Այնքան եմ ուզում նայել ձեր աչքերին ու հարցնել` մինչև երբ են խաղաղ պայմաններում մեր տղաները զոհվելու. զոհված հերոսի մոր բաց նամակը` իշխանություններին

44-օրյա պատերազմում զոհված հերոս  Ժիրայր Մարգարյանի մայրը` Նաիրա Մարգարյանը, ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․

ԲԱՑ ՆԱՄԱԿ
Ուղղված ՀՀ իշխանություններին և բանակի պատասխանատու կառույցներին

Ես՝  զոհված զինվորի մայր, խոր ցավով և արդարության պահանջով դիմում եմ ձեզ։
Տարիներ շարունակ դուք խոսում եք խաղաղության մասին։ Բայց ո՞ր խաղաղության մասին է խոսքը։ Ում հետ խաղաղություն՞՝ մեր ցեղասպան դարավոր թշնամու՞ հետ, մեր լույս տղաների արյան գնո՞վ։
Իմ որդին հայրենիքի պաշտպանության ճանապարհին տվեց իր կյանքը։ Երբ ես ու իմ նման շատ մայրեր  բարձրաձայնեցինք ,որ մենք չենք հաշտվում թուրքի հետ ու չենք ուզում բարեկամանալ թուրքի հետ ։Մեղադրեցիք դու սևազգես ես ոնց ես ուզում ,որ նորից մայրեր սևազգեստ դառնան ոնց ես ուզում, որ նորից պատերազմ լինի ։ Ես երբեք պատերազմ չեմ ուզել և այսօր էլ չեմ ուզում։ Ես չեմ ցանկանում, որ որևէ մայր նորից սևազգեստ դառնա։ Եթե դուք ստորագրում եք խաղաղության պայմանագիր, որ երբեք պատերազմ չլինի ։
Խնդրում և պահանջում եմ, որ դուք, ովքեր հատուկ մեզ ասում եք՝ «խաղաղության պայմանագիր ենք կնքել, որ այլևս ոչ մի զինվոր չզոհվի, պատերազմ չլինի», հատուկ զինվորի մասին եք մտածել մայրերի։ 

Բացատրեք՝ բա եթե այդպես է, ապա ինչո՞ւ մեր «կլուբնիկ ուտող» բանակում խաղաղ պայմաններում զինվորները շարունակում են զոհվել։

Ինչո՞ւ պատերազմից հետո «խաղաղ պայմաններում» արդեն հերթական զինվորն է մահանում։ ՀԱՇՎԵԼ ԵՔ ՔԱՆԻ ԶՈՀ ԱՐԴԵՆ ԽԱՂԱՂ ՊԱՅՄԱՆԵՐՈՒՄ։

Ինչո՞ւ իրենց որդիները տուն չվերադարձան փառքով, այլ փակ եռագույնով փաթաթված, անշնչացած մարմնով։

Ձեզնից ո՞վ է անձամբ գնացել խաղաղ պայմաներում զոհված զինվորների  տուն, նայել ծնողների աչքերին ասել՝ ինչի համար իրենց  որդին փառքով տուն չվերադարձավ այլ եռագույնով փաթաթված անշնչացած ։Պատասխանել եք ծնողի հարցին` <<ինչի՞ համար>>
Մինչև ե՞րբ են բանակում ծառայող մեր տղաները մահանալու «անհայտ հանգամանքներում», մինչդեռ դուք շարունակում եք լռել։
Ես չեմ հաշտվելու, չեմ լռելու և չեմ դադարելու բարձրաձայնել, քանի դեռ այս հարցերը մնացել են անպատասխան։
Խաղաղ պայմաներում զոհված զինվորների կյանքը պատահական կորուստ չէ, այլ սրբություն, որի հանդեպ պատասխանատվություն ունեք դուք՝ իշխանության և բանակի ղեկին կանգնած բոլորդ։

ԱՅնՔԱՆ ԵՄ ՈՒԶՈՒՄ ՆԱՅԵԼ ՁԵՐ ԱՉՔԵՐԻՆ ՈՒ ՀԱՐՑՆԵԼ

ԵՐԲ ԵՔ ԳՆԱՀԱՏԵԼՈՒ ՄԵՐ ԶԻՆՎՈՐՆԵՐԻՆ ՄԻՉԵՒ ԵՐԲ Է ՇԱՐՈՒՆԱԿՎԵԼՈՒ ԱՅՍ ԲԱՑԻԹՈՂ ՎԻՃԱԿԸ

ՄԻՉԵ ԵՐԲ են ԽԱՂԱՂ ՊԱՅՄԱՆԵՐՈՒՄ ՄԵՐ ՏՂԱՆԵՐԸ ԶՈՀՎԵԼՈՒ։ ՁԵՐ ԱՍԱԾ 
<<ԿԼՈՒԲՆԻԿ ՈՒՏՈՂ ԲԱՆԱԿՈՒՄ ։