Թալանում են, հետո սնանկ են ճանաչվում

Վերջին տարիներին հաճախ է հանդիպում, որ այս կամ այն ընկերությունը սնանկ է ճանաչվել, սակայն պարտք ու պահանջները դեռևս մարված չեն. սնանկությունը դարձել է պարտավորություններից գլուխն ազատելու միջոց:

Սնանկությունը այնպիսի ֆինանսական դրություն է, որի պայմաններում անձը կամ ընկերությունը չի կարողանում իրականացնել իր պարտավորությունները, որը հաստատում է դատարանը:

Նշենք, որ կամավոր սնանկության պարագայում պարտապանը սնանկ է ճանաչվում սեփական դիմումի հիման վրա, եթե պարտապանի պարտավորություններն օրենքով սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի և ավելի չափով գերազանցում են պարտապանի ակտիվների արժեքը: Այս դեպքում պարտապանը պարտավոր է դիմել դատարան` սեփական սնանկության նպատակով:

Իսկ հայաստանյան որոշ ընկերությունների կասկածելի սնանկությունները ոչ հին է և ոչ էլ նոր, պարզապես սնանկությունները և հարկերից, և պարտավորություններից խուսափելու լավագույն միջոցն է: Որոշ կեղծ սնանկություների խնդրով զբաղվում են իրավապահ կառույցները. հիմնականում փոքր ընկերությունների:

Հիշեցնենք օրինակ, որ 2004-ին սնանկ ճանաչվեց «Հայկական ավիաուղիներ» ընկերությունը, 2014-ին, նույն ճակատագրին արժանացավ «ՀԱՈւ»-ին փոխարինած «Արմավիան»: 2015-ին էլ սնանկ ճանաչվեց «Էյր Արմենիան», քանի որ այս ընկերությունները չմարված պարտքեր ունեն: «Գլենդել Հիլզ»-ը ևս սնանկ է ճանաչվել: Այս ընկերությունն ուներ բացառիկ հնարավորություններ Երևանում, Աղետի գոտում կառուցապատման համար, սակայն այդպես էլ մինչև վերջ չկատարեց իր պարտավորությունները, սնանկ ճանաչվեց, իսկ պատքերը այդպես էլ մնացին չվճարված:

Հետաքրքիր է նաև այն, որ Կենտրոնի կառուցապատող «Գապբնակշինը», «Վիզկոն» և «Նարեկ Շելթեր» ընկերությունները ևս սնանկ են ճանաչվել: Սնանկ են ճանաչվել նաև Հյուսիսային պողոտայի կառուցապատողներից «Նորդ Այլենդ» ընկերությունը:

Այստեղ մի փոքր շեղվենք, այս ընկերությունները Երևանի իրացման գոտու կամ հանրային շահի հոգեհայրերն են. ընկերություններ, որոնց ձեռամբ թալանվեց Երևանի մշակութային ժառանգությունը և այսօր նրանք արդեն էլ չեն գործում, կամ էլ գործում են այլ անվան տակ:

Այնպես որ ընկերությունների կասկածելի սնանկությամբ արդեն ոչ ոք չի զարմանում. նախ թալանում են, հետո սնանկ ճանաչվում ու խուսափում ֆինանսական պարտավորություններից: Իսկ թե իրականում ինչ շարժառիթներով են առաջնորդվում, կամ ովքեր են կանգնած նման հապշտապ ընկերությունների, առավել ևս հապշտապ սնանկությունների հետևում, առայժմ հետաքրքրում է միայն ԶԼՄ-ներին:

Սնանկությունների այս շքերթը դեռևս շարունակվելու է, քանի որ մեծամասամբ սնանկանում են պետության հովանավորությունը վայելող ընկերությունները, ովքեր կարող են առանց աչքը թարթելու կողոպտել և չպատժվել: