Էլ ի՞նչ պիտի անի ընդդիմությունը. քաղբանտարկյալ Արմեն Աշոտյանի հոդվածը՝ կալանավայրից

Այժմ կարելի է դիտարկել երկրում քաղբանտարկյալների թիվը 100-ից ավելի՝ գրեթե բոլոր քաղաքական և հասարակական շերտերից: Ուստի անխուսափելի եմ համարում նրանց ազատության համար միասնական ընդդիմադիր պայքարը՝ առանց свой-чужой էժանագին և անբարո խաղերի:

Մի քանի աշխատանքային կոնկրետ առաջարկ անեմ բանտախցից.

1. Հստակ քաղաքական ուղերձներով պարբերական և մշտական բողոքի ակցիաներ արևմտյան դեսպանատների մոտ՝ ինչպես ինդիվիդուալ, այնպես էլ՝ զանգվածային:

2. Նմանատիպ ակցիաներ ռեպրեսիվ ապարատի մաս դարձած պետական գերատեսչությունների մոտ:

3. Հանրային և մեդիադաշտում թեմայի մշտական արծարծում՝ սոցցանցերից մինչև մամուլ:

4. Շատ կարևոր է իմանալ արտասահմանից եկող պատվիրակությունների կամ գործիչների ժամանակացույցը և տեսանելի և կրեատիվ ակցիաներով «դիմավորել» նրանց:

5. Ամենաաղաղակող դեպքերի կամ ընդհանուր իրավիճակի մասին նամակներով հեղեղել եվրապաշտոնյաներին՝ դեպուտատներից մինչև հանձնակատարներ:

6. Փորձել կազմակերպել իրազեկման ակցիաներ մեր Սփյուռքի հայրենակիցների ուժերով՝ իրենց երկրների ԱԳՆ-ների կամ խորհրդարանների մոտ:

Այս ցանկը, բնականաբար, սպառիչ չէ և կարող է համալրվել այլ գործողություններով ևս: Ցանկություն լինի միայն: Եվ խնդրի գիտակցում:

Կրկնեմ՝ այս հարցը կարևոր է առաջ մղել՝ ընդդիմադիր դաշտի այլ հնարավոր զարգացումներից և նախաձեռնություններից անկախ:

Ազատությո՜ւն բոլոր քաղբանտարկյալներին:

Հ.Գ. Շատ տխրեցի, որ ըստ ինձ հասանելի լրատվամիջոցների, Բաքվում պահվող մեր հայրենակիցների ազատազրկման 1000-րդ օրը հիշել և միջոցառում են կազմակերպել միայն Վաշինգտոնում:

Ազատությո՜ւն հայ ռազմագերիներին:

ԱՐՄԵՆ ԱՇՈՏՅԱՆ

ՀՀԿ փոխնախագահ

«Վարդաշեն» ՔԿՀ

25.06.2026թ.