Նիկոլը պատրաստ է պետականության փաստացի ոչնչացման՝ «չկա պետություն՝ չի լինի նաև հաշիվ պահանջող» հայտնի բանաձևով․ Սամվել Ֆարմանյան

«1.) Հաղթելով ընտրություններում՝ ամեն գնով հասնել Թուրքիայի և Ադրբեջանի հետ հարաբերությունների կարգավորման, խաղաղության սահմանադրության ընդունման, սահմանների բացման, Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական բարգավաճման և Հայաստանի 4-րդ հանրապետության կայացման: +- ՀԽՍՀ մոդելով:

Այդ դեպքում, մտածում է, կա շանս, որ ինքը կարող է պատմության առաջ սպիտակել՝ ժողովուրդը նոր իրականությունն ու 4-րդ հանրապետությունը կկապի իր անվան հետ, իսկ նրա բերած նախորդ ձախորդությունները կկորեն նոր իրականության ստվերում, Արցախի կորստի ու պատերազմի պատմական հիշողությունը ժամանակավորապես կդեֆորմացվի:

 

2.) Հասկանալով առաջին տարբերակի բազմաշերտ բարդությունն ու չերաշխավորվածությունը՝ իրավիճակը տանել փակուղի ու հետընտրական տոտալ ապակայունացում, ապա իշխանությունը ֆորսմաժորային պայմաններում փոխանցել այլոց, որոնց օրոք արդեն անխուսափելիորեն կլինեն նոր աղետներ ու ավելի մեծ կորուստներ:

 

Այդ դեպքում, ինքը մտածում է, շանս կունենա տեղի ունենալիքի լույսի ներքո պատմության առաջ «մարգարեանալ», թե իբր անում էր առավելագույն հնարավորը, չար ուժերը չթողեցին ու եղավ ավելի վատ, ինչպես ինքը նախազգուշացնում էր:

 

Նախընտրական լեզվանիություն-կրկեսը մի կողմ դրած՝ ընտրություններին մասնակցող ու իշխանության իրականում հավակնող ուժերը, թե այդպիսիք կան, պարտավոր են հասկանալ, որ Նիկոլը պատրաստ է նաև 2-րդ սցենարին՝ պետականության փաստացի ոչնչացման:

 

«Չկա պետություն՝ չի լինի նաև հաշիվ պահանջող» հայտնի բանաձևով»: