Նիկո՛լ, խայտառակ վատ կառավարչություն ունեք, աղետի եք բերել մի ողջ ժողովրդի․ Զաքարյան

Նիկո՛լ, այսօրվա ասուլիսում հնչած հարցերի մեծ մասից կրկին երևաց, թե որքան վատ, խայտառակ վատ կառավարչություն ունեք…

Առաջին, իսկ օրվանից քննադատելով ու համոզված լինելով, որ ձեր նպատակը ի շահ Հայաստանի և Արցախի (չէր)չէ՝ այնուամենայնիվ, անգամ այսօր ցավով եմ կրկնում, որ դուք բոլորդ խայտառակ կերպով ձախողվել ու աղետի եք բերել մի ողջ ժողովրդի:

Նորից լսիր լրագրողների հարցերի մեծ մասն ու կտեսնես կառավարման վերջին յոթ տարիների արտացոլանքը:

Այսօրվա փոթորկվող աշխարհում բազմաթիվ լուրջ հարցեր են առաջանում քաղաքացիների համար: Կառավարության պատասխանատուները խոսում են իրենց երկրների ու քաղաքացիների տարբեր տեսակի (ֆիզիկական, կոմունիկացիոն, բարոյա-հոգեբանական, պարենային, էներգետիկ, կիբեռ, տնտեսական, մշակութային, էկոլոգիական, բիոլոգիական և այլ) անվտանգությունից, ոլորտային խնդիրներից, ներդրումային ռիսկերից, սոցիալական բևեռացումից, դեմոգրաֆիկ փոփոխությունից, արտաքին քաղաքականության իրատեսական ու պրոբլեմատիկ խնդիրներից, նոր սպառնալիքներից, ու կենսական շահերից…

Ի՞նչ տվեց այսօրվա ասուլիսը, ո՞ր կարևոր կամ արդիական հարցերին տրվեց սպառիչ և/կամ հիմնավոր պատասխան, ի՞նչ էական ուղղերձներ փոխանցվեց ՀՀ քաղաքացիներին, որտե՞ղ են ՀՀ կառավարության լուծումներն ու առաջարկները:

Նկատե՞լ ես արդյոք, թե այսօրվա ասուլիսից հետո, հիմնականում ի՞նչ են քննարկում մարդիկ: «Արցախն Ադրբեջանի կազմում ուշ ճանաչեցի», «շարասյունը՝ հանրային տրանսպորտ է», «ոտքս ցավում էր», «դոմփելը», «յուղած չագուճը», «պրախադնոյ դվորը», «կուսակցություն փակել-չփակելը», «հավսար-զգաստը», «պետություն՝ պետության մեջը», «Վեհարանն ազատենքը», «հայհոյանքով մի մրցեքը» և այլն:

Այն հարցերին էլ, որ փորձեցիր պատասխանել՝ ավելի շատ ու ավելի բարդ հարցեր առաջացան:

Ոչ մի կառուցողական միտք, ոչ մի դրական ուղղերձ, ոչ մի հասկանալի գաղափար, ոչ մի իրատեսական լուծում, ոչ մի առողջ միջավայր, ոչ մի լավ սպասելիք, ոչ մի հուսադրող տեսլական…

P.S.

Իմփիչմենտն իրավա-քաղաքական գործիք է, որը կիրառելի է ոչ թե խմբային, այլ բացառապես պետական շահերից ելնելով: