Թղթե և պլաստմասե արկղեր` աղբամանների փոխարեն. Փելեշանն իր աթոռն է սիրում՝ Վանաձորի ու վանաձորցու հերն էլ անիծած

Վանաձորը բարձիթողի վիճակում է․ սա, իհարկե, քաղաքի մեղմ նկարագիրն է։ Այն բանից հետո, երբ նախկին քաղաքապետ Մամիկոն Ասլանյանի ձերբակալությունից հետո աթոռը թափուր մնաց ու սկսվեց աթոռակռիվ՝  Վանաձորի ողբերգությունը։ Թեև մինչ այդ էլ Վանաձորը չէր փայլում իր ձեռքբերումներով, սակայն այսօր արդեն վստահորեն կարելի է ասել, որ քաղաքը հոգեվարքի մեջ է։

Անշուք ու քանդված փողոցներ, անբարեկարգ զբոսայգիներ, կեղտոտ մայթեր ու... մի խոսքով՝ «բարդակ» վիճակ։

Բացարձակապես ոչինչ չի արվում քաղաքը գեղեցիկ ու պատշաճ տեսքի բերելու ուղղությամբ: Մայթերին անգամ տեղադրված չեն աղբամաններ։ Դրանց փոխարեն, որոշ հատվածներում դրվել են թղթե և պլաստմասե արկղեր՝ այն էլ հարակից տարածքներում առևտուր իրականացնող տնտեսվարողների «բարի կամքի դրևորման» շնորհիվ։

Տեսանյութը, որը մեզ հաջողվել է նկարել, քաղաքի ամենաբանուկ, մարդաշատ փողոցում է՝ Տիգրան Մեծի պողոտայում գտնվող մանկավարժական համալսարանի հանդիպակաց մայթին։ 

Տեսանյութում նաև ակնհայտ երևում է, թե ինչ «ընչազուրկ» վիճակում է գտնվում նաև սիզամարգը։ 

Տեղադրված այս արկղերն, իհարկե, լավագույն տարբերակն են․ որոշ տարածքներում որպես աղբաման ծառայում են խողովակների կտորներ ու տարատեսակ տարաներ։ Դրանք աղբաման են հիշեցնում զուտ այնքանով, որ քաղաքացիների մեծ մասը՝ աղբաման չգտնելով, դրանց մեջ է լցնում իր ձեռքի տակ եղածը՝ պաղպաղակի թուղթ, ծխախոտի տուփ, կիսատ ուտելիք ու էլի տարաբնույթ թափոններ․․․

Իհարկե, այնքան շատ բացթողումներ կան քաղաքում, որոնց գուցե դեռ հաջորդ հրապարակումներում կանդրադառնանք, սակայն գոնե այս անգամ պետք է արձանագրել, որ քաղաքային խնդիրները բացարձակապես չեն հետաքրքրում տեղական ինքնակառավարման մարմիններին՝ մասնավորապես համայնքապետի Ժ/Պ Արկադի Փելեշյանին, քանի որ ամեն ինչից շատ, ամեն ինչից վեր, սիրում է կյանքում նա իր… աթոռը․ աթոռն է սիրում ու նրան տիրում․․․

Իսկ Վանաձորի ու վանաձորցու հերն էլ անիծած․․․

Արմինե Մկրտումյան