«Շունիկները» կամ «Գայլերը» պետք է գնան հետախուզության, այլ ոչ թե իրենց կողքից պետք է վահանակը բռնած շրջի զինվորըտին». Քաղաքական վերլուծաբան

«Պաշտպանության նախարարն ասում է՝ «մեր հանրության դատին հանձնվեցին» հայրենական արտադրության նմուշները»,-գրում է քաղաքական վերլուծաբան Հակոբ Բադալյանն ու հարց հնչեցնում.

«Ի՞նչ է նշանակում «հանձնեցինք հանրության դատին»: Հանրությունը ինչպե՞ս պետք է «դատի», եթե այդ նմուշները գնահատելու համար պետք է լինել մասնագետ, մասնակցել այդ նմուշների փորձարկումներին, հասկանալ, թե որքան է դրանց էֆեկտիվությունը թե մարտական տեսանկյունից, թե «գին-որակ» հարաբերակցության տեսանկյունից:

Հնարավոր չէ սպառազինությունը «հանձնել հանրության դատին», որովհետեւ որեւէ սպառազինության էֆեկտիվությունը գնահատելու համար պետք է լինել մասնագետ՝ արտադրական գործի մասնագետ, զինվորական գործի մասնագետ:

Հանրությունը ընդամենը նայում է այդ ամենին իբրեւ ցուցանմուշ, լսում ինչ որ բնութագրիչներ, ծափ տալիս, ոգեւորվում, եւ վերջ: Ի դեպ, ինչի համար էլ կազմակերպվում են զորահանդեսները»։

Քաղաքական վերլուծաբանը նաև նշում է, որ զորահանդեսի ժամանակ այսպես կոչված հետախույզ «Գայլ» ռոբոտները անցան մեքենաների վրա դրված, թեեւ օրինակ ավելի տպավորիչ կլիներ, եթե դրանք հրապարակով անցնեին այսպես ասած՝ իրենք իրենց ոտքով:

«Հետո էլ արդեն Տիգրան մեծ փողոցում «ցուցադրության» ժամանակ այդ ռոբոտ «Գայլերին» զինվորները կառավարում էին անմիջապես նրանց կողքից կամ հետեւից քայլելով՝ կառավարման վահանակը ձեռքին: Հարց. չէի՞ն կարող հեռվից կառավարել, այսինքն՝ կառավարիչները չերեւային, իսկ «շունիկները» կամ «Գայլերը» փողոցում շրջեին այսպես ասած իրենք իրենք:

Չէ՞ որ դրանք հենց այդպես պետք է գնան հետախուզության, այլ ոչ թե իրենց կողքից պետք է վահանակը բռնած շրջի զինվորը:  Այդ դեպքում ինչու՞ դրանց կիրառումը չցուցադրվեց հենց զորահանդեսի ժամանակ կամ Տիգրան մեծ փողոցում»,-գրում է նա։