Ինչո՞ւ չի ընտրվել նոյեմբերի 9-ը, ինչո՞ւ չի ընտրվել Արցախի հայաթափման օրը. Արիանա Հովսեփյան

Միջազգային հիշատակի օրերը ստեղծվում են ոչ թե ներքին քաղաքական օրակարգեր սպասարկելու, այլ մարդկության դեմ կատարված հանցագործությունները համամարդկային մակարդակով ճանաչելու և կանխելու համար։

Հունվարի 27-ն աշխարհում նշվում է որպես Հոլոքոսթի զոհերի հիշատակի միջազգային օր։ Սա կոնկրետ պատմական հանցագործության՝ նացիստական ցեղաuպանության հիշատակի օր է։

Այդ օրն այլ ողբերգություն «տեղափոխել» կամ «վերանվանել» փորձելը քաղաքական մանիպուլյացիա է, ոչ թե հիշատակի հարգանք։

Եթե իշխանությունը կամ քաղաքական ուժերն այդ օրը ներկայացնում են իբրև հայ զինվորների հիշատակի օր, առաջանում են լուրջ հարցեր․

Ինչո՞ւ հենց այս օրը

Եթե խոսքը հայ զինվորների հիշատակի մասին է՝

Ինչո՞ւ չի ընտրվել նոյեմբերի 9-ը` պատերազմի ավարտի, ազգային ողբերգության և ծանր հետևանքների օրը:

Ինչո՞ւ չի ընտրվել Արցախի հայաթափման օրը, երբ 120,000 մարդ զրկվեց հայրենիքից։

Ինչո՞ւ հատուկ հայկական ողբերգության օր չի սահմանվում այն օրերին, երբ փաստագրված են եղել
արգելված զենքերի կիրառումը,

գերիների սպանությունները,

մարդասիրական աղետի գագաթնակետը։

Եթե զոհերի հիշատակն իսկապես առաջնային է, ապա այն պետք է ունենա հստակ պատմական և ազգային հիմք, ոչ թե համընկնի միջազգային օրացույցի հետ հարմար պահի։

 Հիշատակը չի կարող լինել ընտրովի

Չի կարելի մի կողմից հայտարարել, թե` «զոհերն իզուր չեն եղել», իսկ մյուս կողմից չունենալ պետական մակարդակով
- անհետ կորածների ամբողջական որոնում
-գերիների հարցի լուծում
-զոհվածների ընտանիքների համակարգային պաշտպանություն
-պատերազմի հետևանքների իրական գնահատում

Հիշատակը ծաղիկ դնելը չէ։
Հիշատակը պետական պատասխանատվությունն է։

Հոլոքոստը համամարդկային հանցագործություն է, բայց դա չի չեղարկում մեր ցավը:

Հոլոքոսթի հիշատակի օրը պետք է կոչվի իր անունով։
Դա մարդկության դեմ հանցագործություն էր։

Բայց նույն կերպ պետք է համարձակություն ունենալ ասելու, որ խաղաղ բնակչության սովամահությունը, էթնիկ զտումը
արգելված զենքերի կիրառումը, մշակութային և ժողովրդագրական ոչնչացումը
նույնպես միջազգային իրավունքի տեսակետից հանցագործություններ են։

Մեկի հիշատակը հարգելը չի պահանջում մյուսի մոռացում։
Բայց մեկի օրը վերցնել ու մյուսի ցավը «տեղավորել» այնտեղ՝ նշանակում է ոչ մեկին լուրջ չվերաբերվել։

Հիմնական քաղաքական ուղերձ

Եթե Հոլոքոսթի օր է՝
ասեք, որ Հոլոքոսթի օր է։
 
Եթե հայ զինվորների հիշատակի օր է՝ սահմանեք առանձին, արժանապատիվ, պետական մակարդակի օր։

Հիշատակը չի կարող լինել տեղեկատվական քողարկում։
Հիշատակը պետք է լինի ճշմարտություն + պատասխանատվություն + գործողություն։