Լելե-Թեփեի հակագրոհի, 700 զինվորի սպանության և դրա մոդերատորի հետքերով
2022 թվականի սեպտեմբերին Հայաստանի Քննչական կոմիտեն մեղադրանք առաջադրեց Արցախի պաշտպանության բանակի նախկին նախարար Ջալալ Հարությունյանին։
Ջալալ Հարությունյանին մեղադրեցին այն բանի համար, որ 44-օրյա պատերազմի օրերին՝ հոկտեմբերի 7-ին, նա հակահարված է ձեռնարկել այն դեպքում, երբ հայկական կողմը 1։5 հարաբերակցությամբ թե՛ քանակապես, թե՛ որակապես զիջել է հակառակորդին, մինչդեռ հակահարձակման անցնելու դեպքում անհրաժեշտ է հակառակորդին գերազանցել 1:3 հարաբերակցությամբ։
Թե ինչ հակագրոհի մասին է խոսքը և քանի հայ զինվոր է սպանվել ձախողված հակագրոհի հետևանքով, Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, չսպասելով վերջնական դատավճռի, հայտարարեց Ազգային ժողովում։
«Ասում են, թե ես ասել եմ՝ Սերժ Սարգսյանը Լելե-Թեփեն հանձնել ա, գնացե՛ք, գրավե՛ք, և այդ ընթացքում 700 զոհ է եղել։ Կատարյալ անհեթեթություն։ Այդ առաջարկն ընդունելի է համարել գեներալ, կյանքի կոչման հնարավորությունը հավանական է համարել գեներալ։ Ես խոսակցությանը ներկա եմ եղել և մոդերացիա եմ արել, բայց կարծիք չեմ հայտնել»,- 2021 թվականի ապրիլի 4-ին հայտարարեց Հայաստանի վարչապետը` այդպիսով 700 հայ զինվորի սպանության մեղքը բարդելով Ջալալ Հարությունյանի վրա։
Հարությունյանին մեղադրանք առաջադրելուց հետո, հասարակությունը սպասում էր պատասխանատվության՝ 700 հայ զինվորի կյանքը չխնայելու համար, բայց արի ու տես, որ մեղադրանք առաջադրելուց ամիսներ անց Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքը դատարանով չհաստատվեց և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը կասեցվեց այն դեպքում, երբ երկրի վարչապետն այդ գործի հետ կապել էր 700 հայ զինվորի կյանքը և բարոյական ծանրագույն հարված հասցրել նաև բանակի մարտունակությանը։
Հայաստանի վարչապետին լսած և իր խրամատում կանգնած ցանկացած զինվոր ամեն րոպե կարող է մտածել, որ իրեն հակահարձակման հրահանգ կարող է տալ իր կյանքը չարժևորող, իրեն թնդանոթի մսի տեղ դնող մի ղեկավար։ Ամեն մի զինվոր կարող է մտածել, որ կարժանանա այն նույն ճակատագրին, ինչ Լելե-Թեփե բարձունքը գրավելու հրահանգ ստացած այն 700-ը, և դեռ հարց է, թե աչքի առաջ նման պատկեր ունենալով՝ որքանով զինվորը կլինի մարտունակ։
Պատերազմում զոհված զինվորներին «պլյուս-մինուսով» հաշվող երկրի ղեկավարի կողմից 700 հայ զինվորի սխալ ի սկզբանե hաշվարկած ու պարտության դատապարտված հակագրոհի ուղարկելու հրահանգը Ջալալ Հարությունյանին վերագրելը, ապա գործը կասեցնելը ծանրագույն հարված է նաև բանակում այսօր իրենց ծառայությունն իրականացնող գեներալների համար։ Չնայած՝ ոչ պակաս է Հարությունյանի եթե ոչ իրավական, ապա բարոյական պատասխանատվությունն այն բանում, որ պատերազմից հետո համաձայնեց լքել Արցախն ու տաք աթոռի տեղավորվել Նիկոլ Փաշինյանի ենթակայությամբ։ Հիմա էլ՝ որ լռել է ու առնվազն բարի համբարն արատավորելու համար չի մեղադրում Փաշինյանին։
Վերադառնալով․ երբ ամեն օր Ադրբեջանը խոսում է Հայաստանի դեմ ռազմական գործողությունների անցնելու մասին, երբ Արցախը կանգնած է հերթական պատերազմի շեմին, գեներալներից ոչ ոք ապահովագրված չէ Փաշինյանի կողմից ևս մեկ մեղադրական լսելուց, մեղադրվելուց, բարոյազրկվելուց, գեներալական ուսադիրները պոկելու աստիճան նվաստանալուց։
Պատահակա՞ն է արդյոք բանակի շարունակական կազմաքանդման ու ջլատման այս ակցիան, թե պատերազմից հինգ պակաս երկրում, թե ոչ, թողնում ենք ընթերցողների դատին։