Ու՞ր են հայ գրողները․ Եթե ստրկական վախից ելնելով` «քաղաքականությամբ չեն զբաղվում», գոնե մի բանաստեղծություն, մի պատում, մի պատմվա՞ծք էլ չեն կարող գրել այս ողբերգության մասին․ Վահե Սարգսյան

 

«Ու՞ր էին/են դրանք Մեծ դավաճանության, Արցախի վաճառքի, արցախահայության ցեղասպանության ու արցախցու տեսակի վերացման այս փուլում։ Գիտեմ, որ մի քանիսը, որոնց թվում նաև Գրական թերթի խմբագիր տխրահռչակ Կարինե Խոդիկյանը, նիկոլական են, Նիկոլ Փաշինյանի հենարանները, դրանով իսկ հանցակիցներն ու արցախահայության ցեղասպանության պատասխանատուները։

 

Լավ, բա մյուսնե՞րը։

 

Եթե ստրկական վախից ելնելով` «քաղաքականությամբ չեն զբաղվում», գոնե մի բանաստեղծություն, մի պատում, մի պատմվա՞ծք էլ չեն կարող գրել այս ողբերգության մասին։

 

Թե՞ մոդայով են շարժվում. Արցախի մասին հուզառատ ու հայրենատենչ բաներ պետք էր գրել, երբ նախագահը Ռոբերտ Քոչարյանն էր կամ Սերժ Սարգսյանը, իսկ ահա Նիկոլ Փաշինյանի օրոք դա մոդա չէ, ճիշտը շառից հեռու, օրինակ, հաշիշի, մարիխուանայի մասին գրելն է։

 

Մի քանի գրող գիտեմ միայն, որոնք անձնուրաց պայքարում են, կռվում են ոչ միայն ստեղծագործելու միջոցով։

 

Հարգանքս այդ մարդկանց։

 

Այս մտորումների մեջ էի, երբ աչքիս ընկավ սիրելի ընկերոջս` քաղաքագետ Դավիթ Վանյանի այս բանաստեղծությունը` մերօրյա իրականությունը, որն ստիպեց կրկին մեկուսանալ ու սուզվել ծանր մտորումների մեջ...»,-գրել է Սարգսյանն ու կից հրապարակել Դավիթ Վանյանի ստեղծագործությունը, որը NEWSPRESS.am-ը ներկայցնում է ամբողջությամբ։

 

Մամ ջան, ջարդված եմ, գալիս եմ այցի,
Կնստեմ կողքիդ, ու կխոսենք լուռ,
Սակայն, ի՞նչ պիտի անի Արցախցին`
Հայրենազրկված, անտուն, անմատուռ

 

Նրանք էլ մայր են կորցրել, կամ եղբայր,
Ամեն ընտանիք` նահատակ ունի,
Մերկ շիրիմների մի ամբողջ աշխարհ`
Գերի թողեցին թուրք յաթաղանի

 

Ամեն մի խաչքար` խարիսխ, հիշատակ,
Ամեն շիրմաքար` ստույգ ապրած կյանք,
Բայց դե, երբ նեռն է դառնում գահակալ,
Գերեվարվում են հող, պատիվ ու վանք

 

Մամ ջան, բառերն էլ` արժեզրկվել են,
Վիժել` մոգական իմաստները, հին,
Աշխարհը այն չի, ինչ Դու ես թողել,
Իմ շիրմացած խիղճ, մոմե, անմարմին

 

Ոչ ոք չի կարող էլ ինձ հասկանալ,
Փշրվում եմ ես, կամաց ցնորվում,
Սկզբից` սրանք, նեռին ընտրեցին,
Հիմա` թանկ գնով, տներ են հանձնում

 

Բարին ծվարել, քաշվել է անկյուն,
Չարը տարածվել, հաչում է «շան պես»,
Հիմա, երբ անցնի որոշ ժամանակ,
«Շանն» են կարգելու արքա, կտեսնես

 

20. 10. 2023թ. Դեպի Արարատ
Դավիթ Վանյան