Էս ի՞նչ եք անում մեր կրթության ու մեր երեխաների ապագայի հետ․ Այբբենարանում էջերը խառն են և բացակայում են որոշ տառեր․ բաց նամակ՝ ԿԳՄՍ նախարարին (լուսանկարներ)

44-օրյա պատերազմում զոհված հերոս Ժիրայր Մարգարյանի մայրը` Նաիրա Մարգարյանը, ֆեյսբուքյան իր էջում հհրապարակել է դասագրքից լուսանկարներ և դիմել Կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարար Ժաննա Անդրեասյանին։

Նա մասնավորապես գրել է,․

«Տիկին նախարար,

Այսօր հայ ծնողը ձեռքում է պահում իր երեխայի առաջին դասարանի Այբբենարանը՝ այն գիրքը, որով սկսվում է հայ մանկան ճանապարհը դեպի գիտություն, լեզու ու հայրենիք։

Բայց այս գիրքը այլևս սուրբ խորհրդանիշ չէ, որովհետև դրա միջից դուք հանել եք Մեսրոպ Մաշտոցին։

Նրան հանելով՝ դուք հանել եք ոչ թե նկարը, այլ մեր հիշողությունը, մեր ինքնությունը, մեր արմատը։

Կարող եք պատճառներ բերել, արդարացումներ հորինել, բայց ոչինչ չի արդարացնի այն փաստը, որ մեր փոքրիկների առաջին գիրքը զրկել եք ամենասրբագույն խորհրդից։

Դա պարզապես սխալ չէ, դա վիրավորանք է մեր մշակույթի, մեր լեզվի և Մաշտոցի անվան հանդեպ։

Ավելին՝ այն գիրքը, որով մեր երեխան պետք է սովորի իր առաջին տառերը, լցված է խառնաշփոթով ու անփութությամբ։

38-րդ էջից հետո գալիս է 33-րդը, 34-ից հետո՝ 41-րդը, 44-ից հետո՝ 51-րդը, իսկ 52-ից հետո՝ 47-րդ էջը։

Եվ ամենաաղետալին՝ գրքում չկան «Մ» և «Ե» տառերը։

Պատկերացնո՞ւմ եք՝ այբբենարան, որտեղ չկա Մեսրոպի «Մ»-ը և Երևանի «Ե»-ն։

Ասես փորձ է արվում խեղել հենց հայոց այբուբենի հոգին։

Էս ի՞նչ եք անում մեր կրթության հետ։

Էս ի՞նչ եք անում մեր երեխաների ապագայի հետ։

Անփութություն, անտարբերություն, իսկ ամենակարևորը՝ անպատասխանատվություն։

Առաջին դասարանցու գիրքը սովորական ուսումնական նյութ չէ։

Այն սրբություն է, հիմք, որի վրա կառուցվում է հայի հոգին։

Եվ երբ այդ սրբությունից հանում եք Մաշտոցին, դուք նրան չեք նսեմացնում՝ դուք ձեզ եք խոնարհեցնում ձեր իսկ անփութության ծանրության տակ։

Հայ ծնողը լռել չի կարող, որովհետև այստեղ խոսքը ոչ թե քաղաքականության, այլ ազգային արժանապատվության և ինքնության մասին է։

Երբ Մաշտոցը բացակայում է երեխայի գրքից, այնտեղ բացակայում է նաև Հայաստանը։

Ամոթ է։

Ամոթ է Մաշտոցին հանել, ամոթ է այբուբենը խեղել, և ամոթ է այսպես վերաբերվել մեր երեխաների առաջին գիտելիքին՝ մեր լեզվին»։