Բրյուսովի շրջանավարտ ՍԱՊԾ պետը կարող է միայն դիտարկումներ անել

Ոչ կոմպետենտ չինովնիկական խավի գործունեությունն այլևս նորություն չէ: Քավոր-սանիկական, խնամիական, մերձազգակցական, նաև կուսակցականամերձ, ծանոթ-բարեկամների ինստիտուտը շատ ու շատ ոլորտներում իր «սև» գործը վաղուց արել է:  Սրա վառ օրինակը սննդի անվտանգության ոլորտն է, որը լինելով սպառողների կողմից անվստահելի, պահանջում է մասնագիտական խոր գիտելիքներ, ոլորտը հասկանալու մասնագիտական որակներ ունեցող պաշտոնյա:

Արմեն Հայրապետյանը 2014թ. հոկտեմբերի 6-ին նշանակվել է ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ պետ, այս պաշտոնում փոխարինելով Աբրամ Բախչագուլյանին: Վերջինս ևս քիչ էր կողմնորոշվում ոլորտում, սակայն երկար տարիներ լիենլով ՍԱՊԾ պետի պաշտոնում, արդեն որոշակի աշխատանք փորձում էր կատարել: Ինչևէ, վերադառնանք ներկա պետին: Լինելով Արարատի մարզի Դիմիտրով գյուղի բնակիչ, որն ի դեպ սահմանակից է հանրահայտ Մխչյան համայնքին, Ա. Հայրապետյանը սովորել է Երևանի Վ. Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների ինստիտուտի պատմա-անգլիական բաժնում: Ասել կուզի` մասնագիտական որակները հեռու են սննդի անվտանգության խնդիրներին տիրապետելու հարցում:

Հիշեցնենք, որ Արմեն Հայրապետյանը 2011-2012թթ. աշխատել է ՀՀ Սփյուռքի նախարարությունում՝ որպես ՀՀ սփյուռքի նախարարի տեղակալ: Անկեղծ, ՀՀ քաղաքացիները անտեղյակ են 2011-12թթ Սփյուռքի նախարարությունում Արմեն Հայրապետյանի ծավալած տեսանելի գործողություններից և հայտնի չէ, թե նա ինչ մեծագործություների համար է ստացել ՀՀ սփյուռքի նախարարության «Պողոս Նուբար» մեդալը:

Իհարկե, հնարավոր է լինել այլ մասնագիտության կրող, սակայն փորձել մեկ այլ որոտում ինքնադրսևորվել: Արմեն Հայրապետյանի պարագայում այդպես չի: Որպեսզի մերկապարանոց չհնչի, կարող ենք հավելել, որ այս ոլորտում բացի կենդանիների հիվանդությունները թաքցնելուց, բացի «ջայլամային» քաղաքականությունից, բացի անփութությունից և անտարբերությունից, Արմեն Հայրապետյանը այլ հաջողություններ չունի սպառողների շրջանում:

2014թ-ից հետո խոշոր և մանր եղջերավորների շրջանում տարածվել են մի քանի հիվանդություններ, որոնց մասին սպառողը տեղեկացել է ԶԼՄ-ներից: Իրականում սննդի անվտանգության պատասխանատու կառույցը ամեն կերպ փորձում է կոծկել հիվանդությունների առկայությունը, միաժամանակ չառաջարկելով լուծման տարբերակներ: Ինչի վառ օրինակը դեկտեմբեր ամսում գրանցված դաբաղն էր: Եթե Արմեն Հայրապետյանը ունենար մասնագիտական որակներ` չէր բացառվի, որ մասնագիտական խնդիրները լուծում ստանային: Այս տարիներին մշտապես խոսվել է իրացման կետերում ժամկետանց սննդի առկայության մասին, որոնք վերապիտակավորվել, վաճառվել են թարմ ապրանքի անվան տակ: Հերթական խնդիրը քանիցս արծարծվել է, սակայն «ձայն բարբառոյ»:

Արդյունքում ունենք այն, որ ոչ կոմպետենտ պաշտոնյայի գործունեության արդյունքում ՀՀ քաղաքացիները սնվում են ժամկետանց սննդով, հիվանդ կենդանիների մսամթերքով, կասկածելի ծագում ունեցող սննդատեսակներով: Իսկ ՍԱՊԾ-ն նման հարցադրումներին պատասխանում է` դիտարկումներ են իրականացնում:

Ինչու է ՍԱՊԾ-ն զբաղված միայն դիտարկումներով, հասկանալի է: Արմեն Հայրապետյանի պատմա-անգլիական մասնագիտացումը կարող է իրեն միայն  թույլ տալ դիտարկումներ անել, ոչ ավելին: