Իյա, իրո՞ք, ընկեր Լևոն

ԿԳ նորանշանակ նախարար Լևոն Մկրտչյանը հայտարարում է, թե Հայաստանում դպրոցների տնօրեններն ու մանկավարժները պետք է քաղաքականությունից դուրս լինեն: Այստեղ են ասել՝ իյա, իրո՞ք: Պարոն նախարար, դուք հավատում եք, որ 2017 թվականի ընտրություններին տնօրենները մի կողմ քաշված չեն մասնակցի ձայներ հավաքագրելու գործընթացին: Բոլորը գիտեն, որ դպրոցների ու մանկապարտեզների հանրապետական տնօրենները ընտրությունների ժամանակ, գրեթե ոսկե ձկնիկներ են և իրենց վարչական ռեսուրսն ամբողջովին օգտագործում են իշխող վարչակազմի հաղթանակն ապահովելուն: Դա իրենց համար՝ տնօրենի կարգավիճակում մնալու երաշխիքն է: Իշխանությունը երբեք չի հրաժարվի տնօրենների ծառայությունից և նրանք տնօրեն են՝ առաջին հերթին հենց այդ ծառայությունը մատուցելու պարտավորվածությամբ: Լևոն Մկրտչյանը գիտակցելով է նշել, որ հանրապետական տնօրեններին չի փոխարինի դաշնակցականներով: Այս մասով նա անկեղծ է գտնվել, որովհետև գիտի՝անգամ մեծ ցանկության դեպքում, Հանրապետականն այդ կարևոր պոստերը ՀՅԴ-ին երբեք չի հանձնի:

Դաշնակցությունը այսօր նույնպես վստահության խնդիր ունի, առավել ևս իշխանության հետ կառավարություն կազմելուց հետո: ՀՅԴ-ն՝ իր 3 նախարարների, 2 մարզպետների միջոցով, 2017-ի նախաշեմին կարող է ընդամենը ներքին կարգով բզբզալ և ոչ ավել: ԱԺ մուտք գործելու համար նա պետք է հաղթահարի նվազագույն շեմը, ՀՅԴ-ին, այսօր ի դեմս իշխանական մի քանի լծակների, հնարավորություն է տրվել իր օգտին ձայներ որոնելու այլ ռեսուրսներ փնտրել և գտնել, բայց ոչ ի հաշիվ Հանրապետականի: Դա նրա մտքի ծայրով անգամ չի կարող անցնել: Օրինակ` ՀՅԴ-ն ձայների այլընտրանքային ռեսուրսը կարող է իր մարզպետի միջոցով փնտրել Շիրակի մարզում, որտեղ դժգոհությունը մեծ է, իսկ իշխանությունը վերջին տարիներին միշտ այս մարզում պարտություն է կրել: Իշխանության ձայները՝ իշխանության, ընդդիմադիր ընտրողներից որքան էլ դաշնակցական մարզպետը ձայն բերի իր կուսակցությանը՝ դա արդեն կլինի, քաղաքական համագործակցության համաձայնագրի շրջանակում, ՀՅԴ-ին մատուցած իր աշխատանքի արդյունքը: Բայց ինչպես ասում են՝ ճտերն աշնանն են հաշվում, քանի որ Շիրակի մարզի բնակիչները մի քանի անգամ ցույց են տվել, որ իրենց մոտ տոկոս խփողը միայն իրենք են: