Խոր վրդովմունքով եմ դիմում Ձեզ․ ծանր առողջական վիճակում գտնվող երիտասարդի քույրը դիմել է առողջապահության նախարարին

 

Իմ եղբայրը՝ Վահե Եղիազարյանը, 24 տարեկան երիտասարդ է, ով ունի լիարժեք վերականգնվելու բոլոր շանսերը։ Սակայն ցավով եմ նշում, որ նրան շարունակաբար մերժում են՝ չնայած նրա ծանր առողջական վիճակին։

 

Ըստ սահմանված կարգի՝ առաջին կարգի հաշմանդամություն ունեցող անձինք ունեն 6 ամիսը մեկ անգամ 23-օրյա վերականգնողական ծառայություն ստանալու իրավունք։ Սակայն իմ եղբայրը, ով գտնվում է ծանր վիճակում և պահանջում է մշտական մոնիթորինգային վերահսկողություն (օր síօր անալիզներ, տախիկարդիա, հաճախ խցանվող տրախեոստոմա), պետք էր նախարարի անհատական ստորագրությունը բուժումը շարունակելու համար, սակայն զրկված է այդ իրավունքից։

 

Նա օրը մեջ սիստեմաներ է ստանում, ունի պարկելախոց, ինչպես նաև ոտքի վիրահատության անհրաժեշտություն։ Վահեի վիճակը պահանջում է ոչ թե ձևական, այլ իրական վերականգնողական մոտեցում․ նրա բուժման ծրագրում մասաժներ չկան, այլ անհրաժեշտ են լոգոպեդ, կինեզիստ, էրգոնոմիստ, գաստրոէնտերոլոգ և սրտաբան մասնագետներ, որոնք պետք է աշխատեն նրա հետ ամեն օր։

 

Չնայած այս բոլոր փաստերին՝ մենք արդեն երկու անգամ ստացել ենք մերժում։

 

Ես անձամբ, երբ Վահեի համար վճարումներ եմ կատարում «Զինվորի տան» ֆոնդին, վստահ եմ, որ այդ գումարները ուղղվում են 44-օրյա պատերազմի ընթացքում վիրավորված մեր տղաների բուժմանն ու վերականգնմանը։ Սակայն այս անգործությունն ու անտարբերությունը մեզ պարզապես սպանում են։

Իմ եղբայրը պայքարում է կյանքի համար, իսկ մենք մնում ենք անպաշտպան պետական համակարգի անտարբերության դիմաց։

 

Ես արդեն ոչինչ չեմ ակնկալում ձեզանից, որովհետև հենց երեկ ստիպված էի եղբորս դուրս գրել հիվանդանոցից՝ այն պահին, երբ ձեզնից ոչ ոք մեր կողքին չէր։

Եվ վերջապես՝ պե՞տք է ամեն ինչ հանրայնացվի, որպեսզի դուք սկսեք գործել։ Ես հանրային ոչինչ չեմ սիրում, բայց ստիպված եմ։

 

Իսկ դուք՞։

 

Աստվածաշնչում ասվում է՝ «Լավություն արա ծածուկ, որ աջ ձեռքդ չիմանա, թե ինչ է անում ձախը»,-գրել է Սեդա Դանիելյանը։