Պետք է հպատակվել, որ փող աշխատել

Ընդամենը մի քանի օր առաջ Թուրքիան փակեց Հայաստանի հետ օդային սահմանը՝ պատճառաբանելով, որ այդ քայլին է գնում Հայաստանում Նեմեսիսի արձանի տեղադրման պատճառով։

Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարությունը և առհասարակ, Հայաստանի որևէ գերատեսչություն չդատապարտեց Հայաստանի ներքաղաքական կյանքում կատարվողին Թուրքիայի միջամտությունը, իսկ այն, որ դա միջամտություն էր, փաստ է։ Եթե Թուրքիան այսօր Հայաստանի առաջ պահանջներ է դնում Նեմեսիսի հուշարձանի տեղադրման հետ կապված, ապա ոչինչ այդ երկրի ղեկավարությանը չի խանգարելու համանման պահանջներ դնել Հայաստանի առաջ սրանից հետո ևս։ Թուրքիան կարող է պահանջել առհասարակ վերացնել Ցեղասպանության իրագործման և թուրքական ցեղասպան ձեռագրի հետ կապված ամեն մի հետք, վերացնել ու հեռացնել արձաններ, հուշարձաններ, կոթողներ, ձեռագրեր, նկարներ։

Հայաստանի իշխանությունը թուրքական այս ապակառուցողական քայլին ոչ միայն համարժեք պատասխան չտվեց, այլ ավելի վատ՝ Թուրքիայում գտնվող Ազգային ժողովի նախագահը Ալեն Սիմոնյանը Թուրքիայից ներում հայցողի մանկամտությամբ թուրքական իշխանություններին հորդորեց Նեմեսիսի հուշարձանի տեղադրումը համարել ոչ թե Հայաստանի պետության դիրքորոշման ապացույց, այս սոսկ հասարակական կազմակերպության մակարդակով իրականացված քայլ։

««Նեմեսիս» հուշարձանի տեղադրման որոշումը կայացրել է Տեղական ինքնակառավարման մարմինը, որոշումը պետք չէ դիտարկել որպես Հայաստանի արտաքին քաղաքականության դրսեւորում կամ որպես ոչ բարիդրացիական քայլ։ Ցավում եմ, որ հուշարձանի տեղադրումը նման արձագանք է ստացել Թուրքիայում։ Հայաստանի պետական արտաքին քաղաքականությունն իրականացնում է վարչապետը եւ արտգործնախարարը, եւ այդ մակարդակի որոշումներին բոլորդ ականատես եք»,- ասել է Սիմոնյանը։

Եթե կիսադիվանագիտական լեզվից Ալեն Սիմոնյանի ասածը թարգմանենք, ապա ստացվում է, որ Սիմոնյանը թուրքկական իշխանություններին տալիս է հնարավորություն Հայաստանի վրա ուժեղացնել ճնշումը և Հայաստանից պահանջել վերացնել թուրքկան ցեղասպան ձեռքգրի ցանկացած հետք։ Արտաքին քաղաքականության մեջ սա կոչվում է հպատակի և հպատակեցնողի միջև նվաստացուցիչ շփում. մի կողմում Թուրքիան է՝ ոչ միայն Արցախը Ադրբեջանին հանձնելու, Սյունիքով միջանցքը Ադրբեջանին տալու պահանջով, մյուս կողմից հայկական խոնարհումն է թուրքին՝ թուրքական շուկաները նվաճելու և հարստանալու երազանքով։

                                                      NEWSPRESS.am