Իշխանության արժանապատվության գինն ու պատկերացումը

ՀՀ Արտաքին գործերի նախարարությունը պետբյուջեի հաշվին ՆԱՏՕ-ի տեղեկատվական կենտրոնի վարձակալության համար տարեկան վճարում է 9 մլն 600 հազար դրամ, ամսական վարձավճարը կազմում է 800 հազար դրամ:

Դեռևս 2006թ-ին Երևանում բացվել է ՆԱՏՕ-ի տեղեկատվական կենտրոն: Բացմանը աջակցել էին Հայակական ատլանտյան ասոցիացիայի, Մարդկային զարգացման միջազգային կենտրոնի և «Եվրոպական ինտեգրացում» հասարակական կազմակերպության աջակցությամբ:
Կոմպլիմենտար քաղաքականությունը Հայաստանում սկիզբ է առել Օսկանյանի ժամանակներից և այսօր Հայաստանը մի ոտքով ՀԱՊԿ անդամ է, մյուս կողմից ֆինանսավորում է ՆԱՏՕ-ի տեղեկատվական կենտրոնը Երևանում:

Սովորաբար, եթե որևէ կազմակերպություն կամ կառույց ցանկանում է իր մասնաճյուղն ունենալ այլ երկրում, ինքն է նախաձեռնում, ինքն է վարձակալում և ինքն էլ գործունեություն է ծավալում` ներգրավվելով տվյալ երկրի համակիր ուժերին:

Կարող ենք օրինակ բերել, որ ցանկացած երկիր այլ երկրում դեսպանատներ կամ այլ հյուպատոսական, ներկայացուցչական կենտրոններ ունենալու համար վճարում է հենց իր պետբյուջեից: Եթե կա երկկողմ համաձայնագիր, երկու երկրներում բացել համապատասխան կենտրոններ, կամ կատարել համարժեք աշխատանքներ, ապա չի բացառվում, որ յուրաքանչյուր երկիր վճարի իր երկրում բարեկամ երկրի գործունեության համար:

Ինչպես կասեր փոխքաղաքապետ Կամո Արեյանը` հետո ինչ, որ աղքատ ենք, դրսի հյուրերին պետք է արժանապատիվ ներկայանանք:

Ստացվում է, որ մենք արժանապատվորեն «դրսիններին» միլիոնանոց կոնյակներ ենք հյուրասիրում, նրանց համար տարածքներ ենք վարձակալում, ցավոք, նույն արժանապատվությամբ այսօր չենք կարողանում օրվա հաց ապահովել կես միլիոն թոշակառուի համար:

Սա է մեր իշխանության արժանապատվության գինն ու պատկերացումը: