաշտոնի, ավելի բարձր աշխատավարձով և կարծես յուրաքանչյուր մեծածավալ ծրագիր դատապարտված է տապալման և նման ծրագրերը հիշեցնում են սատկած լեշ, որի վրա հավաքվում են բնության ամենայն լեշակերները: