Ադրբեջանից բենզինի ներմուծումը նշանակում է Հայաստանը դարձնել կախված թշնամի պետությունից. «Քոչարի» կուսակցության հայտարարությունը

««ՔՈՉԱՐԻ - Ազգային Վերածնունդ և Ազգի Զարթոնք» քաղաքական կուսակցությունը կտրուկ և հստակ մերժում է այն ձևակերպումները, որոնցով փորձում են մեղադրել քաղաքացիներին բենզինի գների դեմ բողոքելու կամ Թուրքիայից այլ ապրանքներ ներմուծելու մեջ։ Այդկերպ, պետական մակարդակով ընդունված վտանգավոր որոշումների պատասխանատվությունը տեղափոխվում է հասարակ ժողովրդի ուսերին։

 

Վերջին շրջանում իշխանության ներկայացուցիչների հնչեցրած թեզը, թե «քաղաքացիները տարիներ շարունակ Թուրքիայից կամ այլ երկրներից ապրանք են ներմուծել և վճարել ռազմական բլոկներին», հանդիսանում է քաղաքական մանիպուլյացիա, հանրային կարծիքի շեղում և պետական պատասխանատվության թուլացում։

 

Քաղաքացին չի որոշում ռազմավարական ներմուծումը

 

Քաղաքացին և բիզնեսը գործում են այն իրավական և տնտեսական դաշտում, որը սահմանում է պետությունը։

 

Ռազմավարական նշանակության ապրանքների` ներառյալ վառելիքի, մատակարարման աղբյուրը որոշում է պետությունը, ոչ թե անհատ քաղաքացին կամ շարքային սպառողը։

 

Լիցենզիան տալիս է պետությունը:

 

Տեղական շուկայի կառուցվածքը ձևավորում է պետությունը։

 

Ազգային անվտանգության ռիսկը գնահատելու պարտականությունը պետությանն է։

 

Հետևաբար, քաղաքացիներին մեղադրելն անընդունելի և անբարոյական է։

 

Ադրբեջանից վառելիք ներմուծելն ազգային անվտանգության ռիսկ է

 

Վառելիքը պարզապես ապրանք չէ․ այն պետության կենսունակության հենքն է։

 

Ադրբեջանից բենզինի ներմուծումը նշանակում է Հայաստանի

տրանսպորտային համակարգը,

տնտեսական շրջանառությունը,

գյուղատնտեսական արտադրությունը

և անգամ ռազմական լոգիստիկան դարձնել կախված թշնամի պետությունից, որի հետ Հայաստանը դեռ ունի ռազմավարական, սահմանային և հումանիտար չլուծված մի շարք խնդիրներ։

 

Այս կախվածությունը ոչ թե տնտեսական արդյունավետություն, այլ անվտանգության սպառնալիք է։

 

Քաղաքացիների մեղադրելը՝ քաղաքական անպատասխանատվություն է.

Քաղաքացին-

չի որոշում մատակարարին

չի սահմանում գինը

չի հաստատում ներմուծման ռազմավարությունը

չի վերահսկում պետական համակարգը:

 

Քաղաքացին պարզապես վճարում է այն հետևանքները, որոնք ձևավորվել են պետական կառավարման սխալ քաղաքականությունից։

 

Սեփական սխալների պատասխանատվությունը ժողովրդի վրա բարդելը քաղաքական անպատասխանատվություն և հանրային անպարկեշտություն է։

 

Հարցեր, որոնց իշխանությունը պարտավոր է բաց ու հրապարակային պատասխանել.

 

Ո՞վ է թույլ տվել պետության տնտեսական կախվածությունը թշնամուց

Ինչու՞ է թույլատրվել վառելիքի ներկրման շուկայում մենաշնորհ

Ո՞վ է իրական շահառուն ներկրման գործընթացից

Ինչու՞ չի ապահովվում մրցակցային և թափանցիկ շուկա

Քանի դեռ այս հարցերին պատասխանը չկա, քաղաքացիների մեղադրանքը կրկնակի անընդունելի է։

 

 

Բենզինի խնդիրը գնի մասին չէ․ 

 

Այն ազգային արժանապատվության, պետական պատասխանատվության

և Հայաստանի անվտանգության մասին է»: