Կալանքը քաղաքական հակառակորդներին ֆիզիկապես մեկուսացնելու գործիք է դարձել. Անդրանիկ Թևանյան

«Մայր Հայաստան» կուսակցության նախագահ, ԱԺ նախկին պատգամավոր Անդրանիկ Թևանյանն ուղերձ է հղել «Երևան-Կենտրոն» ՔԿՀ-ից.

«Հայաստանում կալանքը շարունակում է մնալ պատժի և քաղաքական հետապնդման գործիք։ Կալանքը նաև քաղաքական հակառակորդներին ֆիզիկապես մեկուսացնելու գործիք է դարձել։ Այդպես է բոլոր ավտորիտար և տոտալիտար երկրներում․ Հայաստանը բացառություն չէ։ 

«Քաղաքացի Նիկոլ Փ․-ն վախենում է իմ դեմ կարված գործի և այդ գործի շրջանակներում Արեգնազ Մանուկյանին քաղաքական հետապնդման ենթարկելու փաստի հրապարակային քննարկումից։

Փակ դատավարություն անցկացնելու որոշումը նրա հիբրիդային վախերի մասին է խոսում։ Եթե Նիկոլ Փ․-ն հիմնավոր փաստեր ունենար և ապացուցված մեղադրանք, ապա չկասկածե՛ք, որ կողմ կլիներ բաց դատավարությանը, որպեսզի հրապարակային թամաշա սարքելու հնարավորություն ստանար։ Բայց քանի որ դրանք չկան, գնում է ծածկադմբոց անելու ճանապարհով․ անունը դրել են «պետական գաղտնիք» և անցել փակ ռեժիմի։

Իրականությունն այն է, որ գեբելսյան ոճի ստերը պայթել են, բայց հոդվածները պահպանվել են։ Հիբրիդային այս գործը մինչև ընտրությունների օրն առավելապես ներքաղաքական նպատակ էր հետապնդում․ նախապատրաստվում էին մանդատագողության և իշխանազավթման։ Հունիսի 7-ից հետո այս գործն արդեն ունի արտաքին քաղաքական և աշխարհաքաղաքական շեշտադրում։

Սրանով Նիկոլ Փ․-ն պաշտոնապես թշնամի է հայտարարում Ռուսաստանին, որի հետ ռազմավարական և դաշնակցային հարաբերությունները դրսի թելադրանքով վերածվում են թշնամականի, իսկ Հայաստանը դառնում է աշխարհաքաղաքական բախումների մանրադրամ՝ ուկրաինական և մոլդովական տարբերակների խառնուրդային մոդելով։ Այս ամենն, ի վերջո, Հայաստանն արժանացնելու է Արցախի ճակատագրին: Բայց դա Նիկոլ Փ․-ին և, առավել ևս, դրսի ուժերին չի հետաքրքրում։ Նիկոլ Փ․-ի առջև պահանջներ են դրվել․ դրանք են՝

· Հայաստանում ադրբեջանական Սահմանադրության ընդունումը,

· «Զանգեզուրի միջանցք» կոչվածի հանձնումը թուրքական աշխարհին,

· ՀԱՊԿ-ում, ԵԱՏՄ-ում, ԱՊՀ-ում Հայաստանի անդամակցության դադարեցումը,

· Հայաստանի անվտանգային ճարտարապետության փլուզումը,

· Գյումրիից ռուսական 102-րդ ռազմաբազայի դուրսբերումը,

· Երկաթգիծը թուրքական աշխարհին հանձնելը,

· Սահմանազատման և սահմանագծման անվան տակ ադրբեջանական սցենարով Հայաստանի կողմից տարածքային զիջումների իրականացումը,

· Հայաստանի դենացիֆիկացիայի և դեմիլիտարիզացիայի ապահովումը,

· Ատոմակայանի փակումը,

· Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու կազմաքանդումը։

Այս և այլ պահանջների բավարարման հիմնական շահառուն Թուրքիան ու Ադրբեջանն են, ինչպես որ Նիկոլ Փ․-ի ձեռքերով Արցախի դավաճանական հանձնման դեպքում եղավ։

Բոլոր այն ուժերն ու գործիչները, ովքեր դեմ են նշված կետերի իրականացմանը և ունեն դիմադրություն կազմակերպելու պոտենցիալ, ապօրինաբար հետապնդվում են և կալանավորվում։ Այս շարքում վերջինը երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի քաղաքական կալանավորումն էր։

Իմ դեմ կարված գործի առանձնահատկությունն այն է, որ ներքաղաքական և աշխարհաքաղաքական թեմաներն ուղիղ ձևով արտացոլված են մեղադրական եզրակացության մեջ։

Նիկոլ Փ․-ն բաց տեքստով հայտարարում է, որ գործի պատճառն իմ ընդդիմադիր գործունեությունն է, հայ-ռուսական հարաբերությունների ռազմավարական բնույթին կողմ լինելը, Արևմուտքի հետ նորմալ, գործընկերային հարաբերություններին կողմ լինելը՝ Ռուսաստանի հետ թշնամաբար չտրամադրվելը և այդ տրամադրությամբ Արևմուտքի հետ հարաբերությունները չկապելը, թուրք-ադրբեջանական օրակարգի սպասարկմանը դեմ լինելը, Հայաստանը հակաիրանական կոալիցիայի մաս դարձնելուն ընդդիմանալը։

Մեր դատավորի բախտն այս առումով չի բերել․ ինքը մի կողմից ճնշվում է Նիկոլ Փ․-ի կողմից և պետք է հակաիրավական որոշումներ կայացնի, բայց մյուս կողմից հասկանում է, որ Հայաստանի անվտանգությանն ու գոյությանը վերաբերող հարցերի հետ գործ ունի և կարող է մասնակից դառնալ «Արևմտյան Ադրբեջան» կոչված նախագծի կյանքի կոչմանը։

Ամեն դեպքում, բոլորը պետք է իմանան, որ վաղ թե ուշ անհատական պատասխանատվության են ենթարկվելու իրենց արածների ու չարածների համար։

Հայաստանի Հանրապետության և ՀՀ քաղաքացիների շահերի դեմ արված քայլերն արդարացում չունեն, վաղեմության ժամկետ՝ նույնպես։

Այնպես որ, լա՛վ մնացեք։

Անդրանիկ Թևանյան,

«Երևան-Կենտրոն» ՔԿՀ