Նա աթոռի համար է որդուն դրել զոհասեղանին, նրանք՝ ՀԱՅՐԵՆԻՔԻ

2020 թվականի սեպտեմբերին սկսված 44-օրյա պատերազմում զոհված Ժորան այսօր չի կարող պաշտպանել իր մորը։

Չի՛ կարող, որովհետև իր կյանքը տվել է հայրենիքին, արյամբ է պաշտպանել հայրենի հողը՝ մորը զրկելով իր պաշտպանությունից։

Հիմա մենք պարտք ենք Ժորային, պարտք ունենք բոլոր անմահացած տղաներին։ Նրանց փոխարեն մենք պետք է պաշտպանենք նրանց ծնողներին և թույլ չտանք զոհված զինվորների ծնողների հանդեպ անարդարություն։

Հիմա մենք պարտավոր ենք նրանց ծնողներին պաշտպանել անարդարությունից և հալածանքներից, որովհետև հակառակը ոչ միայն ճիշտ չէ, այլ՝ արդար չէ։
Մի՞թե արդար չէ՞ր տիկին Գայանեի պահանջը՝ ուղղված Աշոտ Փաշինյանին։
Մի՞թե չի կարելի 5000 զոհ տված մարդու որդուն առաջարկել գնալ Եռաբլուր՝ հազարավոր ծածանվող դրոշների տակ պառկած հայորդիների շիրիմներին։

Ո՞վ է որոշել, որ տիկին Գայանեի տունն ու տեղը պետք է դառնա Եռաբլուրի մի փոքր հողաթումբը, սառած շիրմաքարը, իսկ Աշոտ Փաշինյանը և նրա հայրը կարող են վայելել կյանքը այս արևի տակ, այն արևի, որի շողերի ջերմությունից զրկված են հազարավորները։

Այս անարադարությունը պետք է վերացնել, որովհետև տիկին Գայանեն ձերբակալվել է բոլորի համար արդարություն պահանջելու պատճառով։
Ժամանակն է, որ հասարակությունը միայնակ չթողնի արդարության մարտիկներին ու ատամներով պաշտպանի նրանց այնպես, ինչպես նրանց զավակները պաշտպանեցին մեր պետությունը։

Զոհված զինվորի մորը ձերբակալելը պետք է մեր հասարակության համար դառնա անընդունելի ու մերժելի մի երևույթ։ Հերոսածին մորը ձերբակալելու դեմ հասարակությունը պետք է ընդվզի։ Ոչ ոք իրավունք չունի անտարբեր լինել այս անարդարության նկատմամբ, որովհետև վաղը անարդարության բռնաբարումը կչոքի ամեն մեկիս դռանը։

Հիմա ճիշտ ժամանակն է իշխանությանը ցույց տալ, որ հայ ժողովրդին կարող են մի փոքր ժամանակ բթացնել, բայց հավերժ բթացնել չեն կարող։

Վարչապետ Փաշինյանը, նրա որդի Աշոտը պետք է տեսնեն, որ հայ ժողովրդի մեջ սրբություններ հարգող մարդիկ կան, պետք է տեսնեն, որ բոլորը չէ, որ ծախվել են հանուն աթոռի և պաշտոնի։ Փաշինյանին համազգային ընդվզմամբ պետք է ցույց տալ, որ եթե ինքը իր որդուն դրել է զոհասեղանին՝ հանուն պաշտոնի, ապա կան մարդիկ, որ դա արել են հանուն հայրենիքի, այդ մարդկանց նվիրումը գնահատվում է մի ողջ ազգի կողմից՝ մինուս «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը և այդ կուսակցությանը փողի համար ծառայողները։ Հերոսածին մոր նվաստացում թույլ տվող ազգը, եթե դրա դեմ չընդվզեց, ուրեմն արժանի է հերոսներ չունենալուն, եթե այս ազգը չընդվզեց, ուրեմն արժանի զավակն է սեփական որդուն զոհասեղանին հանուն պաշտոնի զոհաբերած Փաշինյանի, իսկ որ Փաշինյանը սեփական որդուն պատրաստ է դնել զոհասեղանին, այդ մասին նա գրել է «Երկրի Հակառակ կողմը» գրքի 7-րդ էջում։

                                                       NEWSPRESS.am