Քաղաքական PR, թե՞ կառավարման անգրագետ մոտեցում, Տաշիր Սամոն Հայաստանի անվտանգությունը ցանկանում է կառուցել Ադրբեջանին ԱԹՍ-ներ մատակարարած իսրայելցի գեներալի հետ

Իսրայելցի պաշտոնաթող գեներալ Զվիկա Խայմովիչը (Zvika Haimovich) ներկայացվել է որպես «Ուժեղ Հայաստան» քաղաքական թիմի անվտանգության ծրագրի մասնակից/խորհրդատու: Խոսքը՝ ծրագրային/խորհրդատվական մասնակցության մասին է:

Սամվել Կարապետյանը՝ նույն ինքը Տաշիր Սամոն, իսրայելցի գեներալին իր թիմ բերելով՝ իրականում փորձել է ցույց տալ, որ՝

• ունի միջազգային կապեր

• աշխատում է պրոֆեսիոնալների հետ

• իր ծրագրերը «լուրջ» են

Այս ամենն ընտրողների վրա ազդելու մեխանիզմ է։

Գլոբալ առումով օտարերկյա մասնագետներին քո ծրագրերում ներգրավելը աշխատող և արդյունավետ մեխանիզմ է, բայց ոչ այս դեպքում:

Տաշիր Սամոն փաստացի Զվիկա Խայմովիչին ներգրավում է Հայաստանի ներքին կյանքում տեղի ունեցող իրադարձություններին, որոնք ամիջականորեն կապված են ներքին անվտանգության հետ:

Սա արդեն Տաշիր Սամոյի ինքնագնահատականն է՝ իր իսկ նախաձեռնությանն ու վարած քաղաքականությանը:

Նա կամ չի հաշվարկել, կամ պարզապես չի հասկացել, որ այս մարդուն չի կարելի վստահել ու ներքաշել մեր երկրի անվտանգության մեջ:

Եվ պատճառը շատ պարզ է. այս մարդը Իսրայելում ծառայել է այն շրջանում, երբ Ադրբեջանը ակտիվորեն գնում էր իսրայելական զենք և ԱԹՍ-ներ, որոնք օգտագործվել են Հայաստանի դեմ պատերազմում:

Այս ֆոնին՝ շարքային ամենահասարակ մարդու մոտ անգամ հարց է առաջանում՝ արդյոք իսրայելցի գեներալ Զվիկա Խայմովիչի գիտելիքը կամ կապերը հակառակ կողմի հետ չեն հատվել:

 ՀՀ ներքաղաքական կյանքում  այս մարդու ներգրավումով, իրականում  Սամվել Կարապետյանը ոչ թե ցույց  է տալիս իր կապերն ու ուժը, այլ իր անգրագետ մոտեցումը՝ կառավարման համակարգին:

Հայաստանի դեմ կռված թշնամի երկրին՝ Ադրբեջանին զենք վաճառած անձի ներգրավումը միանշանակ խնդիր կարող է լինել հատկապես Հայաստանի նման զգայուն անվտանգային միջավայր ունեցող երկրում։

Սամվել Կարպետյանը ցանկացել է ասել, թե՝ տեսեք, թե ինչ  հնարավորություններ ու կապեր ունենք, մեզ հետ աշխատում է իսրայելցի գեներալ: Նա դա արել է մեդիա ուշադրությունը գրավելու և քաղաքական PR-ը ապահովելու համար՝ չմտածելով անվտանգության ռիսկերի մասին:

Դե, մյուս կողմից էլ Տաշիր Սամոն ի՞նչ իմանա, որ ռազմական խորհրդատուին, սովորաբար, հասանելի են լինում պաշտպանական ծրագրերը, համակարգերի թույլ կողմերը, ռազմավարական նախաձեռնությունները։ Նա ոչ մի ակնթարթ չի մտածել՝ արդյոք անվտա՞նգ է այդպիսի տեղեկատվությունը կիսել օտարերկրյա մարդու հետ, որը ոչ միայն չի հանդիսանում Հայաստանի համակարգի մաս, այլ Ադրբեջանին մատակարարել է զենք՝ Հայաստանի դեմ օգտագործելու համար:

Այստեղ նաև այլ հարց է առաջանում՝ իսկ գուցե հենց միտումնավո՞ր է բերել՝ այդ ամենը իմանալով: Եթե ոչ, ապա ինչո՞ւ է դրսից բերում մարդ, նա ավելի շատ վստահում է թշնամուն զենք մատակարարած երկրի գեներալին, քան մեր տեղական համակարգի՞ն:

Ստացվում է՝ ռուսաստանցի օլիգարխը Հայաստանի անվտանգությունը ցանկանում է կառուցել Ադրբեջանին ԱԹՍ-ներ մատակարարած իսրայելցի գեներալի հետ։  Իսկ միգուցե վաղն էլ պատրաստվի նրան առաջադրել որպես Պաշտպանության նախարարի թեկնածու, ո՞վ իմանա:

Արմինե Մկրտումյան