Նույն մահացու ինքնավստահությունը․․․
Մինչև ընտրությունները պարտությունը ոչ մի կերպ չդիտարկող՝ ընդդիմության իրական վարչապետի թեկնածու Նարեկ Կարապետյանը, հավանաբար, մոռացել է, թե մի քանի օր առաջ ինչ լոզունգներով էին քարոզարշավ անում ինքն ու իր թիմը։
300 հազար ադրբեջանցիները գալու են, Փաշինյանն Արցախ հանձնած ղեկավար է, մեր երկրի սուվերեն տարածքներ է հանձնել և այլ՝ մեծ ու բարձր գաղափարներ։ Մինչ քարոզարշավի ավարտը ներքին զրույցներում փոքրացած ու խեղճացած Հայաստանի ուժեղ հայաստանցիները կասկած անգամ չունեին, որ հաղթելու են ընտրություններում։ Ճիշտ այն սին, մահացու ինքնավստահությամբ, որն ունեին «Հայաստան» դաշինքի առաջնորդները 2021-ի ընտրություններում։
Ինչ եղավ հետո՝ տեսանք։ Սեյրան Օհանյան գեներալը եկավ-դարձավ ինչ-որ Վահագն Ալեքսանյանի «թայը»։ Հետևանքում՝ 5 տարվա ընթացքում՝ 2021-ից հետո ամբողջությամբ կորսվեց Արցախն ու հայաթափվեց։ Ինչ-որ շինծու սահմանազատման-սահմանագծման անվան տակ հանձնվեցին Տավուշից հողեր, որի հետևանքը եղավ Հայաստանի հյուսիսարևելյան սահմանի թուլացումը։ Իսկ ինչ-որ մեկը հիշո՞ւմ է մի խոշոր իրադարձություն, երևույթ, գործողություն, որ Փաշինյանն ուզել է իրագործել Հայաստանում և ընդդիմությունն իր մանդատների շնորհիվ թույլ չի տվել կամ հակառակը՝ Փաշինյանը չի ուզել ինչ-որ բան անել՝ իրենք ստիպել են այդ մանդատներով, որ անի։ Դժվար թե։
Գալով Նարեկ Կարապետյանին ու նրա առաջնորդած թիմին․ այս թիմը քաղաքական առումով, իհարկե, նոր է։ Բայց եթե նույն 2021-ին նրանք հաշտ չլինեին Արցախը հանձնելու հետ և այն ժամանակ արդեն քաղաքականություն մտած լինեին, այժմ արդեն հասկանալիս կլինեին, թե ինչ է նշանակում Նիկոլ Փաշինյանի հետ մտնել ընտրապայքարի մեջ այն դեպքում, երբ հենց նա է իշխանության՝ ընտրությունները կազմակերպելու ժամանակ։ Այդ մասին գիտեր ավելի վաղ Փաշինյանի հետ արդեն մեկ անգամ ընտրության մտած Ռոբերտ Քոչարյանը, իսկ թե ինչու համաձայնեց երկրորդ անգամ պայքարի մեջ մտնել նրա հետ, ժամանակը մեկ անգամ արդեն ցույց է տվել։
Սամվել Կարապետյանը, կարծում ենք, քրեական տեսակետից, նույնքան վատ դրության մեջ չէ․․․
Հիմա, զարմացած դեմքերով, հայտնաբերել են, որ Փաշինյանն ի վիճակի է ընտրություն կեղծել, ավելի կոնկրետ՝ ԿԸՀ-ն ու նրա թիմակից, ընտանեկան թերթի աշխատակից, այնուհետև Փաշինյանի օգնական աշխատած Վահագն Հովակիմյանը։ Օ՜, զարմանք։
Փաշինյանը, ով 44-օրյա պատերազմն ամբողջությամբ կեղծել է՝ սկսած «հաղթելու ենք» նշանաբանից, վերջացրած պատերազմում անմահացածների անուն ազգանունները մեկ ամբողջական ցուցակով ու թվով չհրապարակելուց, ինչպե՞ս կարող էր ընտրություն կեղծել։ Բայց պարզվեց, որ կարող է։ Ի՜նչ միամիտ հիասթափություն։
Գալով մեր հիմնական ասելիքին․ երբ Փաշինյանին մերժած ամբողջ հանրությունը շունչը պահած սպասում է, թե ինչ են որոշելու ընդդիմության առաջնորդները՝ վերցնելու են մանդատներն ու գնան Ազգային ժողովում սեյրանօհանյանանման ընդդիմություն աշխատելու, թե հրաժարվելու են քվեարկության արդյունքները ճանաչելուց, մանդատներից հրաժարվելու են ու փողոց գեներացնեն, Նարեկ Կարապետյանը տեսանյութ է հրապարակում ու խոսում ԲՀԿ-ի ձայների վերահաշվարկի արդյունքում ընդդիմության ստացվելիք «առավելությունների մասին»։ Թե՝ դատախազ ու դատավոր ընտրելիս դերակատարություն կունենա ընդդիմությունը, քաղբանտարկյալների ազատ արձակումն ավելի հեշտ կլինի և այլն։
Ինչ վերաբերում է փողոցային պայքարին, ապա Նարեկ Կարապետյանը գուժում է, որ ընտրություններից հետո Նիկոլ Փաշինյանից ազատվել չի լինի․ դա անելու հնարավորություն կա առաջիկա 5 տարում․․․
Հի՛նգ տարում, մարդիկ։ Հի՜նգ տարում։ Այն էլ միայն ընդամենը հնարավորություն։
Իհարկե, ամենայն հարգանքով, դիցուք, Արամ Վարդևանյանի հանդեպ։ Շարքային ընտրողի համար, որը առաջին հերթին ձայն է տվել ոչ թե Ռոբերտ Քոչարյանին ու Սամվել Կարապետյանին անձամբ, այլ, կրկնում ենք, առաջին հերթին Նիկոլ Փաշինյանին է մերժել, ի՞նչ տարբերություն նույն Արամ Վարդևանյանն Ազգային ժողովի «Հայաստան», թե «Ուժեղ Հայաստան» խմբակցության կազմում է նստած։
Երբ թույլ եք տալու, որ ՀՀ վարչապետի աթոռը Նիկոլ Փաշինյանը զբաղեցնի, ի՞նչ կարևոր է, թե ով է լինելու ՀՀ գլխավոր դատախազը կամ այս ու այն դատարանի դատավորը։ Դեռ չե՞ք հասկացել, որ այս երկիրը Նիկոլ Փաշինյանը միանձնյա է ղեկավարում։ Իհարկե, չնչին բացառություններով, պետական համակարգում դեռ կարգին մարդիկ մնացել են, որ որոշ դեպքերում դիմադրում են, վատագույն դեպքում՝ դիմումով հեռանում պաշտոնից։
Իսկ 300 հազար ադրբեջանցինե՞րը։ Եթե Գլխավոր դատախազ ընտրելիս ընդդիմության համաձայնությունը լինի, Էլ չե՞ն գալու։ Էլ միջանցք չի՞ լինելու։ Ադրբեջանցիներն էլ աչք չե՞ն ունենալու մեր հողերի վրա։ Արևմտյան Ադրբեջան խոսույթը դո՞ւրս է գալու թշնամու օրակարգից։ Արցախցիների նկատմամբ ատելությունը դադարելո՞ւ է։ Բաքվում գերիներ չե՞ն լինի․․․
Ցավով, հայ հանրությունն օրերի ընթացքում վերջնականապես կարձանագրի, որ ևս մեկ անգամ խաբվել է՝ նոր դեմքերը հին դերերով ևս մեկ անգամ ոգևորություն առաջացրին ու մսխեցին այն անմիջապես ընտրություններից հետո։ Էլ չենք ասում, որ ճանաչելով ընտրության արդյունքները՝ նրանք կլեգիտիմացնեն իր ղեկավարած բոլոր պատերազմներում պարտված Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությունը և հայ ժողովրդի վզով կփաթաթեն Նիկոլ Փաշինյանի բերած բոլոր մարդկային ու տարածքային կորուստների ամբողջ ծանր բեռն ու վիշտը․..
