Արամ Թորոսյանի հայտարարությունը մտահոգիչ է հատկապես այն իրողության ֆոնին. ՀՀ պահեստազորի զինծառայողներ

 

Նախաձեռնության հաղորդագրության մեջ մասնավորապես նշված է.

 

«ՀՀ պաշտպանության նախարարության մամուլի քարտուղար Արամ Թորոսյանը սոցիալական ցանցերում հայտնել է, որ նախարարությունում տրվել են միլիարդավոր դրամների պարգևավճարներ՝ ըստ էության նաև հեգնական երանգով անդրադառնալով այն լրատվամիջոցներին, որոնք տարիներ շարունակ բարձրաձայնել են զինծառայողների սոցիալական խնդիրները։

 

Այս հայտարարությունը մտահոգիչ է հատկապես այն իրողության ֆոնին, որ տարիներ շարունակ զինծառայողներին և նրանց հավասարեցված անձանց չեն տրամադրվել օրենսդրությամբ սահմանված արձակուրդային վճարումները։

ՀՀ աշխատանքային օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ ամենամյա արձակուրդի համար գործատուն պարտավոր է աշխատողին վճարել միջին աշխատավարձ, որը հաշվարկվում է միջին օրական աշխատավարձի և տրամադրվող արձակուրդի օրերի թվի բազմապատկմամբ։

 

Միաժամանակ օրենքը հստակ սահմանում է, որ այլ իրավական ակտերով նախատեսված առավել նվազ բարենպաստ կարգավորումները իրավական ուժ չունեն։

 

Այս համատեքստում ՊՆ մամուլի քարտուղարի հրապարակումը կարելի է դիտարկել որպես հերթական PR գործողություն՝ նպատակ ունենալով օրենսդրորեն պարտադիր, սակայն չկատարված վճարումները ստվերել և հանրությանը ներկայացնել երևակայական մեծ պարգևավճարների ֆոնին։

 

Կարելի է ակնկալել, որ մոնիթորինգ իրականացնող համապատասխան ստորաբաժանումները մամուլի քարտուղարի հետ համատեղ քայլեր կձեռնարկեն և կհստակեցնեն, թե մեր աջակցությամբ քանի պահեստազորի զինծառայող է ՊՆ-ից ստացել փոխհատուցում տարիներ շարունակ սխալ հաշվարկված և չվճարված արձակուրդային օրերի (օրացուցային–աշխատանքային) համար։

 

Միևնույն ժամանակ անհրաժեշտ է պարզաբանել, թե ինչու նախարարությունը միջոցներ չի ձեռնարկում խնդիրը համակարգային կերպով կարգավորելու ուղղությամբ՝ այդպիսով հարկատուներին զերծ պահելով ավելորդ ֆինանսական բեռից՝ դատական ծախսերի տեսքով։

 

Հույս ունենք, որ ընդդիմադիր քաղաքական ուժերը՝ համագործակցելով ՀՀ պահեստազորի զինծառայողների նախաձեռնության հետ, 2026 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների իրենց նախընտրական ծրագրերում կներառեն զինծառայողների և նրանց հավասարեցված անձանց ոտնահարված աշխատանքային իրավունքների վերականգնումը՝ ստանձնելով հստակ քաղաքական պարտավորություն վերջիններիս հանդեպ։

 

Հ.Գ. Տվյալ անձը կարծես Արծրուն Հովհաննիսյանի որդին լինի»։