Կինոն սկսել է, բայց հանկարծ հույս չունենաք, որ դուք դիտորդ եք լինելու. Արթուր Դանիելյան

«Ադեկվատ» միաբանության հիմնադիր Արթուր Դանիելյանը գրել է. «Երեկ Փաշինյանը հռետորական թվացող մի հարց է հնչեցրել, որ ոչ միայն ունի շատ հստակ ու անշեղելի պատասխան, այլ նաև հանդիսանալու է Հայաստանում ընթալիք բոլոր քաղաքական պրոցեսների ակունքը:

Հարցին, արդյոք իր համար կարևո՞ր է ՌԴ նախագահի շնորհավորանքը, Փաշինյանն արձագանքել է․«Այդտեղ հարց կա, թե ինքն ո՞ւմ հետ էր խոսում։ Չի շնորհավորել, բայց ինքն ո՞ւմ հետ էր խոսում»։ Պատասխան. «Պուտինը խոսել է 2021 թվին իր կողմից լեգիտիմ ճանաչված, ընտրությունների արդյունքում վարչապետ դարձած Փաշինյանի հետ, ում լեգիտիմությունն ավարտվելու է 2026 թվականի օգոստոսի 3-ին»: Էս պատասխանը պիտի ականջին օղ անի ողջ վարչակազմը՝ Փաշինյանից սկսած, մինչև Կոնջորյանի վերջին եղբայր, որովհետև սա, ըստ էության, նշանակում է, որ ՌԴ տեսանկյունից՝ օգոստոսի 3-ից սկսած Հայաստանում իշխանություն չի լինելու:

Հետևաբար, հասկանալի չէ, թե ով պետք է Հայաստանից մեկնի Ղրղզստանում օգոստոսի 6-7ը կայանալիք ԵԱՏՄ նիստին: Եթե Փաշինյանը լեգիտիմ չէ, չի կարող լեգիտիմ լինել նաև իր փոխվարչապետը, նախարարը և այլ որևէ մեկը: ԵԱՏՄ-ն ուղղակի իրավունք չունի Փաշինյանին ընդունելու այդ գագաթնաժողովում: Փաշինյանն էլ դե կարա իր բջուկ ձևերով ինքը հայտարարի, որ չի գնում, բայց դրանով հարցը չի լուծվում, իսկ հարցերը շատ են ու շատ լուրջ են:

Օրինակ՝ պատկերացրեք, որ ԵՄ-ն Փաշինյանից պահանջում է ՌԴ ռազմական բազան դուրս բերել Գյումրիից: Փաշինյանն էլ բռնում, դուրս ա հրավիրում ռուսական զինվորներին: Այդ զինվորները իրավունք չունեն Փաշինյանի խնդրանքը կատարել, քանի որ Փաշինյանն այդ պահին, ըստ պաշտոնական Մոսկվայի, լինելու է ՀՀ շարքային հանցագործ մի քաղաքացի, ով տապալելով սահմանադրական կարգը, զավթել է իշխանությունը:

Կամ մեկ այլ օրինակ ձեզ բերեմ՝ ՀՀ բյուջեն ունի ԵԱՏՄ-ի սահմաններում ողջ առևտրից գոյացած իր փայը: Այդ փայը ՀՀ-ն ստանում է ԵԱՏՄ ընդհանուր «օբշյագից»: Եթե ՀՀ-ում չկա իշխանություն, ապա ԵԱՏՄ-ն իրավունք չունի Հայաստանին հասանելիք գումարները փոխանցել եսիմ ում, փողոցից եկած ոմն Ն.Փ.-ի: Եթե ԵԱՏՄ-ն այդ գումարները փոխանցի Ն.Փ.-ին, էսօր-վաղը ՀՀ-ն կարող է հաղթահարել սահմանադրական ճգնաժամը և ունենալ լեգիտիմ իխշանություն, վաղը, ենթադրենք, ես եմ վարչապետը, կարամ չէ՞ գնամ Մոսկվա, հարց տամ նույն Պուտինին, թե էդ ո՞ւմ է տվել մեր փողերը: Պուտինն էլ, բնական է, կհայտնվի շատ անհարմար դրության մեջ, դրա համար օգոստոսի 3-ից կարա մեր փողերը եսիմ ում չտա…

Կինոն սկսել է, բայց հանկարծ հույս չունենաք, որ դուք դիտորդ եք լինելու: Չէ, էս կինոյում մենք բոլորս պիտի դեր ունենանք… ուզենք-չուզենք: Մենք ընդամենը կարող ենք որոշել, որ դերն ենք ստանձնում՝ դրական հերոսի՞, թե՞ բացասական…»: