Վլադիկ Ներսեսյանցի «Իրավունքի փիլիսոփայություն» գիրքը, Ավետիք Հարությունյանի շնորհիվ, շուտով կլինի հայ ընթերցողների սեղանին

Աշխատությունն իր տեսակով ու ծավալով բացառիկ է, բաղկացած է 5 բաժնից, 24 գլխից և դրանցում բովանդակվող 103 ենթահարցից: Գրքի ռուսերեն տարբերակի ծավալը 848 էջ է, իսկ հայերեն տարբերակինը՝ ավելի քան 1,000 էջ:

 

«Իրավունքի փիլիսոփայություն» դասագիրքը նախատեսված է իրավաբանական, փիլիսոփայական և այլ բուհերի ուսանողների, ասպիրանտների և դասախոսների, ինչպես նաև պետության ու իրավունքի փիլիսոփայության հիմնահարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների լայն շրջանակի համար:

 

Հեղինակը նաև հայտնել է, որ մոտ ժամանակներս գիրքը, տպագիր տարբերակով, կլինի ընթերցողների սեղանին:

 

 

Վլադիկ Ներսեսյանցի խմբագրությամբ հրատարակվել են իրավունքի վերաբերյալ բազմաթիվ դասագրքեր, որոնք ժամանակի ընթացքում դարձել են դասական աշխատություններ։ Սակայն Ներսեսյանց ազգանունը պարզապես դասագրքի վերնագիր չէ, նա իրական մարդ էր, մեր անվանի հայրենակիցներից ու իրավագիտության ոլորտի մեծություններից մեկը, ում մասին հայ հասարակությունը, հատկապես երիտասարդ սերունդը դեռևս ամբողջական պատկերացում չունի։

 

Վլադիկ Սմբատի Ներսեսյանցը ծնվել է 1938 թ. հոկտեմբերի 2-ին Ստեփանակերտում: Նա իրավունքի փիլիսոփայության, քաղաքական և իրավական ուսմունքների ոլորտների մեծագույն մասնագետ է, հանդիսանում է ազատական-իրավաբանական ու ցիվիլիզմի հայեցակարգերի մշակողն ու հիմնադիրը և դասվում է ռուսական իրավունքի փիլիսոփայության հայրերի շարքին:

 

1955 թ. Երևանում ոսկե մեդալով ավարտել է դպրոցը, իսկ 1961 թ.` գերազանցությամբ Մ. Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը:

 

1965 թ. Մոսկվայի պետական համալսարանում պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն` «Марксова критика гегелевской философии права: в период перехода К. Маркса к материализму и коммунизму» թեմայով: Նրա գիտական ղեկավարը գիտության վաստակավոր գործիչ, իրավաբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Ստեփան Քեչեկյանն էր:

 

1975 թ. ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի պետության և իրավունքի ինստիտոտում Վլադիկ Ներսեսյանցը հաջողությամբ պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն, թեման՝ «Политико-правовая теория Гегеля и ее интерпретация»:

 

1970 թ.-ից մինչև կյանքի վերջ Գիտնականն աշխատել է Պետության և իրավունքի ինստիտուտում: 1970-1980 թթ. եղել է այդ ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող:

 

1980-2005 թթ. Վլադիկ Ներսեսյանցը եղել է Ինստիտուտի պետության, իրավունքի և քաղաքական ուսմունքների պատմության բաժանմունքի վարիչ, իսկ 1992 թ.-ից ինստիտուտում ղեկավարել է պետության և իրավունքի տեսության ու պատմության կենտրոնը:

 

Լինելով իրավունքի տեսության, քաղաքական և իրավական ուսմունքների ոլորտի ականավոր մասնագետ՝ երկար տարիներ եղել է Սոցիալական և իրավական փիլիսոփայության միջազգային ասոցիացիայի ռուսական բաժնի նախագահը, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի փոխնախագահին կից գիտահամակարգող խորհրդի անդամ, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Պետության և իրավունքի ինստիտուտի կենտրոնի գիտական խորհրդի նախագահ, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Պետության և իրավունքի ինստիտուտի գիտական և մասնագիտացված խորհուրդների անդամ, «Փիլիսոփայական ժառանգություն» մատենաշարի խմբագրակազմի անդամ։

 

Վլադիկ Ներսեսյանցի գիտական աշխատությունները նվիրված են հասարակության զարգացման պատմական և տեսական հիմնախնդիրներին, անցյալի վերլուծությանը՝ ներկան իմաստավորելու համար։ Նա իր հետազոտությունները նվիրել է իրավունքի ամենաբարդ փիլիսոփայական և տեսական հիմնախնդիրների լուսաբանմանը։

 

Վ. Ներսեսյանցը 31.03.1994 թ. ընտրվել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի, հոգեբանության և իրավունքի բաժանմունքի թղթակից-անդամ, իսկ 26.05.2000 թ.՝ ակադեմիկոս:

 

Ակադեմիկոս Վ. Ներսեսյանցը պատրաստել է 10 իրավաբանական գիտությունների թեկնածուներ, եղել է մի շարք դոկտորական ատենախոսությունների գիտական խորհրդատու:

 

Հեղինակել է շուրջ 400 գիտական աշխատանք, մի շարք կոլեկտիվ աշխատանքների համահեղինակ և խմբագիր է, որոնց թվում՝ 16 մենագրություն և դասագիրք, մասնավորապես`

1. «Իրավունքի հեգելյան փիլիսոփայություն. պատմություն և արդիականություն» (1974),

2. «Հին Հունաստանի քաղաքական ուսմունքները» (1979),

3. «Հեգել» (1979),

4. «Անձը և պետությունը քաղաքական ու իրավական մտքում» (1980),

5. «Իրավունք և օրենք» (1983),

6. «Պլատոն» (1984),

7. «Իրավունքը սոցիալական կարգավորման համակարգում» (1986),

8. «Մեր ուղին դեպի իրավունք. սոցիալիզմից դեպի ցիվիլիզմ» (1992),

9. «Իրավական պետականության գաղափարների պատմություն» (1993),

10. «Քաղաքական և իրավական ուսմունքների պատմություն» (5 հատորով, 1985-1995 թթ., համահեղինակ և պատասխանատու խմբագիր),

11. «Սոկրատես» (1996),

12. «Իրավունքն ազատության մաթեմատիկան է» (1996),

13. «Իրավունքի փիլիսոփայություն» (1997, 1998, 2000),

14. «Իրավագիտություն. իրավունքի և պետության ընդհանուր տեսության դասընթացի ներածություն» (1998, 1999),

15. «Իրավագիտություն» (1998),

16. «Հեգելի իրավունքի փիլիսոփայություն» (1998),

17. «Իրավունքի և պետության ընդհանուր տեսության հիմնահարցեր» (1999, համահեղինակ և պատասխանատու խմբագիր),

18. «Իրավունքի և պետության ընդհանուր տեսություն» (1999, 2000, 2002),

19. «Ռուսաստանի ազգային գաղափարը հավասարության, ազատության և արդարության համաշխարհային-պատմական առաջընթացում. ցիվիլիզմի մանիֆեստը» (2001),

20. «Իրավունքի և պետության տեսություն. համառոտ ուսումնական դասընթաց» (2001),

21. «Քաղաքական և իրավական ուսմունքների պատմություն» (2003, համահեղինակ և պատասխանատու խմբագիր),

22. «Քաղաքական և իրավական ուսմունքների պատմություն» (2005):

Բանաստեղծական ժողովածուներ՝

23. «Անժամանակության խաչմերուկներում» (1990),

24. «Տրամադրություններ» (1996),

25. «Ստեղծագործություններ» (2001):

 

Ակադեմիկոս Ներսեսյանցն իրավական հավասարությունը համեմատում էր մաթեմատիկական հավասարության հետ: Ինչպես վերևում է նշված, նա հեղինակել է «Իրավունքն ազատության մաթեմատիկան է» գիրքը, ինչն ամենևին էլ պատահական չէ: Նա հետաքրքրված էր մաթեմատիկայով և շախմատով: Դրանից զատ նա գրում էր փիլիսոփայական բնույթի բանաստեղծություններ և հրատարակել է 3 ժողովածու:

 

Կինը` Վալենտինա Վիկտորի Լապաևան, իրավաբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր է, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի պետության և իրավունքի ինստիտուտի գլխավոր գիտաշխատող: Ունի մեկ դուստր՝ Աննա Ներսեսյանց՝ իրավաբանական գիտությունների թեկնածու:

Վլադիկ Ներսեսյանցը վախճանվել է 2005թ. հուլիսի 21-ին Մոսկվայում:

 

Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի պետության և իրավունքի ինստիտուտում մինչ օրս անցկացվում են Ակադեմիկոսի հիշատակին նվիրված փիլիսոփայաիրավական ընթերցումներ: