Թող այս Սուրբ Զատիկը դառնա մեր ժողովրդի նոր վերածննդի սկիզբը. «Քոչարի» կուսակցությունը շնորհավորում է Հարության տոնի կապակցությամբ

Սիրելի՛ հայրենակիցներ,

Հարգելի Հայեր

«ՔՈՉԱՐԻ Ազգային Վերածնունդ և Ազգի Զարթոնք» կուսակցությունը սրտանց շնորհավորում է ձեզ Սուրբ Զատկի լուսավոր և հաղթական տոնի առթիվ։

Այս օրը միայն հավատքի տոն չէ։ Այս օրը հաղթանակի օր է՝ կյանքի հաղթանակը մահվան հանդեպ, լույսի հաղթանակը խավարի դեմ, արդարության հաղթանակը անարդարության նկատմամբ։ Ինչպես գրված է Սուրբ Գրքում․ «Ես եմ հարությունը և կյանքը. ով հավատում է Ինձ, թեկուզ և մեռնի՝ կապրի» (Հովհաննես 11:25:  Այս խոսքերը դարերի ընթացքում դարձել են ոչ միայն հոգևոր ճշմարտություն, այլև ազգային գոյության ուղեցույց հայ ժողովրդի համար։

Մենք, որպես ժողովուրդ, բազմիցս անցել ենք խավարի միջով, կորցրել ենք, ընկել ենք, բայց ամեն անգամ հարություն ենք առել՝ ինչպես Քրիստոս։ Մեր պատմությունը հենց Զատկի պատմությունն է․ մեր կորուստների մեջ ծնվել է վերածնունդ, մեր ցավի մեջ՝ ուժ, մեր պայքարի մեջ՝ ապագա։

Եվ ցավալի, բայց խորհրդանշական փաստ է, որ 1915 թվականին՝ մեր ժողովրդի մեծ ողբերգության օրերին, Զատկի լույսը համընկավ մեր ազգի ամենամութ էջերից մեկի հետ։ Այդ օրերին, երբ աշխարհը խոսում էր հարության մասին, հայ ժողովուրդը կանգնած էր գոյության եզրին։ Բայց նույնիսկ այդ խավարի մեջ մեր ժողովուրդը չկորցրեց հավատը։ Չնայած ցավին, կորստին և փորձություններին՝ մենք չվերացանք, այլ ապրեցինք, շարունակեցինք և ապացուցեցինք, որ հայ ժողովրդի հավատը ուժեղ է նույնիսկ մահից։

Հայոց հին ավանդույթներում Զատիկը միշտ ընկալվել է որպես ազգի նոր կյանքի սկիզբ և պատահական չէ, որ մեր նախնիները ասում էին՝ «Ով Զատկի հավատ ունի՝ երբեք պարտված չէ»։

Այսօր, երբ մեր պետությունն ու ժողովուրդը կանգնած են լուրջ փորձությունների առաջ, Զատկի խորհուրդը դառնում է ոչ միայն հիշողություն, այլ պարտավորություն։ Պարտավորություն՝ վերածնել արդարությունը, վերականգնել ազգային արժանապատվությունը, կառուցել մի պետություն, որտեղ այլևս ոչ մի հայ չի զգա իրեն անպաշտպան կամ լքված։

Այսօր մենք չենք կարող խոսել միայն տոնի մասին, քանի որ Զատիկը միայն հավատքի խորհրդանիշ չէ, այն դատաստանի և ընտրության օր է։ Ինչպես ասվում է Սուրբ Գրքում․ «Լույսը եկավ աշխարհ, բայց մարդիկ խավարը սիրեցին լույսից ավելի» (Հովհաննես 3:19): Այսօր այս խոսքերը ցավոտ ճշմարտություն են դարձել նաև մեր իրականության մեջ։

Մեր ժողովուրդը կանգնած է ընտրության առաջ՝ մնա՞լ խավարի մեջ, թե՞ գնալ դեպի լույս։ Զատիկը մեզ հիշեցնում է, որ հարությունը չի գալիս ինքն իրեն։ Այն գալիս է պայքարով, զոհաբերությամբ և ճշմարտությանը հավատարիմ մնալով։ Այսօր մեր պետությունը կարիք ունի ոչ թե ձևական տոների, այլ իրական հարության. հարություն՝ կեղծիքից դեպի ճշմարտություն, հարություն՝ վախից դեպի արժանապատվություն, հարություն՝ պարտվողական մտածողությունից դեպի հաղթական ոգի։

Մենք համոզված ենք, եթե ժողովուրդը չարթնանա, ոչ մի հրաշք չի փրկելու պետությունը։ Բայց. եթե ժողովուրդը վերագտնի իր հավատը և կամքը՝ ոչ մի ուժ չի կարող նրան կանգնեցնել։ Այս Զատիկը մենք պարտավոր ենք վերածել ոչ միայն տոնի, այլ ազգային զարթոնքի ազդակների։

Քրիստոսի հարությունը մեզ հիշեցնում է՝ որ նույնիսկ ամենախոր խավարից հետո գալիս է լույսը, բայց այդ լույսը գալիս է նրանց համար, ովքեր պայքարում են, հավատում են և չեն հանձնվում։

Թող այս Սուրբ Զատիկը դառնա մեր ժողովրդի նոր վերածննդի սկիզբը։

Թող յուրաքանչյուր հայի սրտում վերածնվի հավատը, ուժը և միասնականությունը։

Թող մեր պետությունը ևս հարություն առնի՝ ավելի արդար, ավելի ուժեղ և ավելի անկախ։

Այս Զատիկը թող լինի ոչ թե լուռ նշվող տոն, այլ՝ ազգային զարթոնքի կոչ։

Թող մեր ժողովուրդը ևս հարություն առնի՝ ավելի ուժեղ, ավելի արդար և ավելի արժանապատիվ։

Քրիստոս հարյավ ի մեռելոց։

Օրհնյալ է Հարությունը Քրիստոսի։

Հարգանքով՝ «ՔՈՉԱՐԻ Ազգային Վերածնունդ և Ազգի Զարթոնք» կուսակցություն