Կողմնորոշվեք տղերք՝ ձեզ միայն քաղաքական ալիբի՞ է պետք... և չմոռանա՛ք, ԱԺ մտնելիս անձրևանոց, ականջակալ ու մի ձեռք շոր վերցնել՝ հաստատ պետք կգա

Հետընտրական թոհուբոհի մեջ, ընդդիմության գործողությունները կարծես միտված են թմրեցնելու իրենց ընտրողներին, որպեսզի հետագայում նրանք պատասխաններ չպահանջեն իրեցից ու իրենք ստիպված չլինեն լղոզված բացատրություններ տալ: 

Իրականում ընդդիմության պահվածքը այնքան հակասական է, որ ուզում  ես ասել՝ կողմնորոշվեք տղերք, ի՞նչ է ձեր ուզածը..

Եթե ընդդիմությունը որոշում է չվերցնել մանդատները՝ հայտարարելով, որ խորհրդարանը լեգիտիմ չէ, ապա դրա քաղաքական պատասխանատվությունն ինքն է կրում։ Եթե վերցնում է մանդատները, ապա պետք է բացատրի, թե ինչու է մասնակցում մի մարմնի աշխատանքին, որի ձևավորման լեգիտիմությունը վիճարկում է։

Այս նույն տրամաբանությամբ, մի կողմից ընդդիմությունը պնդում է, որ ՍԴ-ն անկախ չէ, իսկ մյուս կողմից ակնկալում է, որ նույն ՍԴ-ն կբեկանի ընտրությունների արդյունքները:

Սա հակասություն է, իրարարմերժ գործողությունների հաջաորդականությամբ:

Չի  բացառվում, որ ընդդիմության նպատակը ոչ թե ՍԴ-ից հաղթանակ ակնկալելն է, այլ իրավական ընթացակարգը պահպանելը կամ քաղաքական ժամանակ շահելը, բայց այս դեպքում ևս նրանք պետք է այդ մասին բաց և հստակ ներկայացնեն հասարակությանը՝ իրենց ընտրազանգվածին, ում առաջ պատասխանատվություն են կրում, ովքեր իրենց քվեն են վստահել ընդդիմությանը, որպեսզի արդեն իսկ ձևավորված հակասությունների տպավորությունը նվազի։

Սա իհրակե այն դեպքում, եթե նրանք չեն ուզում, ՍԴ դիմելով, աչքփակոցի անել. այսինքն՝  պարզապես ցույց տալ իրենց ընտրողներին, թե՝ արեցին՝ ինչ կարող էին,  օգտագործեցին բոլոր հնարավոր օրինական մեխանիզմները, բայց արդյունք չեղավ, ու հիմա, «ստիպված», խորհրդարան պետք է մտնեն, որ տեսնեն, թե այնտեղ ինչ կարող են անել:

Ու չի քննարկվում, որ այդ սակավաթիվ մանդատներով ոչինչ էլ չեն կարող անել:

Եվ այստեղ է, որ գլխավոր հարցը մնում է օրակարգում. հարգելի ընդդիմություն, եթե համոզված եք, որ ընտրությունները կեղծվել են, իսկ ՍԴ-ն իշխանության վերահսկողության տակ է, ապա բացատրեք՝ ինչո՞ւ եք դիմում հենց այդ դատարանին։ Եթե դիմում եք միայն այն բանի համար, որ հետո ասեք՝ «ամեն ինչ փորձեցինք, հիմա մանդատները վերցնում ենք», ապա դա ավելի շատ քաղաքական ալիբի է հիշեցնում, քան իրական պայքարի ռազմավարություն։ Իսկ եթե, ի վերջո, որոշում եք մտնել խորհրդարան, ապա դա ձեր քաղաքական ընտրությունն է, և դրա պատասխանատվությունն էլ ձերն է։

Հա, ԱԺ մտնելիս՝ չմոռանաք անձևանոցներ վերցնել ու ականջակալներ. առաջինով կպաշտպանվեք նետվող շշերի անձրևից ու ձեզ վրա թքող Քպ-ականներից, իսկ երկրորդով կփակեք ձեր ակնաջները՝ ձեզ ուղղված հայհոյանքներն ու վիրավորանքերը չլսելու և անտեսելու համար:

Նաև մի ձեռք շոր կվերցնեք. հա՛մ շատ հնարավոր է չհասցնենք պաշտպանվել, հա՛մ էլ դե, ՔՊ-ն գետնել է սիրում, մարդ ես՝ ամեն ինչ հնարավոր է... գոնե ԱԺ-ից մաքուր հագուստով դուրս կգաք:

Արմինե Մկրտումյան