Եթե Վեհափառը ուզում է պայքարել, ապա թո՛ղ մինչև վերջ պայքարի, մարդիկ նրան կաջակցեն

Կարպիս Փաշոյանը գրում է․

Մոլորեցնում են մարդկանց, իբրև թե սա պայքար է հանուն ինքնիշխանության և հանուն Հայաստանի եվրոպական ապագայի։ Ցավոք սրտի, շատերը հավատում են եվրոստալինիստների այս քարոզչությանը։ Գեղեցիկ ու նորաձև տեքստեր են գրում աշխարհիկ պետության, եվրոպական արժեքների և անկախության մասին։ 

Քչերն են հասկանում, որ Փաշինյանի ռեժիմը մեզ հասցնելու է մի նոր անդառնալի աղետի։ Նրա առաջնորդած ինքնիշխանության պայքարը հիմքեր է նախապատրաստում, որ մեզ նորից փրկեն։ Իսկ մեր պատմությունը հստակ ցույց է տալիս, թե ինչ աղետալի արդյունքներ են արձանագրվում, երբ մեզ փրկում են։ Հատկապես՝ Ռուսաստանը։ 
Ի վերջո Հայաստանը բաժանվելու է ռուս-թուրքական ազդեցության գոտիների։ Ամեն ինչ դրան է տանում։ Եվ հիմա, երբ դուք լռում եք Մայր Աթոռի դեմ սանձազերծված պատերազմի վերաբերյալ, ձեզ թվում է, թե չեք խառնվում երկու չարիքների բախմանը։ Լռում եք, որովհետև Գարեգին 2-ը, իբրև թե ձեր երազանքների կաթողիկոսը չէ, իսկ Նավասարդ սրբազանն էլ Բենթլի է քշում։ Լռում եք, որովհետև թրեյնինգների ժամանակ ձեր գանգուղեղի մեջ փաթեթավորել են աշխարհիկ պետության միֆը։ Լռում եք, քանի որ իբրև թե աթեիստ եք և տրոցիկիստական հոտած ձեր հոգիները փառավորվում են հանուն գիտության։ Ծպտուն չեք հանում, որովհետև Գարեգին 2-ը ինչ-որ մի շքանշան է ստացել Պուտինից։ Էդ պարգևը ձեզ շատ է ցավեցրել, չէ՞ որ Պուտինը մարդասպան է, իսկ Գարեգինն էլ հետևաբար գործակալ։ Ձեր գլուխները թունավորված է առաջադիմական ախտով ու ի զորու չեք հասկանալ, որ այսօր պաշտպանել եկեղեցուն, նշանակում է պաշտպանել նաև ՀՀ ինքնիշխանությունը։ Պաշտպանել եկեղեցուն, նշանակում է ո՛չ ասել Արևմտյան Ադրբեջանին, որը սրընթաց կերպով մոտենում է մեր սահմաններին։ Այս պահի դրությամբ հենց եկեղեցին է իրական քաղաքացիական հասարակությունը, այլ ոչ թե առաջադիմական լոզունգներ անգիր արած դրամաշնորհ գրպանողները։ 

Հ․Գ․ Եթե ինձ հարցնեն, թե որն է Գարեգին 2-ի ամենամեծ սխալը, ապա պատախանը կլինի հետևյալը․ նա չպետք է թույլ տար, որ Միքայել սրբազանին տանեն։ Եթե Վեհափառը ուզում է պայքարել, ապա թո՛ղ մինչև վերջ պայքարի։ Մարդիկ նրան կաջակցեն։