Լավ, ինչի՞ է մեր երկիրն էսքան ծուռ

Ուրվագծվում է Հայաստան-Վրաստան 400 կՎտ լարման էլեկտրահաղորդման օդային գծի կառուցման աշխատանքները: Ծրագրի շրջանակներում նախատեսվում է միացնել հայկական և վրացական էներգահամակարգերը:

Ծրագրի արժեքը կազմում է 326,9 մլն եվրո, որի 10 տոկոսը վրացական կողմի մասնաբաժինն է:

Այսինքն, Հայաստանը լինելով տարածաշրջանում ամենաթանկ էլեկտրաէնեգիա իրացնող երկրներից, կառուցում է էլեկտրահաղորդման կայան, որպեսզի կարողանա հոսանք վաճառել տարածաշրջանի երկրներին:

Հիշեցնենք, որ Իրանից գազ չգնելու պատրվակներից մեկը նշվում է իրանական թանկ գազը` 400 դոլար, այնինչ բուն Իրանում գազը, ինչպես ասում են, ջրի գին է:

Այս իրավիճակը հատուկ է էներգիա կամ վառելիք արտադրող երկրներին` ներքին սպառման համար էներգակիրների արժեքը ավելի ցածր է, իսկ արտահանվում է ավելի բարձր գներով:

Այս բանաձևը Հայաստանի պարագայում չի գործում:

Հայաստանի սպառողների համար տեղական արտադրության էլեկտրաէներգիան ավելի թանկ է, քան արտահանվողը: Լավ, ինչ օգուտ, որ կառուցվի Վրաստանի հետ նման էլեկտրահաղորդման կայան, նաև 300 մլն եվրոյի վարկ ավելացնել առանց այն էլ վարկերով ծանրաբեռնված բյուջեին:

Հիշեցնենք, որ անկախության շրջանում էլեկտրաէներգիայի սակագինը 8 դրամից հասել է 48 դրամի: Հայաստանում էլեկտրաէներգիայի 43 տոկոսն արտադրում է ատոմակայանը, 29 տոկոսը՝ ՀԷԿ-երը, 29 տոկոսը՝ ՋԷԿ-երը:

Մասնագետները գտնում են, որ տարածաշրջանում Հայաստանում պետք է արտադրի ամենաէժան էլեկտրաէներգիան: Վրաստանն, ի դեպ, ատոմակայան չունի, էլեկտրաէներգիան արտադրվում է ՀԷԿ-երում ու ՋԷԿ-երում: Բայց Վրաստանը, որը Հայաստանից հոսանք է գնում, իր բնակչին ավելի էժան է վաճառում: ՀՀ-ում էլեկտրաէներգիան արժե 48 դրամ, ՌԴ-ում՝ 20 դրամ, Ուկրաինայում՝ 12 դրամ, Վրաստանում՝ 28 դրամ:

ՀԷՑ-ը արտադրողներից հոսանքը գնում է 18,5 դրամով, վաճառում է 48 դրամով: Վրաստանում հոսանքը գնում են 20 դրամով, վաճառվում՝ 28 դրամով:

Լավ, ինչի՞ է մեր երկիրն էսքան ծուռ: