Մեզ «ճտերի» ջոկատ էին ասում. Դավիթ Ամալյան

Մեր ջոկատին «ճտերի» ջոկատ էին ասում: Ամենակրտսերն էինք՝ 15-16 տարեկան: Անցած մարտական ուղու մասին պատմում է երգիչ-երգահան Դավիթ Ամալյանը:

Նա խոստովանում է, որ մինչև հիմա էլ ջոկատի մեծերը իրենց տեսնելիս՝ «ճուտ» են ասում: Դավիթ Ամալյանի խոսքով իրենց առաջ խնդիր էին դրել չլուսաբանվել:

«Ճոխությամբ ներկայացվում և լուսաբանվում են հիմնականում նրանք, ովքեր ոչինչ չեն արել: Խնդիր էր դրված կյանքում զինվորական հագուստով Երեւանում չերեւալ: Բայց բացառություններ եղել են, երբ ստիպված ենք եղել լուսանկարվելու համար գալ Երեւան: Այսօր, երբ զինակիցներով հավաքվում ենք, միշտ հումորով ենք հիշում անցած ճանապարհը: Դա իմ և ընկերներիս համար «հեքիաթային» անցյալ է, որը չենք ուզում կրկնվի: Այդ «հեքիաթում» չարը չար էր, ուժեղն էլ`բարին»:

Թեև շատերի ծնողների նման Դավիթի ծնողներն էլ չեն իմացել, որ որդին մասնակցում է կռիվներին, սակայն երգահանը վստահ է՝ նրանք դրա համար հպարտացել են իրենով:

«Մեր ամեն ինչը դիրքում կանգնած տղան է: Դիրքում կանգնել՝ նշանակում է տեր լինել քո երկրին և խաղաղությանը… »,- ասում է Ամալյանը:

Նա համեստորեն նկատեց, որ ինքն ընդամենը երգ է գրում, և ոչնչով չի տարբերվում մյուս ազատամարտիկներից:

«Հասարակ կենցաղով ապրող տղաները, որոնք ուսանողներ չեն, կարդացած չեն, գնում, հասնում են դիրք եւ դառնում մտավորական: Մեր դեպքում՝ դիրքում կանգնած տղան մտավորական է: Տա Աստված, որ նա խաղաղությամբ վերադառնա»,- ասաց երգահանը: